Ёва 39 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 1999
Ці ведаеш ты час, калі нараджаюць дзікія козы на скалах, і ці заўважаў роды казуль?
Ці можаш разьлічыць месяцы цяжарнасьці іхняй? і ці ведаеш час родаў іхніх?
Яны згінаюцца, нараджаючы дзяцей сваіх, выкідваючы свае ношы;
дзеці іхнія ўбіраюцца ў сілу, растуць на полі, сыходзяць і не вяртаюцца да іх.
Хто пусьціў дзікага асла на волю, і хто разьвязаў повязі кулану,
якому стэп Я прызначыў домам і саланчакі — жытлішчам?
Ён сьмяецца з гарадскога шматлюдства і ня чуе крыкаў паганятага,
па горах шукае ежы сабе і ганяецца за ўсякаю зелянінаю.
Ці захоча аднарог служыць табе і ці заначуе каля ясьляў тваіх?
Ці можаш вяроўкаю прывязаць аднарога да баразны, і ці будзе ён за табою баранаваць тваё поле?
Ці паспадзяваешся на яго, таму што ў яго вялікая сіла, і ці дасі яму працу тваю?
Ці паверыш яму, што ён насеньне тваё верне і складзе на гумно тваё?
Ці ты даў прыгожыя крылы паве і пер’е і пух страўсу?
Ён пакідае яйкі свае на зямлі і на пяску грэе іх,
і забывае, што нага можа раздушыць іх і польны зьвер можа растаптаць іх;
ён жорсткі да дзяцей сваіх, як бы не да сваіх, і не баіцца, што праца ягоная будзе марная,
таму што Бог ня даў яму мудрасьці і не ўдзяліў яму глузду;
а калі падымаецца на вышыню, сьмяецца з каня і вершніка ягонага.
Ці ты даў каню сілу і апрануў шыю ягоную ў грыву?
Ці можаш ты спалохаць яго, як саранчу? Храп ноздраў ягоных — жудасьць;
капае нагамі зямлю і захапляецца сілаю; ідзе насустрач зброі;
ён сьмяецца зь небясьпекі і не палохаецца і не адварочваецца ад меча;
калчан гучыць над ім, бліскае кап’ё і дзіда;
у парыве і лютасьці ён глытае зямлю і ня можа стаяць пры гуку трубы;
пры трубным гуку ён падае голас: гу! гу! і здалёк чуе бітву, зычныя галасы правадыроў і крык.
Ці тваёю мудрасьцю лётае каршук і кіруе крылы свае на поўдзень?
Ці па тваім слове ўзносіцца арол і кладзе на вышыні гняздо сваё?
Ён жыве на скале і начуе на зубцы ўцёсаў і на месцах недаступных;
адтуль выглядвае сабе ежу: вочы яго глядзяць далёка;
птушаняты ягоныя п’юць кроў, і дзе труп, там і ён.
І гаварыў Гасподзь далей і сказаў Ёву:
ці будзе спаборнік з Усеўладным яшчэ вучыць? Выкрывальнік Бога хай адказвае Яму.
І адказваў Ёў Госпаду, і сказаў:
вось, я нікчэмны; што буду я адказваць Табе? Руку маю кладу на вусны мае.
Аднойчы я казаў, — цяпер адказваць ня буду, нават двойчы, але болей ня буду.
