Марка 2 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
І зноў праз некалькі дзён прыйшоў (Ён) у Капэрнавум. І разыйшлася чутка што Ён у доме.
Праз колькі дзён Ён ізноў прыйшоў у Капэрнаум; і стала ведамым, што Ён у доме.
І адразу былі сабраны многія, так што больш ня заставалася мейсца нават каля дзьвераў; і (Ён) гаварыў ім Слова.
Хутка зыйшлося столькі народу, што ўжо ня было месца й каля дзьвярэй, і прамаўляў ім слова.
І прыходзяць да Яго са спаралізаваным, якога несьлі чацьвёра;
I прыйшлі да Яго, нясучы спараліжаванага ўчатырох.
і ня маючы магчымасьці падыйсьці да Яго цераз народ разабралі дах (дома), дзе (Ён) быў і, пракапаўшыся апускаюць пасьцель на якой ляжаў спаралізаваны.
Калі-ж не маглі данясьці яго да Ісуса з-за народу, яны раскрылі страху над месцам, дзе Ён быў і, зрабіўшы атворыну, спусьцілі пасьцель, на якой ляжаў спараліжаваны.
І ўбачыўшы веру іхную, Ісус гаворыць спаралізаванаму: дзіця! дарованы табе грахі твае.
Ісус, бачачы веру іхную, кажа спараліжаванаму: «Сыне, адпускаюцца табе грахі твае».
Былі ж там нікаторыя з кніжнікаў, якія сядзелі і разважалі ў сэрцах сваіх:
Былі-ж там некаторыя з кніжнікаў і, седзячы, размысьлялі ў сэрцах сваіх.
чаму Гэты так блюзьнерыць? Хто можа дараваць грахі, акрамя аднаго Бога?
Што гэта Ён так блюзьнерыць? Хто можа адпускаць грахі, апрача самога Бога?
І адразу пазнаўшы Духам Сваім, што так (яны) разважаюць самі ў сабе, Ісус сказаў ім: чаму так разважаеце ў сэрцах вашых?
Ісус, адразу спасьцярогшы Духам Сваім, што яны гэтак думаюць, сказаў ім: «Нашто гэтак памысьляеце ў сэрцах вашых?
Што лягчэй сказаць спаралізаванаму: «дарованы табе грахі» ці сказаць: «устань і вазьмі пасьцелю сваю і хадзі?»
Што лягчэй сказаць спараліжаванаму: адпускаюцца табе грахі твае, ці сказаць: устань, вазьмі пасьцель сваю й хадзі?
Але каб (вы) ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — гаворыць спаралізаванаму,
Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, кажа спараліжаванаму:
табе кажу: устань і вазьмі пасьцелю тваю, і ідзі ў дом твой.
Кажу табе, устань, вазьмі пасьцель тваю ды йдзі ў дом твой».
І (ён) адразу ўстаў, і, узяўшы пасьцелю, выйшаў перад усімі, так што ўсе пачалі давацца дзіву і славіць Бога, кажучы: ніколі такога (мы яшчэ) ня бачылі.
I той ураз устаў, узяў пасьцель сваю й выйшаў прад усімі; усе-ж дзівіліся, славячы Бога, і гаварылі: «Ніколі нічога такога мы ня бачылі».
І выйшаў (Ён) ізноў да мора; і ўвесь народ ішоў да Яго, і (Ён) вучыў іх.
Ісус-жа выйшаў да мора, і ўвесь народ пайшоў да Яго, і Ён навучаў іх.
І, праходзячы міма, убачыў Левія Алхвеявага, які сядзеў на мытні, і кажа яму: ідзі за Мною. І (той), устаўшы, пайшоў усьлед за Ім.
А, праходзячы, убачыў Левія Алфеевага, які сядзеў пры падатковай зборніцы, і кажа яму: «Ідзі за Мною». Той устаў і пайшоў сьледам за Ім.
І сталася, калі Ісус узьляжаў за ядой у доме ягоным (Левія), узьляжалі зь Ім і вучнямі Ягонымі шмат мытнікаў і грэшнікаў; было іх многа, бо яны хадзілі за Ім.
І вось, калі Ісус сядзеў за сталом у доме ягоным, разам зь Ім сядзелі й вучні Ягоныя й шмат мытнікаў і грэшнікаў, бо многа іх было, і яны хадзілі разам зь Ім.
