Псалтыр 90 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2002
Малітва Масея, чалавека Божага. Госпадзе мой, Ты быў нам прыстанішчам з роду ды ў род.
Перш чым паўсталі горы, і Ты стварыў зямлю і сусьвет, і ад вечнасьці ў вечнасьць Ты — Бог.
Ты вяртаеш чалавека ў парахно і кажаш: «Вяртайцеся, сыны чалавечыя!» —
бо тысяча гадоў у Тваіх вачах, як дзень учарашні, калі ён прайшоў, і, як варта начная.
Ты зносіш іх (як) паводкай. Яны як сон, як трава, якая раніцай вырастае,
раніцай яна расьце і цьвіце, а вечарам вяне і засыхае,
бо мы зьнікаем ад гневу Твайго, а ад лютасьці Тваёй мы разьбітыя.
Ты бяззаконьні нашыя паклаў перад Табой, тайнае нашае перад сьвятлом Аблічча Твайго.
Усе дні нашыя зьнікаюць ад гневу Твайго. Мы каратаем гады нашыя, як уздых.
Дзён гадоў нашых — семдзясят гадоў, а пры большай моцы — восемдзясят гадоў, а лепшая пара іхная — цяжкая праца і не́марасьць, бо яны хутка праходзяць і мы адлятаем.
Хто ведае сілу гневу Твайго і лютасьці Тваёй, якая адпавядае страху перад Табой?
Зьлічаць дні нашыя навучы нас так, каб прыдбаць нам сэрца мудрае.
Абярніся, Ягова! Дакуль? І суцешы слугаў Тваіх.
Насыці нас ра́ніцай Міласэрнасьцю Тваёй, і мы будзем радавацца і весяліцца ўсе дні нашыя.
Суцешы нас адпаведна дням, колькі Ты гнуў нас, адпаведна гадам, калі мы бачылі ліха.
Хай будзе вачавідным слугам Тваім Твой Чын і Слава Твая над сынамі іхнымі.
Прыгажосьць Госпада майго, Бога нашага, хай будзе над намі. І справу рук нашых умацуй Ты над намі. Сапраўды, справу рук нашых Ты ўмацуй.
