Псалтыр 103 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
Давідавы. Багаславі, душа мая, Ягову, і ўсё нутро маё Сьвятое Імя Ягонае!
Дабраславі, душа мая, Госпада. Госпадзе Божа мой, Ты ўзвялічыўся надзвычайна! Апрануўся Ты ў велічнасць і аздобу,
Багаславі, душа мая, Ягову, і ня забывайся на ўсе Ягоныя Дабрадзеі,
Адзеты ў святло, быццам у шаты, расцягваючы неба, як ветразі,
Каторы даруе ўсе твае бяззаконьні, Каторы ацаляе ўсе немачы твае,
Ты будуеш на водах святліцы Твае. Ты ўчыняеш воблака возам Сабе, Ты носішся на крылах ветру.
Каторы вызваляе жыцьцё тваё ад магілы, Каторы карануе цябе міласэрнасьцю і шчадротамі,
Ты творыш анёламі Тваімі духаў, і слугамі Тваімі — полымя агню.
Каторы напаўняе дабром старасьць тваю, так што абнаўляе юнацтва тваё, як у арла.
Ты заснаваў зямлю на трывалую апору Сваю, не пахіліцца яна на векі вечныя.
Ягова чыніць Справядлівасьць і Суд усім прыгнечаным.
Безданню, як шатамі, прыкрыў Ён яе, над гарамі стаялі воды.
Ён паказаў шляхі Свае Масею, сынам Ізраэля — Дзеі Свае.
Ад наракання Твайго ўцяклі яны, гучання грымотаў Тваіх палохаліся.
Шчодры і міласэрны Ягова, няхуткі да гневу і багаты на міласэрнасьць.
Падняліся яны на горы, і апалі ў лагчыны, на месца, якое Ты ім прызначыў.
Ён ня вечна будзе асуджаць і ня вечна абурацца.
Паклаў Ты ім канец, якога не пяройдуць і не вернуцца пакрыць зямлю.
Ён паступаў з намі ня паводля грахоў нашых і адплачваў нам ня паводля правіннасьцяў нашых;
Ты загадваеш крыніцам сплываць у ручаіны; пасярод гор праходзяць яны,
бо як высока Нябёсы над зямлёй, так вялікая Міласэрнасьць Ягоная над тымі, што баяцца Яго.
становяцца вадапоем усіх звяроў на полі, спатоляць аслы смагу сваю.
Як далёка усход ад захаду, так Ён аддалíў ад нас праступкі нашыя.
Каля іх пасяляюцца паднебныя птушкі, пасярод галін падаюць галасы свае.
Як лíтуецца бацька над сынамі (сваімі), так лíтуецца Ягова над тымі, хто баіцца Яго;
Ты абвадняеш горы са святліц Тваіх, з плёну спраў Тваіх насычаеш зямлю.
бо Ён ведае склад наш, памятае, што мы — (толькі) пыл.
Ты гадуеш траву для жывёлы і зеляніну на пажытак людзей, выводзячы хлеб з зямлі
Чалавек, як трава — дні ягоныя. Як кветка поля, так квітнее ён;
і віно, якое развесяляе сэрца чалавека; Ты ажыўляеш аблічча алеем, а хлеб умацоўвае чалавечае сэрца.
як пройдзе над ёю вецер, і ўжо няма яе, і месца ейнае ўжо ня пазна́е яе.
Насыцяцца дрэвы Госпада і кедры лібанскія, якія Ён пасадзіў.
Але Міласэрнасьць Яговы ёсьць ад вечнасьці ў вечнасьць над тымі, хто баяцца Яго, і Справядлівасьць Ягоная на сыноў сыноў,
Там будуць гнездавацца вераб’і, хата бусла — на верхавіне іх.
тых, якія трымаюць Запавет Ягоны і помняць Ягоныя наказы, каб іх выконваць.
Высокія горы для аленяў, скалы — прыбежышча для барсукоў.
Ягова ў Нябёсах усталяваў Пасад Свой, і Ягонае Каралеўства валадарыць над усім.
Учыніў Ён месяц для вызначэння часу, сонца спазнала захад свой.
Багаслаўце Ягову, (вы) Ангелы Ягоныя, вы дужыя сілаю, выканаўцы Слова Ягонага, слухаючыя Голас Слова Ягонага.
Ты рассцяліў цемру, і сталася ноч, у ёй будуць рухацца звяры лясныя:
Багаслаўце Ягову, усе войскі Ягоныя, служкі Ягоныя, выканаўцы Волі Ягонай.
ільвяняты, што рыкаюць, каб схапіць [здабычу] і просяць у Бога ежы сабе.
Багаслаўце Ягову, усе творы Ягоныя, па ўсіх мейсцах Валадарства Ягонага. Багаслаў Ягову, душа мая!
Уздымаецца сонца, і хаваюцца і залягаюць яны ў сваіх логавах.
