Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
Паколькі (ужо) многія ўзяліся складаць апавяданьне адносна добра вядомых між намі падзей,
Паколькі многія ўжо спрабавалі ўдакладніць аповед пра падзеі, якія ў нас адбыліся,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі вачавідцы і служыцелі Слова,
як пераказалі нам тыя, што ад пачатку самі бачылі і былі паслугачамі Слова,
прыйшло на думку і мне, дасьледаваўшы наноў усё вельмі пільна, апісаць табе па парадку, высокашаноўны Тэахвіле,
таксама і я, старанна разгледзеўшы ўсё ад пачатку, рашыўся па парадку апісаць табе, годны Тэафіле,
каб (ты) даведаўся адносна таго, (у) чым быў настаўлены: у верагоднасьці (гэных) слоў.
каб ты пераканаўся ў праўдзівасці слоў, у якіх ты быў навучаны.
Быў (жа) у дні Гірада, валадара жыдоўскага, нікаторы сьвятар імем Захар з Авіявай чаргі і жонка ягоная з дачок Агаронавых; і імя ейнае — Альжбета.
У дні Ірада, цара Юдэі, жыў адзін святар на імя Захарыя, з Абіявай чаргі. Ён меў жонку, з дачок Ааронавых, імя яе Лізавета.
Былі ж (яны) абое праведныя перад Богам, жывучы па ўсіх прыказаньнях і пастановах Госпадавых бяззаганна.
Яны абое былі справядлівымі перад Богам, беззаганна спаўняючы ўсе пастановы і прыказанні Госпадавы.
І ня было ў іх дзіцяці, бо Альжбета была няплодная, і абое (яны) былі састарэлымі ў днях сваіх.
Ды не мелі сына, бо Лізавета была няплоднай, а абое былі ўжо на схіле дзён сваіх.
Выпала ж яму служыць у парадку чаргі сваёй перад (Абліччам) Бога.
І сталася, калі ён адбываў службу святарскую перад Богам у сваёй чарзе,
Згодна звычаю сьвятароў атрымаў (ён) жэрабя кадзіць, увайшоўшы ў Сьвятыню Госпада;
па жэрабі, як была традыцыя ў святароў, выпала яму ўвайсці ў святыню Госпадаву для каджэння,
і ўсё мноства народу ў час каджэньня малілася вонках.
а ўсё мноства народа ў час каджэння малілася звонку.
І зьявіўся яму Ангел Госпада, стоячы справа ад кадзільнага ахвярніка.
І з’явіўся перад ім Анёл Госпадаў, стоячы па правым баку ахвярніка каджэння,
І сумеўся Захар, убачыўшы, і страх напаў на яго;
дык Захарыя стрывожыўся, бачачы гэта, ды вялікі страх ахапіў яго.
але Ангел сказаў яму: ня бойся, Захар, бо пачута малітва твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя Яан.
Тады Анёл прамовіў да яго: «Не бойся, Захарыя, бо пачута маленне тваё, вось жа, жонка твая Лізавета народзіць табе сына, і назавеш яго Янам.
І будзе табе радасьць і весялосьць, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня ягонага;
Ён будзе табе радасцю і пацехай, ды многія будуць радавацца з яго нараджэння.
бо (ён) будзе вялікі перад Госпадам; і ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ў чэраве маткі сваёй;
Ён будзе вялікім на віду Госпада, і не будзе піць віна і сіцэры, ды яшчэ ад улоння маці будзе напоўнены Духам Святым,
і многіх сыноў Ізраэлявых наверне да Госпада Бога іхнага;
і многіх сыноў Ізраэля наверне да Госпада, Бога іх.
і ён будзе ісьці перад Ім у Духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы ба́цькаў да дзяцей, і няпаслухмяных да мудрасьці праведных, каб падрыхтаваць Госпаду народ гатовы.
І пройдзе перад Ім у духу і магутнасці Іллі, каб звярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а непаслухмяных — да мудрасці справядлівых, каб падгатаваць Госпаду народ падрыхтаваны».
І сказаў Захар Ангелу: па чым пазнаю я гэтае? бо я стары, і жонка мая састарэлая ў днях сваіх.
