Ёва 12 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2002

 
 

І адказваў Ёў і сказаў;
 

а ўжо ж такі, толькі вы людзі, і з вамі памрэ мудрасьць!
 

І ў мяне ёсьць сэрца, як у вас; ня ніжэйшы я за вас; і хто ня ведае таго самага.
 

Пасьмешышчам зрабіўся я свайму сябру, я, хто заклікаў Бога, і каму Ён адказваў, пасьмешышчам — чалавек праведны, беспахібны.
 

Так, на думку таго, хто сядзіць у спакоі, пагарды вартая паходня, падрыхтаваная таму, чые ногі спатыкаюцца.
 

Спакойныя намёты ў рабаўнікоў і бясьпечныя ў тых, што дражняць Бога, што быццам Бога носяць на руках сваіх.
 

А ўжо ж такі: спытайся ў быдла, і навучаць цябе, — у птушкі нябеснай, і абвесьціць табе;
 

альбо пагутары зь зямлёю, і наставіць цябе, і скажуць табе рыбы марскія.
 

Хто ва ўсім гэтым ня ўведае, што рука Госпада стварыла гэта.
 

У Ягонай руцэ душа ўсяго жывога і дух усякі чалавечай плоці.
 

Ці ж ня вуха разьбірае словы, і ці не язык распазнае смак ежы?
 

У старцах — мудрасьць, і ў даўгавечных — розум.
 

У Яго мудрасьць і сіла; Ягоныя рада і розум.
 

Што Ён разбурыць, тое не адбудзецца; каго Ён увязьніць, той ня вызваліцца.
 

Спыніць воды, і ўсё ўсохне; пусьціць іх, і пераўтвораць зямлю.
 

У Яго магутнасьць і мудрасьць, прад Ім той, хто заблытвае і ўводзіць у аблуду.
 

Ён прыводзіць дарадцаў да неабдуманасьці і судзьдзяў робіць дурнымі.
 

Ён вызваляе з повязяў цароў і поясам абвязвае сьцёгны ім;
 

князёў пазбаўляе годнасьці і кідае ніцма адважных;
 

адбірае мову ў красамоўных і старцаў пазбаўляе глузду;
 

пакрывае сорамам знакамітых і сілу ў магутаў паслабляе;
 

адчыняе глыбокае зь сярэдзіны цемры і выводзіць на сьвятло цень сьмяротны;
 

памнажае народы і вынішчае іх; расьсявае народы і зьбірае іх;
 

адбірае розум у старэйшынаў народу зямлі і пакідае іх блукаць у пустыні, дзе няма дарогі;
 

вобмацкам ходзяць яны ў цемры без сьвятла і хістаюцца, як п’яныя.