Марка 15 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
І адразу нараніцы архірэі са старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь сынедрыён, зьвязаўшы Ісуса, завялі і перадалі Пілату.
І зараз раніцай, па нарадзе першасвятароў са старэйшынамі і кніжнікамі, значыць усяго сангедрыну, Ісуса, звязаўшы, павялі і перадалі Пілату.
І спытаўся ў Яго Пілат: Ты ёсьць Кароль жыдоў? Ён жа адказаўшы сказаў яму: ты кажаш.
І спытаўся ў Яго Пілат: «Ці Ты — Цар Юдэйскі?» А Ён, адказваючы, гаворыць яму: «Ты кажаш».
І архірэі вінавацілі Яго ў многім.
І вінавацілі Яго першасвятары ў многіх рэчах.
А Пілат зноў пытаўся ў Яго, кажучы: ня адказваеш нічога? Глядзі, як многа супраць Цябе сьведчаць.
Дык Пілат зноў спытаўся ў Яго, кажучы: «Чаму не адказваеш? Глядзі, як многа супраць Цябе абвінавачанняў».
Але Ісус больш нічога ня адказаў, так што Пілат зьдзівіўся.
Але Ісус больш нічога не адказваў, так што Пілат дзівіўся.
А на сьвята (ён) звальняў ім аднаго вязьня, (за) каторага прасілі.
На свята ён меў звычай вызваляць ім аднаго з вязняў, каго б захацелі.
Быў жа ў кайданах са сваімі саўдзельнікамі нейкі называны Бараўва, якія падчас бу́нту ўчынілі забойства.
Быў жа нейкі адзін, на імя Бараба, увязнены разам з бунтаўнікамі, які ў час бунту ўчыніў забойства.
І закрычаўшы натоўп пачаў прасіць (Пілата) аб тым, што (ён) ім рабіў заўсёды.
І калі сабраўся натоўп людзей, пачаў дамагацца таго, што ім звычайна рабілі.
Пілат жа адказаў ім, кажучы: хочаце, звольню вам Караля жыдоў?
Пілат жа звярнуўся да іх і сказаў: «Хочаце, адпушчу вам Цара Юдэйскага?»
Бо ведаў, што архірэі выдалі Яго праз зайздрасьць.
Бо ведаў, што Яго выдалі першасвятары праз зайздрасць.
Але архірэі падбухторылі натоўп (прасіць), каб звольніў ім ле́пей Бараўву.
Але першасвятары падбухторылі людзей, каб ім лепш адпусціў Барабу.
Пілат жа адказаўшы ізноў сказаў ім: а што хочаце, (каб) я зрабіў Таму (Каго вы) называеце Каралём жыдоў?
І Пілат, адказваючы, гаварыў ім паўторна: «Дык што хочаце, каб я зрабіў з Царом Юдэйскім?»
А яны ізноў закрычалі: укрыжуй Яго!
Але яны зноў закрычалі: «Укрыжуй Яго!»
Пілат жа казаў ім: якое ж ліха ўчыніў (Ён)? Але яны яшчэ мацней закрычалі: укрыжуй Яго!
Дык Пілат сказаў ім: «Што вам благога зрабіў Ён?» Але яны тым болей крычалі: «Укрыжуй Яго!»
Тады Пілат, жадаючы дагадзіць натоўпу, звольніў ім Бараўву, а Ісуса аддаў бічаваць, каб потым быў укрыжаваны.
І Пілат, жадаючы дагадзіць народу, выпусціў ім Барабу, а ўбічаванага Ісуса выдаў на ўкрыжаванне.
І жаўнеры завялі Яго ўсярэдзіну двара, гэта значыцца ў прэторыю, і сабралі ўсю кагорту.
А ваяры ўвялі Яго ў панадворак, што завецца прэторыя, і склікалі ўсю кагорту.
