Да Галятаў 4 разьдзел

 

 

Але я кажу: на ўвесь час, пакуль спадкаемец зьяўляецца няпаўналетнім, ён нічым ня адрозьніваецца ад раба, хаця і зьяўляецца гаспадаром усяго;

 

Кажу вось: увесь час, пакуль спадкаемца — немаўля, ён нічым ня лепшы за слугу, хоць ён пан усяго,

але пад апякунамі і аканомамі ён знаходзіцца аж да тзрміна, які вызначыў бацька.

 

але ён пад наглядчыкамі і аканомамі аж да вызначанага бацькам часу.

Гэтак і мы, пакуль былí дзяцьмі, былі паняволены стыхіямі гэтага сьвету;

 

Гэтак і мы, калі былі немаўлятамі, былі паняволеныя стыхіям сьвету.

а як прыйшла паўната часу, дык паслаў Бог Сына Свайго, Які быў народжаны ад жанчыны і стаў пад Законам,

 

А калі прыйшла поўня часу, Бог паслаў Сына Свайго, Які быў з жанчыны і быў пад Законам,

каб адкупіць тых, што пад Законам, каб нам атрымаць усынаўленьне.

 

каб адкупіць тых, якія пад Законам, каб нам атрымаць усынаўленьне.

І таму, што вы — сыны, дык паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы вашыя, Які галосе: «Абба, Та́тачка!»

 

А як вы — сыны, Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Які кліча: «Абба, Ойча!»

Так што ты ўжо ня раб, але сын; а калі сын, дык і спадкаемец Бога праз Хрыста.

 

Так што ты ўжо не слуга, але сын; а калі сын, дык і спадкаемца Бога праз Хрыста.

Але тады, калі яшчэ ня ведалі Бога, вы служылі тым, якія ў сапраўднасьці ня богі.

 

Але тады, ня ведаючы Бога, вы служылі тым, якія паводле прыроды ня ёсьць богі.

Але цяпер пазнаўшы Бога, а лепей: пазнаныя Богам, навошта ізноў навяртаецеся да немачных і бедных стыхіяў, якім ізноў нанава хочаце служыць?

 

Цяпер жа, пазнаўшы Бога, а больш пазнаныя Богам, як вы вяртаецеся ізноў да нядужых і ўбогіх стыхіяў, якім зноў хочаце служыць нанова?

Вы пільнуецеся дней і месяцаў, і часоў, і гадоў.

 

Вы сочыце за днямі, і месяцамі, і порамі, і гадамі.

Баюся за вас, ці ня марна я працаваў у вас.

 

Баюся за вас, ці не надарма я працаваў у вас.

Прашу вас, браты, будзьце як я, таму што і я, як вы. Вы нічым мяне ня пакрыўдзілі:

 

Прашу вас, браты, будзьце, як і я, бо і я, як вы. Вы нічым ня скрыўдзілі мяне.

Вы ведаеце, што ў мінулы раз я абвясьціў вам Эвангельле ў немачы цела,

 

А вы ведаеце, што я ў нядужасьці цела дабравесьціў вам раней,

і вы ня пагрэбавалі і ня пага́рдзілі мною пры выпрабаваньні маім у целе маім, але прынялі мяне, як Ангела Бога, як Хрыста Ісуса.

 

і вы не пагардзілі спакусай маёй, якая ў целе маім, і не адапхнулі, але прынялі мяне, як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.

Як жа вы былі шчасьлівымі! І сьведчу вам, што, калі б гэта было магчымым, вы бы, вырваўшы вочы свае, адда́лі б іх мне.

 

Дык якое было шчасьце вашае! Бо сьведчу вам, што калі б было магчыма, вырваўшы вочы вашыя, вы далі б мне.

Дык няўжо я стаў вашым ворагам, ка́жучы вам праўду?

 

Дык ці ж я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?

Рупяцца аб вас ня з добрым (намерам), але хочуць вас адвярнуць, каб вы ру́піліся аб іх.

 

Рупяцца пра вас нядобра, але хочуць аддзяліць вас [ад нас], каб вы рупіліся пра іх.

Ле́пей для вас ру́піцца аб добрым заўсёды, а ня толькі ў маёй прысутнасьці ў вас.

 

А добра рупіцца пра добрае заўсёды, а ня толькі, калі я прысутны ў вас,

Дзеткі мае, з-за якіх я ізноў цярплю мукі нараджэньня, пакуль ня будзе выяўлены ў вас Хрыстос!

 

дзеткі мае, якімі ізноў мучуся ў радзінах, пакуль не ўкшталтуецца ў вас Хрыстос.

Хацеў бы я быць зараз у вас і зьмяніць голас мой, таму што я ў разгубленасьці аб вас.

 

Хацеў бы я цяпер быць прысутным у вас і зьмяніць голас мой, бо я зьбянтэжаны вамі.

Скажэце мне тыя, што хочаце жыць пад Законам: хіба́ вы Закону ня слухаецеся?

 

Скажыце мне вы, якія хочаце быць пад Законам: ці ж вы ня слухаеце Закону?

Бо напісана: Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад рабыні і аднаго ад вольнай.

 

Бо напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад служкі і аднаго ад свабоднай.

Але, які ад рабыні, той народжаны па целу; а які ад вольнай — праз абяцаньне.

 

Але той, які ад служкі, народжаны паводле цела, а той, які ад свабоднай, — праз абяцаньне.

Гэта ёсьць алегарычнае выказваньне. Бо гэта ёсьць два Запаветы: адзін — ад гары Сінай, які нараджае ў рабства, і які ёсьць Ага́ра,

 

Гэта ёсьць алегорыя. Бо гэта два запаветы: адзін — ад гары Сынай, які нараджае на няволю, які ёсьць Агар.

бо Ага́ра ёсьць гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ярузаліму, што знаходзіцца ў рабстве зь дзецьмі сваімі;

 

Бо Агар ёсьць гара Сынай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерусаліму, які ў няволі з дзецьмі сваімі;

а вышэйшы (нябесны) Ярузалім ёсьць вольны, які ёсьць маткай усім нам.

 

а Ерусалім, які ўгары, — свабодны, ён ёсьць маці ўсім нам.

Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, якая ня можа нарадзіць; усклікні і закрычы, якая ня мучыцца ад дзетанараджэньня; таму што пакінутая мае многа больш дзяцей, чым тая, што мае мужа».

 

Бо напісана: «Узьвесяліся, няплодная, якая не нараджала; загукай і закрычы ты, якая, якая ня мучылася ў радзінах, бо шмат дзяцей у самотнай, больш, чым у той, якая мае мужа».

Мы ж, браты, паводля Ісаку зьяўляемся дзецьмі абяцаньня.

 

А мы, браты, паводле Ісаака — дзеці абяцаньня.

Але, як тады той, што народжаны па целу, гнаў таго, што (народжаны) па духу, так і цяпер.

 

Але як тады той, які быў народжаны паводле цела, перасьледаваў таго, які паводле духа, гэтак і цяпер.

Але што гаворыць Пісаньне? «Выгані рабыню і сына ейнага, бо ня будзе спадкаемцам сын рабыні разам з сынам вольнай».

 

Але што кажа Пісаньне? «Выгані служку і сына ейнага, бо сын служкі ня будзе спадкаемцам разам з сынам свабоднай».

Так што, браты, мы зьяўляемся дзецьмі ня рабыні, але вольнай.

 

Дык вось, браты, мы — дзеці ня служкі, але свабоднай.