Ёва 8 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 1999

 
 

І адказваў Вілдад Саўхэянін і сказаў:
 

ці доўга ты будзеш гаварыць так? — словы вуснаў тваіх бурны вецер!
 

Няўжо Бог скажае суд, і Ўсеўладны ператварае праўду!
 

Калі сыны твае зграшылі прад Ім, дык Ён і аддаў іх у руку беззаконьня іхняга.
 

Калі ж ты знойдзеш Бога і памолішся Ўсеўладнаму,
 

і калі ты чысты і з праўдаю, дык Ён сёньня ж устане над табою і замірыць жытлішча праўды тваёй.
 

І калі спачатку ў цябе было мала, дык з часам будзе досыць многа.
 

Бо спытайся ў ранейшых родаў і паглыбіся ў назіраньні бацькоў іхніх;
 

а мы — учарашнія і нічога ня ведаем, бо нашыя дні на зямлі — цень.
 

Вось, яны цябе навучаць, скажуць табе і ад сэрца свайго вымавяць словы:
 

ці падымаецца трысьнёг бязь вільгаці? ці расьце чарот без вады?
 

Яшчэ ён у сьвежасьці сваёй і ня зрэзаны, а раней за ўсякую траву засыхае.
 

Такія шляхі ўсіх, што забываюць Бога, і надзея крывадушніка загіне;
 

спадзяваньне ягонае падсечана, і ўпэўненасьць ягоная — дом павука.
 

Абапрэцца на дом свой і ня ўстоіць; ухопіцца за яго і не ўтрымаецца.
 

Зелянее ён перад сонцам, а за сад прасьціраецца гольле ягонае;
 

у крушню ўплятаюцца карані ягоныя, паміж камянямі ўрэзваюцца.
 

Але калі вырвуць яго зь месца ягонага, яно адмовіцца ад яго: я ня бачыла цябе!
 

Вось радасьць шляху ягонага! а зь зямлі вырастуць іншыя.
 

Бачыш, Бог не адкідае беззаганнага і не падтрымлівае рук ліхадзеяў.
 

Ён яшчэ напоўніць сьмехам вусны твае і губы твае радасным клікам.
 

Ненавісьнікі твае апрануцца ў сорам, і намёту бязбожных ня стане.