І сказаў Захарыя Анёлу: «З чаго я магу гэта ведаць? Бо я стары, і жонка мая на схіле дзён сваіх».
І, адказваючы, Ангел сказаў яму: я Гаўрыіл, што перад Вачамі Бога стаю, і пасланы гаварыць з табою і дабравесьціць табе гэтае.
І, адказваючы, сказаў яму Анёл: «Я — Габрыэль, што стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую радасную вестку.
І вось, будзеш (ты) маўчаць, і ня здолееш гаварыць да таго дня, калі гэтае збудзецца, за тое, што (ты) ня паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час.
І вось, ты будзеш нямым ды не будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта здзейсніцца, таму што ты не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
І чакаў народ Захара і дзівіўся, што ён марудзіць у Сьвятыні.
І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга бавіцца ў святыні.
Выйшаўшы ж, ён ня мог гаварыць да іх, і (яны) пазналі, што (ён) бачыў у Сьвятыні зьяву; і ён даваў знакі ім і заставаўся нямым.
Выйшаўшы, ён не мог да іх прамаўляць, дык пазналі, што ён бачыў з’яву ў святыні. А ён даваў ім знакі і застаўся нямым.
І сталася, як скончыліся дні служэньня ягонага, прыйшоў (ён) у дом свой.
І сталася, калі скончыліся дні службы яго, ён вярнуўся ў дом свой.
Пасьля ж гэтых дзён зачала́ Альжбета, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, ка́жучы:
А праз некалькі дзён жонка яго, Лізавета, пачала дзіця; і пяць месяцаў хавалася, кажучы:
так учыніў мне Госпад у дні, у якія Ён глянуў (на мяне, каб) зьняць зь мяне ганьбу між людзьмі.
«Гэта ўчыніў мне Госпад у дні, у якія зірнуў на мяне, каб зняць ганьбу маю сярод людзей».
У шосты ж месяц пасланы быў Ангел Гаўрыіл ад Бога ў места Галілейскае, якога назва Назарэт,
А ў шосты месяц быў пасланы Богам Анёл Габрыэль у горад у Галілеі, званы Назарэт,
да дзевы, заручанай з мужам, імя якому Язэп, з дому Давідавага; а імя дзевы — Марыля.
да Дзевы, заручанай мужу, які меў імя Язэп, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
І, увайшоўшы да яе, Ангел сказаў: радуйся, ласкай (Божай) абдараваная! Госпад з табою; багаслаўлена ты між жанок.
Увайшоўшы да Яе, Анёл прывітаў: «Прывітана будзь, ласкі поўная [, дабраславёная Ты між жанчынамі], Госпад з Табою».
Яна ж, убачыўшы (яго), была зьбянтэжана ад слова ягонага і разважала, што гэта (за) прывітаньне магло бы быць?
А Яна стрывожылася словам яго і думала, што гэта за прывітанне такое?
І сказаў ёй Ангел: ня бойся, Марыля; бо (ты) знайшла Багадаць у Бога.
І гаворыць Ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І вось зачнеш у чэраве і народзіш Сына і дасі Яму Імя: Ісус.
І вось, пачнеш ва ўлонні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага будзе названы, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага,
Ён будзе вялікім і Сынам Узвышняга будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго;
і будзе гаспадарыць над домам Якубавым давеку, і Гаспадарству Ягонаму ня будзе канца.
і будзе Ён валадарыць над домам Якуба вечна, і валадарству Яго не будзе канца».
Марыля ж сказала Ангелу: як гэта будзе, калі (я) ня ведаю мужа?
Марыя ж сказала Анёлу: «Як гэта можа стацца, калі Я мужа не спазнала?»
І, адказваючы, Ангел сказаў ёй: Дух Сьвяты найдзе́ на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе: вось чаму і нараджаемы Сьвяты будзе названы Сынам Бога.
І, адказваючы, Анёл сказаў Ёй: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Узвышняга агарне Цябе. Той, што з Цябе народзіцца, Святым назавецца, Сынам Божым.
І вось, Альжбета, сваячка твая, і яна зачала́ сына ў старасьці сваёй, і гэта (ужо) ёй ёсьць шосты месяц, той, (якую) называюць няплоднай.