І апранаюць Яго ў парфіру і ўскладаюць на Яго спле́цены цярнёвы вянок (як карону),
І апранулі Яго ў пурпур, і, сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву,
і пача́лі вітаць Яго: радуйся, Кароль жыдоў!
і пачалі Яго вітаць: «Прывітаны будзь, Цар Юдэйскі!»
І бíлі Яго па Галаве кіям, і плявалі на Яго, і кленчачы, кланяліся Яму.
І трысцінай білі Яго па галаве, і плявалі на Яго, і, кленчучы, кланяліся Яму.
І калі насьмяяліся зь Яго, зьня́лі зь Яго парфіру і апранулі Яго ў Ягоныя адзеньні. І павялі Яго, каб укрыжаваць Яго.
І, калі ўжо наздзекаваліся з Яго, знялі з Яго пурпур ды зноў апранулі Яго ў адзенне Яго, ды павялі Яго на ўкрыжаванне.
І прымушаюць праходзячага міма нейкага Сымона кірэнэйца, які ішоў з поля, бацьку Аляксандравага і Рутавага, каб узяў крыж Ягоны.
І прымусілі нейкага Сімона Цырэнейца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля і праходзіў міма, каб нёс крыж Яго.
І прыводзяць Яго на Галготу — мейсца, якое ў перакладзе ёсьць: мейсца Чэрапу.
І прывялі Яго на Гальготу, што значыць месца Кальварыі.
І давалі Яму выпіць віно, зьмяша́нае са сьмірнаю. Але Ён ня ўзяў.
І давалі Яму выпіць віно, змяшанае з сокам міры, але не прыняў.
А тыя, што ўкрыжавалі Яго, дзялілі вопраткі Ягоныя, кіда́ючы жэрабя аб іх, хто што во́зьме.
І крыжуюць Яго, і дзеляць адзенне Яго, кідаючы жэрабя між сабою, каму што ўзяць.
Была ж гадзіна трэйцяя, і ўкрыжавалі Яго.
А была гадзіна трэцяя, і ўкрыжавалі Яго.
І быў надпіс віны Ягонай напісаны: Кароль жыдоў.
І быў надпіс віны Яго: «Цар Юдэйскі».
І разам зь Ім укрыжавалі двух разбойнікаў, аднаго з правага, а другога зь левага (боку) ад Яго.
І ўкрыжавалі разам з Ім двух лотраў, аднаго праваруч, а другога леваруч Яго.
І збылося Пісаньне, што гаво́рыць: і да злачынцаў залíчаны.
[І збылося слова Пісання: і да злодзеяў быў залічаны.]
І тыя, што праходзілі міма, зьняважалі Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: гэй! Той, Хто разбурае Сьвятыню і ў тры дні адбудоўвае!
І тыя, што міма праходзілі, плявузгалі на Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: «Эй Ты, што руйнуеш святыню ды зноў узнаўляеш у тры дні,
Уратуй Самога Сябе і зыйдзі з крыжа.
уратуй Сябе Самога, сышоўшы з крыжа».
Падобна ж і архірэі з кніжнікамі насьмяхаючыся між сабою казалі: другіх выратаваў, (а) Сябе ня можа выратаваць.
Таксама і першасвятары з кніжнікамі, смеючыся з Яго, казалі адзін аднаму: «Іншых ратаваў, а Сам Сябе ўратаваць не можа.
Хрыстос, Кароль Ізраэля, зыйдзі зараз з крыжу, каб (мы) убачылі і паверылі. І ўкрыжаваныя зь Ім ліхасловілі Яго.
Няхай жа Хрыстос, Цар Ізраэля, сыдзе цяпер з крыжа, каб мы ўбачылі і паверылі». Таксама і тыя, што былі з Ім укрыжаваныя, зневажалі Яго.
А калі настала гадзіна шостая, па ўсёй зямлі сталася цемра ажно да дзявятае гадзіны.
А калі настала гадзіна шостая, усю зямлю ахутала цемра аж да гадзіны дзевятай.
