Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Дык будзьце пасьлядоўнікамі Бога, як любасныя дзеці,
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узьлюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэньне і ахвяру Богу, як водар прыемны.
А блудадзейства і ўсякая нячыстасьць ці сквапнасьць (на чужое) нават і ўспамінацца ня павінны паміж вамі, як і належыць сьвятым,
і няпрыстойныя паводзіны і пустаслоўе ці пахабныя жарты ня (павінны быць вам) уласьцівымі, але ле́пей падзяка.
Бо вы гэта ведаеце, што ўсякі блудадзей альбо нячысты, альбо хцівец, які ёсьць балванаслужка, ня мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Няхай ніхто вас ня зводзіць пустымі словамі, бо за гэтае прыходзіць гнеў Бога на сыноў няпаслушэнства;
таму ня будзьце саўдзельнікамі іхнымі.
Бо вы былі некалі цемрай, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе: жывіце, як дзеці сьвятла,
бо плод Духа — ва ўсякай дабрыні, праведнасьці і праўдзе,
дасьледуйце, што заўгодна Госпаду;
і ня ўдзельнічайце ў бясплодных учынках цемры; але лепш і выкрывайце,
бо пра тое, што яны робяць таемна, сорамна і гаварыць;
і ўсё выкрываемае сьвятлом робіцца бачным, — бо сьвятло робіць усё бачным.
Таму кажа: «той, хто сьпіць, устань і ўваскрэсьні зь мёртвых, і асьве́тліць цябе Хрыстос».
Дык глядзеце, як асьцярожна павінны вы жыць: ня як няразумныя, але як мудрыя,
(максімальна) выкарыстоўваючы прыдатны час, таму што дні ліхія.
Дзеля гэтага ня будзьце няразумнымі, але пазнавайце, якая воля Госпада.
І ня ўпівайцеся віном, у якім ёсьць распуста, але напаўняйцеся Духам,
настаўляючы саміх сябе псальмамі і гімнамі і богахвалебнымі сьпевамі, пяючы і іграючы ў сэрцах вашых Госпаду,
заўсёды дзякуючы за ўсё, у Імя Госпада нашага Ісуса Хрыста, Богу і Ба́цьку,
слухаючыся адзін аднаго ў страху Божым.
Жонкі, слухайцеся мужоў сваіх, як Госпада,
таму што муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — Галава царквы, і Ён ёсьць Збавіцель цела.
Але як царква слухаецца Хрыста, так і жонкі сваіх мужоў ва ўсім.
Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстос узьлюбіў царкву і аддаў Сябе Самога за яе,
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы абмываньнем вадою праз Слова (Пісаньні Божыя);
каб паставіць яе Сабе царквою слаўнаю, якая ня мае ні плямы, ні заганы, альбо чаго-небудзь падобнага, але каб яна была сьвятой і бяззаганнай.
Мужы павінны любіць сваіх жонак так, як свае целы: хто любіць сваю жонку, той любіць самога сябе.
Бо ніхто ніколі сваё цела ня нянавідзіў, але корміць і даглядае яго, як і Госпад — царкву,
таму што мы — чэлясы Цела Ягонага, ад Цела Ягонага і ад Костак Ягоных.
«Таму пакіне чалавек ба́цьку свайго і матку і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое (аб’яднаны) у адно цела».
Тайна гэтая вялікая; я ж кажу пра Хрыста і пра царкву.
Дык і вы: хай кожны з вас сваю жонку любіць так, як сябе; а жонка хай баіцца мужа.
