Псалтыр 89 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
Вучэньне Эта́на Эзрагіта.
Маленне Майсея, чалавека Божага. Госпадзе, Ты стаўся нам прыстанішчам з пакалення ў пакаленне.
Міласэрнасьці Яговы буду апяваць вечна, ад пакаленьня ў пакаленьне буду абвяшчаць вернасьць Тваю маімі вуснамі,
Перш чым паўсталі горы і нарадзілася зямля і сусвет, і спакон вякоў, і на век Ты — Бог.
я казаў: навекі будзе збудавана міласэрнасьць; у Нябёсах Ты ўгрунтуеш вернасьць Тваю.
Ты вяртаеш чалавека ў парахно і Ты сказаў: «Сыны чалавечыя, вярніцеся».
Я заключыў Запавет з выбра́нцам Маім, прысягнуўся Давіду, слузе Майму:
Бо тысяча гадоў перад вачамі Тваімі, як учарашні дзень, які прамінуў, і начная варта.
«Навечна ўгрунтую Я Семя Тваё і Я збудую з роду ды ў род Пасад Твой.» — Зэля.
Ты аддаляеш іх, і стануць яны сном:
І Нябёсы праславяць Цябе за Цудадзеі Твае, Ягова, і Тваю вернасьць у сходзе сьвятых, —
зранку — як трава, што прабіваецца, зранку цвіце і вырастае, вечарам вяне і ссыхае.
бо хто ў Небе роўны Ягове? хто роўны Ягове сярод багоў?
Бо мы марнеем ад гневу Твайго і ў абурэнні Тваім стурбаваліся.
Усемагутны варты вялікага страху ў нарадзе сьвятых і багавейнасьці да страху сярод усіх, хто Яго акружае.
Ты паставіў несправядлівасці нашыя перад вачамі Тваімі, цёмныя справы нашыя — у святле аблічча Твайго.
Ягова, Бог войскаў, хто такі моцны, як Ты, Ягова? І вернасьць Твая вакол Цябе.
Бо ўсе нашы дні прамінаюць уў гневе Тваім, спыняюцца гады нашыя, быццам дыханне.
Ты валадарыш над лютасьцю мора. Калі ўздымаюцца хвалі ягоныя, Ты іх таймуеш.
Колькасць нашых гадоў — семдзесят або, у здароўі, восемдзесят, а большая частка іх — праца і марнасць, бо хутка праходзяць, а мы адлятаем.
Ты растаптаў Рагаў (Ягіпет), як аднаго з пабітых. Тваёю моцнай Рукою Ты расьцярушыў ворагаў Тваіх.
Хто зразумеў вялікасць Твайго гневу і сілу абурэння Твайго?
Твае ёсьць Нябёсы і Твая ёсьць зямля. Ты заснаваў сусьвет і ўсё, што напаўняе яго.
Навучы нас лічыць дні нашы так, каб прывялі мы сэрца да мудрасці.
Поўнач і поўдзень, Ты іх стварыў. Табор і Ярмон урачыста радуюцца аб Імені Тваім.
Павярніся, Госпадзе, дакуль жа яшчэ? І будзь жа спагадны для сваіх паслугачоў.
Твая ўлада і мышца. Рука Твая моцная, Правіца Твая ўзьнятая.
Напоўні нас уранку міласэрнасцю Тваёй, і мы ўзрадуемся і пацешымся праз усе дні нашы.
Справядлівасьць і Суд ёсьць падмурак Пасаду Твайго. Міласэрнасьць і Праўда ідуць перад Абліччам Тваім.
Павесялі нас за тыя дні, у якія прыніжаў нас, за гады, калі мы бачылі ліха.
Шчасьлівы народ, які ведае гук радасьці. Яны будуць хадзіць, Ягова, у сьвятле Аблічча Твайго.
Хай адкрыецца слугам Тваім учынак Твой, а аздоба Твая — сынам іх.
Празь Імя Тваё яны ўрачыста радуюцца ўвесь дзень, і па Справядлівасьці Тваёй яны будуць узвышаны,
Хай будзе велічнасць Госпада Бога нашага над намі, і справы рук нашых умацуй над намі, і справу рук нашых умацуй.
