1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Адносна ж духовых (дароў), браты, ня хачу, каб вы ня ведалі.

 

А што да духоўных дароў, браты, я не хачу, каб вы засталíся ў няве́данні.

(Вы) ведаеце, што калі вы былí паганамі, то хадзілі да бязгалосых балваноў, быццам вялі вас.

 

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то да ідалаў нямых хадзілі, быццам хто вёў вас.

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, хто гаворыць Духам Божым, ня гаворыць анатэма на Ісуса, і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, акрамя як Духам Сьвятым.

 

Таму даво́джу вам, што ніхто, у Духу Божым гаворачы, не прамаўляе ана́фемы на Іісуса, і ніхто не можа назваць Іісуса Госпадам, як толькі ў Духу Святым.

Дары ёсьць розныя, але Дух (адзін і) Той Самы;

 

Розныя ёсць дары́, а Дух — той самы;

і служэньні ёсьць розныя, але Госпад (адзін і) Той Самы;

 

і розныя служэ́нні, а Гасподзь — той самы;

і дзейнасьці ёсьць розныя, але Бог (адзін і) Той Самы, Які робіць усё ва ўсіх.

 

і розныя дзе́янні, а Бог — той самы, Які здзяйсня́е ўсё ва ўсіх.

Але кожнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць.

 

Але кожнаму даецца праяўле́нне Духа на карысць:

(Таму) аднаму́ даецца Духам слова мудрасьці, другому ж слова веданьня тым жа самым Духам;

 

аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова ведаў, тым самым Духам;

другому ж вера тым самым жа Духам, іншаму ж дары аздараўленьняў тым жа самым Духам;

 

іншаму — вера, тым самым Духам; іншаму — дары ацаленняў, тым самым Духам;

а іншаму чыніць цуды, іншаму ж прароцтва, іншаму ж распазнаваньне духаў, другому ж розныя мовы, іншаму ж тлумачэньне моваў.

 

іншаму — цудатварэ́нні, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моў.

Усё ж гэта чыніць адзін і Той Самы Дух, (раз)даючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

 

Усё гэта здзяйсня́е адзін і той самы Дух, раздаючы́ кожнаму асобна, як Ён жадае.

Бо, як цела адно, але мае многа чэлясаў, а ўсе (гэтыя) чэлясы (належаць) аднаму целу, хоць іх і многа, (аднак) складаюць адно цела, — гэтак і Хрыстос.

 

Бо як цела адно, але ма́е многа членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і многа, з’яўляюцца адным целам, — так і Хрыстос.

Таму і ўсе мы адным Духам у адно цела ахрышчаны, ці то жыды, ці элліны, ці то рабы ці вольныя, і ўсе (мы) адным Духам напоены.

 

Бо ўсе мы адным Духам ахры́шчаны ў адно цела: ці то Іудзеі, ці Эліны, ці рабы, ці свабодныя, і ўсе адным Духам напо́ены.

Бо і цела ёсьць ня адзін чэляс, але многа (чэлясаў).

 

Цела ж не з аднаго члена, а з многіх.

Калі скажа нага: «я ня рука, таму я ня ад цела», дык няўжо таму яна ня ад цела?

 

Калі нага скажа: «я не належу да цела, бо я не рука», то няўжо яна з-за гэтага не належыць да цела?

І калі скажа вуха: «я ня вока, таму я ня ад цела», дык няўжо таму яно ня ад цела?

 

І калі вуха скажа: «я не належу да цела, бо я не вока», то няўжо яно з-за гэтага не належыць да цела?

Калі ўсё цела (ёсьць) вока, дык дзе слых? Калі ўсё — слых, тады дзе нюх?

 

Калі ўсё цела — вока, то дзе слых? Калі ўсё — слых, то дзе нюх?

Але цяпер Бог разьмясьціў чэлясы ў целе, кожнага зь паасобку, як захацеў.

 

Але Бог змясціў члены, кожны з іх, у целе, як Ён пажадаў.

Калі б усе былі адным чэлясам, то дзе (тады) цела?

 

А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?

Але цяпер чэлясаў многа, а цела адно.

 

Дык вось, членаў многа, а цела адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: «ты мне ня патрэбна», ці зноў (жа) — галава нагам: «вы мне ня патрэбны».

 

Не можа вока сказаць руцэ: «ты мне не патрэбна»; альбо таксама галава нагам: «вы мне не патрэбны».

Але чэлясы цела, якія здаюцца слабейшымі, зьяўляюцца больш патрэбнымі.

 

Наадварот, члены цела, якія здаюцца слабейшымі, значна больш патрэбныя,

І тыя (чэлясы), якія мы лічым менш пачэснымі ў целе, тым большай пашанай мы іх акружаем; і няпрыстойныя нашыя (чэлясы цела) маюць (яшчэ) большае ўшанаваньне.

 

і тым, якія здаюцца нам менш пава́жнымі ў целе, мы ўдзяляем больш увагі;

А нашыя прыстойныя (у асаблівай пашане) ня маюць патрэбы, але Бог уладзіў (наша) цела (такім чынам), даўшы большую пашану тым чэлясам, што маюць патрэбу,

 

і непрыстойным нашым больш добрапрыстойны выгляд надаём, а добрапрыстойныя нашы не маюць у гэтым патрэбы. Але Бог так склаў цела, што менш дасканаламу надаў больш увагі,

каб ня было ў целе супрацьстаяньня (чэлясаў), але каб аднолькава адзін аб адным чэлясы клапаціліся.

 

каб не было раздзялення ў целе, а члены аднолькава клапаціліся адзін пра аднаго.

І калі паку́туе адзін чэляс, паку́туюць (зь ім) усе чэлясы; калі славіцца адзін чэляс, (то) зь ім радуюцца ўсе чэлясы.

 

Таму, калі пакутуе адзін член, то з ім пакутуюць усе члены; і калі славіцца адзін член, то з ім радуюцца ўсе члены.

Вы ж ёсьць цела Хрыста, а паасобку — чэлясы.

 

І вы — цела Хрыстова, а паасобку — члены.

І адных Бог паставіў у царкве, па-першае Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэйцяе, настаўнікамі; далей — сілы, далей дары аздараўленьняў, (дары) падтрымкі, (дары) кіраваньня, розныя мовы.

 

І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; затым, іншым даў сілы цудатварэння, затым, дары ацаленняў, дапамогі, кіравання, розныя мовы.

Ці ўсе Апосталы? ці ўсе прарокі? ці ўсе настаўнікі? ці ўсе сілы?

 

Хіба ўсе Апосталы? хіба ўсе прарокі? хіба ўсе цудатворцы?

Ці ўсе маюць дары аздараўленьняў? ці ўсе гавораць (рознымі) мовамі? ці ўсе тлумачаць?

 

хіба ўсе маюць дары ацаленняў? хіба ўсе гавораць мовамí хіба ўсе могуць тлумачыць іх?

Рупцеся аб дарох большых, і я пакажу вам шлях найлепшы.

 

Імкнíцеся да дароў бо́льшых, і я пакажу вам шлях яшчэ даскана́лейшы.