А кніжнікі і хварысэі ўбачыўшы Яго, як есьць з мытнікамі і грэшнікамі, сказалі вучням Ягоным: чаму Ён есьць і п’е з мытнікамі і грэшнікамі?
Кніжнікі-ж і фарысеі, убачыўшы, што спажывае яду разам з мытнікамі й грэшнікамі, гаварылі вучням Ягоным: «Як гэта Ён есьць і п’е з мытнікамі й грэшнікамі?»
І, пачуўшы, Ісус кажа ім: ня здаровыя маюць патрэбу ў лекары, а хворыя; Я прыйшоў заклíкаць да пакаяньня ня праведнікаў а грэшнікаў.
Пачуўшы гэтае, Ісус сказаў ім: «Не здаровыя патрабуюць лекара, але хворыя; і Я прыйшоў паклікаць ня праведнікаў, але грэшнікаў да пакаяньня».
А вучні Яана і хварысэяў пасьцілі. І прыходзяць, і кажуць Яму: чаму вучні Яана і хварысэяў посьцяць, а Твае вучні ня посьцяць?
Тады вучні Янавы й фарысейскія пасьцілі, і вось падыходзяць і кажуць Яму: «Чаму вучні Янавы й фарысейскія посьцяць, а Твае вучні ня посьцяць?»
І сказаў ім Ісус: ня могуць пасьціць сыны палацу шлюбнага, у якім Малады знаходзіцца разам зь імі. Столькі часу сколькі зь імі Малады, ня могуць пасьціць.
I сказаў ім Ісус: «Ці-ж могуць пасьціць сыны бяседы вясельнае, пакуль зь імі жаніх? У часе калі жаніх зь імі, ня могуць пасьціь.
Але прыйдуць дні калі Малады ад іх будзе ўзяты, і тады будуць пасьціць у тыя дні.
Але прыйдуць дні, калі адыймецца ад іх жаніх, і тады будуць пасьціць у дні тыя.
І ніхто ня прышывае латкі з новай тканіны да вопраткі старой: бо прышытая да старой вопраткі новая латка аддзярэцца, і дзірка стане яшчэ горшай.
I ніхто не прыстаўляе латкі з суравога палатна да старое вопраткі, бо новая латка адарвецца ад старога, і дзірка зробіцца яшчэ большая.
І ніхто ня налівае віна маладога ў мяхі старыя: бо віно маладое прарывае мяхі (старыя), і віно выцякае, і мяхі прападуць. Але віно маладое трэба ўліваць у мяхі новыя.
I ніхто ня ўлівае сьвежага віна ў старыя мяхі, бо інакш, сьвежае віно прарве старыя мяхі, і віно выцеча, і мяхі зглумяцца, але сьвежае віно трэба наліваць у мяхі новыя».
І давялося Яму праходзіць у суботу цераз пасевы, і вучні Ягоныя даро́гай пача́лі зрываць калосьсе,
I было-ж, калі праходзіў Ён у сыботу праз поле, між збожжа, і вучні Ягоныя, праходзячы пачалі зрываць калосьсе.
і хварысэі казалі Яму: глядзі што (яны) робяць у суботу, чаго нельга (рабіць).
I сказалі Яму фарысеі: «Глядзі, што яны робяць у сыботу, чаго не павінны рабіць». Ён-жа сказаў ім:
А Ён казаў ім: няўжо (вы) ніколі ня чыталі, што зрабіў Давід калі меў патрэбу і згаладаўся сам і тыя, што былí зь ім?
«Няўжо вы ніколі ня чыталі, што зрабіў Давід, калі меў патрэбу, згаладаў сам і ўсе, што зь ім былі?
Як увайшоў (ён) у Дом Бога у (час) архірэя Абіятару і з’еў хлябы ахвярныя, якіх ня можна было есьці нікому, акрамя сьвятароў і даў і тым што былí зь ім?
Калі ўвайшоў ён у дом Божы пры архісьвятару Авіяфару й еў хлеб ахвярны, які не належала есьці нікому, апрача ярэяў, і даў тым, якія былі зь ім».
І казаў ім: субота дзеля чалавека сталася, а ня чалавек дзеля суботы;
I кажа ім: «Сыбота для чалавека, а не чалавек для сыботы.
пагэтаму Сын Чалавечы ёсьць Гаспадар і суботы.
А таму, Сын Чалавечы — гаспадар і сыботы».
