Псалтыр 55 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Са струннай ігрой. Навука Давідава.
Кіраўніку хору. Паводле «Галубка далёкіх тэрэбінітаў». Давідаў. Міктам. Калі яго філістынцы затрымалі ў Геце.
Божа! Нахілі Вуха да малітвы маёй і ня ўхіляйся ад маленьня майго!
Пашкадуй мяне, Божа, бо растаптаў мяне чалавек, цэлы дзень нападаючы, апанаваў мяне.
Зваж на мяне і выслухай мяне! Я раздумваю ў маёй жалобе і стагну
Тапталі мяне непрыяцелі мае цэлы дзень, бо шмат іх ваюе проці мяне, о Найвышэйшы!
ад крыку ворага, ад уціску бязбожніка, бо яны наводзяць на мяне бяззаконьне і злосна варагуюць супраць мяне.
У які дзень нападзе на мяне страх, я ў Табе, Усемагутны, маю надзею.
Сэрца маё трапе́ча ўва мне, і напаў ня мяне жах сьмяротны.
У Богу, слова Якога я слаўлю, у Богу паклаў я надзею: не баюся: што можа зрабіць мне чалавек?
Страх і дрыжаньне найшлі на мяне, і жах ахапляе мяне.
Цэлы дзень перашкаджалі яны маім справам, усе задумы іх адносна мяне — на ліха.
І я сказаў: «О, каб я меў крыльле, як галубка! я адляцеў бы і супакоіўся!
Усчынялі яны лаянку, строілі падкопы, самі сачылі за крокамі маімі. Так, як шукалі яны душу маю,
Так! я адляцеў бы далёка і застаўся б у пустэльні». Зэля.
так аддай ім за несправядлівасць, выгубі ў гневе народы, Божа.
Я сьпешна схаваўся б ад буйнага ветру і ад буры.
Ты палічыў вандраванні мае: пакладзі слёзы мае ў бурдзюку Тваім; ці не палічаны яны Табою?
Зьнішчы (іх) мой Госпад! струшчы іхныя языкі! бо я бачу гвалт і згрызоты ў месту.
Тады павернуцца непрыяцелі мае назад, у які б дзень ні паклікаў я Цябе: вось, спазнаў, што Ты — мой Бог.
Дзень і ноч яны ходзяць вакол яго (места) па ягоных мура́х. Бяззаконьне і мардоўная праца ўнутры яго.
У Богу, слова Якога буду хваліць, у Госпадзе, слова Якога буду хваліць,
Гора ў сярэдзіне яго, гнёт і ашу́ка ня сканчаюцца на плошчы ягонай.
у Богу маю я надзею, не буду баяцца: што зробіць мне чалавек?
Бо ня вораг мяне зьняважае, гэта я перанёс бы; і ня нянавісьнік, які ўзвышаецца перада мной, ад яго я схаваўся б;
На мне, Божа, абяцанні Твае; аддам я ўхваленні Табе,
але (ты) чалавеча, як я, мой сябра і мне блíзкі,
бо Ты ўратаваў душу маю ад смерці і ногі мае ад падзення, каб хадзіў я перад Богам у святле жывых.
зь якім мы разам звычайна мелі любасныя адносіны, у Дом Божы хадзілі сярод урачыстага натоўпу.
Хай сьмерць нападзе на іх! хай яны жывымі зыйдуць у край сьмерці, бо злачынства ў сялібах іхных, і ў нутры іхным.
Я, я клічу да Бога, і Ягова ратуе мяне.
Увечары, ураніцы і апоўдні я буду жалобна маліцца і стагнаць, і Ён чуе голас мой.
Ён у міры выкупляе душу́ маю ад нападку супраць мяне, бо іх многа супраць мяне.
Бог выслухае (мяне), а ім адплаціць, Ён Той, што сядзіць на Пасадзе з прадвечных часоў — Зэля — ім, у якіх няма перамены, ды якія ня баяцца Бога.
Ён падняў рукі свае супраць тых, што былі зь ім у міры; ён парушыў угоду сваю.
(Словы) вуснаў ягоных гладкія, як масла, а сэрца ягонае поўна вайны. Словы ягоныя мякчэйшыя за алей, але адначасна яны — ме́чы аголеныя.
Пакінь на Ягову клопат твой, і Ён цябе падтрымае, Ён ніколі ня дапусьціць, каб праведнік пахіснуўся.
І Ты, Божа, укінеш іх у яму пагíбелі. Людзі крывавых дзеяў ды ілжы ня пражывуць палавіны дзён іхных. Але я, я спадзяюся на Цябе.