А на дзявятай гадзіне загаласіў Ісус моцным голасам, кажучы: Элоі, Элоі! ламма сабахтані? што азначае ў перакладзе: Бог Мой! Бог Мой! дзеля чаго (Ты) Мяне пакінуў?
І а дзевятай гадзіне Ісус закрычаў моцным голасам: «Гэлёі, Гэлёі, лэма сабахтані», што значыць: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
Тады нікато́рыя, што стаялі по́бач, пачуўшы (гэта) казалі: вось Ільлю кліча.
І некаторыя з тых, што бліжэй стаялі, чуючы гэта, казалі: «Вось, Ён Іллю кліча».
І адзін пабег, набраў у губку воцату і, насадзіўшы на кій, даваў Яму піць, кажучы: чакайце, паглядзім, ці прыйдзе Ільля зьняць Яго.
А адзін, падбегшы, напоўніўшы губку воцатам і ўсклаўшы яе на трысціну, даваў Яму піць, кажучы: «Пачакайце, паглядзім, ці прыйдзе Ілля зняць Яго».
А Ісус, загаласіўшы моцным голасам, выпусьціў Дух.
Ісус жа, закрычаўшы моцным голасам, сканаў.
І завеса Сьвятыні была разадрана напалам ад верху да нізу.
І заслона ў святыні разадралася напалам з верху аж да нізу.
А сотнік, што стаяў насупраць Яго, убачыўшы, што так загаласіўшы выпусьціў Дух, сказаў: запраўды, Чалавек Гэты быў Сын Бога.
Сотнік жа, што стаяў насупраць, бачачы, што Ісус, так закрычаўшы, сканаў, гаворыць: «Сапраўды, гэты чалавек быў Сын Божы».
Былі ж (тут) і жанчыны, назіраўшыя здалёк, сярод якіх была і Марыля Магдаліна і Марыля, матка Якуба меншага і Ёсі, і Салямія,
А былі там і жанчыны, здалёк паглядаючыя, між імі Марыя Магдалена, і Марыя, маці Якуба меншага і Язэта, і Саламея,
якія ішлі ўсьлед за Ім і служылі Яму, калі Ён быў у Галілеі; і многія іншыя, што разам зь Ім прыйшлі ў Ярузалім.
якія, калі Ісус быў у Галілеі, хадзілі з Ім і паслугавалі Яму, ды многа іншых, што разам з Ім прыйшлі ў Ерузалім.
І як ужо настаў вечар, а дзень быў параскева, гэта значыць перадсубоцьце,
І, калі звечарэла, а быў гэта дзень прыгатавання, які бывае перад суботаю,
прыйшоў Язэп з Арыматэі, знатны прыналежнік сынэдрыёна, які і сам чакаў Каралеўства Бога. Адважыўшыся ўвайшоў да Пілата і прасіў Цела Ісусавага.
прыйшоў Язэп з Арыматэі, знатны сябар рады, які сам чакаў прыходу Валадарства Божага, і адважна ўвайшоў да Пілата, і прасіў цела Ісуса.
А Пілат зьдзівіўся, што (Ён) ужо памёр, і, паклікаўшы сотніка, спытаў яго, ці даўно памёр.
Але Пілат сумняваўся, ці ўжо памёр, і, паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці ўжо памёр,
І даведаўшыся ад сотніка, аддаў Цела Язэпу.
і, даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Язэпу.
І, купіўшы сіндон і зьняўшы Яго, абярнуў сіндонам і паклаў Яго ў магіле, якая была высечана ў скале, ды накаціў камень на дзьверы магілы.
Язэп жа купіў плашчаніцу і, зняўшы Яго, абгарнуў Яго плашчаніцай ды паклаў у магіле, што была высечана ў скале, і падкаціў камень да ўваходу ў магілу.
А Марыля Магдаліна і Марыля (матка) Ёсі глядзелі, дзе (Ён) пакладзены.
Марыя ж Магдалена і Марыя, маці Язэпа, глядзелі, дзе пахавалі Яго.