бо Ты ёсьць прыгажосць сілы іхнай, і праз Добразычлівасьць Тваю будзе ўзьняты наш рог,
бо Ягова ёсьць наш шчыт, і Сьвяты Ізраэляў ёсьць наш Кароль.
Некалі гаварыў Ты ў бачаньні да Сьвятога Твайго і сказаў: «Я ўчыніў дапамогу мужнаму. Я ўзвысіў выбранца з народу.
Я знайшоў Давіда, слугу Майго, Маім Сьвятым алеем Я памазаў яго,
Рука Мая будзе цьвёрда зь ім, і Рука Мая, сапраўды, ўмацуе яго.
Ня пераможа яго вораг, і сын бяззаконьня ня ўцісне яго.
І прыгнятальнікаў ягоных Я скрышу перад абліччам ягоным, і Я паражу́ нянавісьнікаў ягоных.
І Вернасьць Мая і Міласэрнасьць Мая зь ім, і праз Імя Маё будзе ўзьнесены рог ягоны.
І Я пакладу руку́ ягоную на мора і правіцу ягоную — на рэкі.
Ён будзе клікаць Мяне: «Ты мой Бацька, мой Бог і Скала выратаваньня майго.»
Сапраўды, Я дам яму першародства, стан найвышэйшага над каралямі зямлі.
Навек Я захаваю яму Міласэрнасьць Маю, і Мой Запавет зь ім застанецца цьвёрдым.
І Я падоўжу навекі насеньне ягонае, і пасад ягоны, як дні Нябёсаў.
Калі сыны ягоныя пакінуць Закон Мой і ня будуць хадзіць паводля Наказаў Маіх,
калі яны зьняважаць Пастановы Мае і ня будуць трымацца Прыказаньняў Маіх,
дык Я даведаюся іх у праступку іхным па́ліцай і ўдарамі няпраўду іхную,
але Міласэрнасьці Маёй ня адвярну ад яго, і захаваю Вернасьць Маю.
Я ня пару́шу Запавету Майго і ня памяняю таго, што выйшла з Вуснаў Маіх.
Аднойчы Я прысягнуў у Сьвятасьці Маёй. Я Давіду ня зманю.
Насеньне ягонае будзе вечна, і пасад ягоны, як сонца перада Мною.
Як месяц ён будзе стаяць вечна, і сьведка ў небе — верны. Зэля.
Але (Ты), Ты адкінуў і адпіхнуў, угневаўся на памазанца Твайго,
Ты занядбаў Запавет са слугою Тваім, Ты зга́ньбіў карону ягоную (кінуўшы яе) на зямлю.
Ты разбурыў усе муры ягоныя, крэпасьці ягоныя абярнуў у руіны.
Рабуюць яго ўсе, якія праходзяць дарогай. Ён стаўся пасьмешышчам для суседзяў сваіх.
Ты ўзвысіў правіцу прыгнятальнікаў ягоных. Ты парадаваў усіх ворагаў ягоных.
Ты павярнуў назад вастрыё меча ягонага і ня даў яму выстаяць у бітве.
Ты прыпыніў бляск ягоны і пасад ягоны скінуў на зямлю.
Ты скараціў дні юнацтва ягонага. Пакрыў яго сорамам. Зэля.
Дакуль, Ягова, Ты будзеш хавацца няспынна, як агонь будзе пала́ць Твой гнеў?
Успомні, які кароткі мой век. На якую марнасьць стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых!
Хто ёсьць чалавек, які жыве і ня ўбачыць сьмерці? Хто выратуе душу́ сваю ад рукі шэолю? Зэля.
Дзе Твае былыя міласэрнасьці, мой Госпад, якімі Ты прысягаў Давіду ў вернасьці Тваёй?
Прыпомні, мой Госпад, ганьбу на Тваіх слуг, якую я нашу ў грудзёх маіх ад усіх моцных народаў,
якой ганьбяць ворагі Твае, Ягова, якой яны ганьбяць сьляды Твайго памазанца.
Хай будзе багаславёны Ягова ў вяках вякоў. Амін. Так, амін.