І вось сваячка Твая, Лізавета, і яна пачала дзіця ў старасці сваёй, і ўжо шосты месяц у той, якую завуць няплоднай,
Бо ў Бога ніводнае слова ня застанецца бяссільным.
бо ў Бога не бывае немагчымым ніводнае слова».
І сказала Марыля: вось (я) — слуга Госпада; няхай станецца мне па слову твайму. І адыйшоў ад яе Ангел.
Марыя ж сказала: «Вось жа, Я — служка Госпадава, хай Мне станецца паводле твайго слова». І Анёл адышоў ад Яе.
Устаўшы ж Марыля ў тыя дні борзда пайшла ў горную краіну, у места Юдзіна,
У тыя дні Марыя, устаўшы, пайшла паспешліва ў горы, у горад Юды.
і ўвайшла ў дом Захара і прывітала Альжбету.
І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Лізавету.
І сталася, як Альжбета ўчула прывітаньне Марылі, устрапянулася дзіцятка ў чэраве яе, і напоўнілася Альжбета Духам Сьвятым,
І, калі Лізавета пачула прывітанне Марыі, зварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і Дух Святы напоўніў Лізавету,
і закрычала моцным голасам і сказала: багасла́ўлена ты між жанок, і багасла́ўлены Плод чэрава твайго.
і ўсклікнула яна моцным голасам, кажучы: «Дабраславёная Ты між жанчынамі, і дабраславёны плод улоння Твайго.
І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
А скуль жа мне гэта, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?
Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, устрапянулася вясёла дзіцятка ў чэраве маім.
Вось, як толькі загучаў голас прывітання Твайго ў вушах маіх, зварухнулася з радасцю дзіцятка ў маім улонні.
І шчасьліва паверыўшая, бо збудзецца сказанае ёй ад Госпада.
І шчасная Тая, што ўверыла, бо споўніцца сказанае Ёй ад Госпада».
І сказала Марыля: вяліча́е душа мая Госпада;
І сказала Марыя: «Узвялічвае душа Мая Госпада,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу Збавіцелю маім,
і ўзрадаваўся дух Мой у Богу, Збаўцы Маім,
што глянуў (Ён) на пакорлівасьць рабыні Ягонай, бо вось адгэтуль шчасьліваю называць будуць мяне ўсе роды,
бо зірнуў Ён на пакорлівасць служкі Сваёй. Вось, адгэтуль шчаснай называць Мяне будуць усе роды,
бо вялікае ўчыніў мне Ду́жы; і сьвятое Імя Ягонае;
бо зрабіў Мне вялікае Магутны, і святое імя Яго,
і міласэрнасьць Ягоная ў роды радоў для тых, што баяцца Яго.
і міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне тым, што баяцца Яго.
(Ён) учыніў сілу Рукою Сваёю; расьсеяў напышаных думкай сэрца іхнага;
Выявіў магутнасць рукі Сваёй, разагнаў пыхлівых у намеры сэрца свайго,
скінуў моцных з пасадаў і ўзьнёс пакорлівых,
спіхнуў моцных з пасада і ўзвысіў пакорлівых;
галодных насыціў дабром, а багатыроў адправіў ні з чым;
галодных насыціў даброццем, а багацеяў адправіў ні з чым.
падтрымаў Ізраэля, служку Ягонага, успомніў пра літасьць,
Прытуліў Ізраэля, паслугача Свайго, памятаючы на міласэрнасць,
як сказаў да ба́цькаў нашых, да Абрагама і насеньня ягонага давеку.
як прадказаў бацькам нашым, Абрагаму і нашчадкам яго навечна».
Прабыла-ж Марыля зь ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.
Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, і вярнулася ў Свой дом.
А Альжбеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
А Лізавеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
І пачулі суседзі ды сваякі ейныя, што Госпад явіў вялікую літасьць Ягоную над ёй і радаваліся зь ёю.
Яе суседзі і сваякі, пачуўшы, што ўзвялічыў Госпад у ёй Сваю міласэрнасць, радаваліся разам з ёю.
І сталася: у восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіця, і хацелі назваць яго па імені бацькі ягонага, Захарам.
І сталася: у восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлопчыка ды назваць яго імем бацькі яго, Захарыем.
І, адказаўшы, маці ягоная сказала: не, але названы будзе Яанам.
І, адказваючы, маці яго сказала: «Ніякім чынам, але будзе названы Ян».
І сказалі ёй: нікога няма ў радні тваёй, хто завецца імем гэтым.
І сказалі ёй: «У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем».
І пыталіся знакамі ў бацькі ягонага, як бы (ён) хацеў назваць яго.
Дык пыталі на мігі ў бацькі яго, як ён хацеў бы назваць яго.
І, папрасіўшы дошчачку, (ён) напісаў, загадваючы: Яан ёсьць імя ягонае. І зьдзівіліся ўсе.
А той запатрабаваў табліцы і напісаў словамі: «Ян імя яго». Дык здзівіліся ўсе.
У той жа час расчыніліся вусны ягоныя і язык ягоны, і (ён) стаў гаварыць, багаслаўляючы Бога.
А ў гэты момант раскрыліся вусны яго ды развязаўся язык яго і стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.
І напаў страх на ўсіх жыву́чых вакол іх; і па ўсёй горнай краіне Юдэйскай расказавалі (пра) усе гэтыя падзеі.
Дык ахапіў страх усіх іх суседзяў, і па ўсіх гарах Юдэі разнесліся словы пра ўсё гэта.
І ўсе, хто пачуў, склалі (гэта) у сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе дзіця гэтае?» І Рука Госпада была зь ім.
А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі ў сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе гэта дзіця?» Бо рука Госпадава была з ім.
І Захар, бацька ягоны, быў напоўнены Духам Сьвятым і прарочыў, кажучы:
І Захарыя, бацька яго, напоўнены Духам Святым, праракаваў гэтыя словы:
«Багаславен Госпад Бог Ізраэляў таму, што наведаў і ўчыніў збаўленьне народу Ягонаму.
«Дабраславёны Госпад, Бог Ізраэля, бо наведаў і адкупіў народ Свой,
І ўзьняў Рог збаўленьня нам у доме Давідавым, слугі Ягонага,
і падняў рог збаўлення нашага ў доме Давіда, паслугача Свайго,
як абвясьціў праз вусны былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх,
як прадказаў вуснамі святых прарокаў Сваіх, якія жылі ад [пачатку] вякоў,
збаўленьне ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх нянавідзячых нас;
збаўленне ад ворагаў нашых ды з рук тых, што ненавідзяць нас;
учыніць літасьць ба́цькам нашым і ўспомніць Запавет Свой сьвяты,
каб учыніць міласэрнасць бацькам нашым, помнячы святы запавет Свой,
прысягу, якой прысягаўся Абрагаму, ба́цьку нашаму:
і прысягу, якую даў Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
даць нам бяз страху, збавіўшы ад рукі ворагаў нашых, служыць Яму
каб без страху, свабодныя ад рук ворагаў, служылі Яму
у сьвятасьці і праведнасьці перад Ім усе дні жыцьця нашага.
ў святасці і справядлівасці перад Ім ва ўсе дні нашы.
І ты, дзіця, прарокам Найвышэйшага названы будзеш; бо (ты) будзеш ісьці перад Абліччам Госпада, (каб) падрыхтаваць шляхі Яму;
І ты, дзіця, названы будзеш прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад абліччам Госпада, рыхтаваць дарогі Яму,
даць веданьне збаўленьня народу Ягонаму ў дараваньні грахоў іхных
каб даць народу Яго навуку збаўлення ў адпушчэнні грахоў іх
па прычыне сардэчнай літасьці Бога нашага, у каторай адведаў нас Усход з вышынí,
праз міласэрнасць бязмежную Бога нашага, у якой Ён наведаў нас, сыходзячы з вышыняў,
(каб) прасьвяціць тых, што сядзяць у цемры і цяню сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на дарогу міру».
каб асвяціць тых, што сядзяць у поцемках і ў засені смерці, каб накіраваць ногі нашы на шлях супакою».
А дзіця даро́сьлела і ўмацоўвалася духам, і было ў пустэльнях аж да дня зьяўленьня свайго Ізраэлю.
А дзіця расло і ўзмацоўвалася ў духу, і заставалася ў пустыні аж да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
