Выслоўяў Саламонавых 10 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2002
Выслоўі Саламона. Сын мудры радуе бацьку, а сын бязглузды — засмучэньне маці ягонай.
Не даюць карысьці скарбы няправедныя, а праўда ратуе ад сьмерці.
Не дапусьціць Гасподзь, каб галадала душа праведнага, а зьдзірства бязбожных адкіне.
Лянівая рука робіць бедным, а рука руплівая ўзбагачае.
Хто зьбірае летам — сын разумны, а хто сьпіць у жніва — сын шалапутны.
Дабраславеньні — на галаву праведнага, а вусны бязбожным затуліць насільле.
Памяць пра праведнага дабраславёная будзе, а імя бязбожных спаганьбіцца.
Мудры сэрцам прымае запаведзі, а бязглузды вуснамі спатыкнецца.
Хто ходзіць у беззаганнасьці, той ходзіць бясьпечна; а хто скрыўляе шляхі свае, той будзе выкрыты.
Хто міргае вачыма, той чыніць прыкрасьць, а бязглузды вуснамі спатыкнецца.
Вусны праведніка — крыніца жыцьця, а вусны бязбожным затуліць насільле.
Нянавісьць будзіць разлад, любоў акупае ўсе грахі.
На вуснах у разумнага мудрасьць, а на целе ў дурнога — дубец.
Мудрыя зьберагаюць веды, а вусны немысьля — блізкая пагібель.
Маёмасьць багатага — моцны горад яго, бяда бедным — іхняе ўбоства.
Праца праведнага — на жыцьцё, прыбытак бязбожнага — на грэх.
Хто захоўвае настаўленьне, той на дарозе да жыцьця; а хто пагарджае засьцярогай — блукае.
Хто хавае нянавісьць, у таго вусны ілжывыя; і хто пашырае паклёпы — неразумны.
Пры шматслоўі ня ўнікнуць грэху, а хто стрымлівае вусны свае — разумны.
Чыстае срэбра — язык праведнага, а сэрца бязбожных — нікчэма.
Вусны праведнага пасьвяць многіх, а неразумныя мруць ад нястачы глузду.
Дабраславеньне Гасподняе — яно ўзбагачае і смутку з сабой ня прыносіць.
Радуе немысьля — учынак ганебны, а чалавека разумнага — мудрасьць.
Чаго баіцца бязбожнік, тое спасьцігне яго, а жаданьне праведнікаў збудзецца.
Як падымецца бура, так і няма бязбожнага; а ў праведніка — аснова вечная.
Што воцат зубам і дым вачам, тое гультай тым, хто пасылае яго.
Страх Гасподні дадае дзён, а гады бязбожных скароцяцца.
Спадзяваньне праведнікам — радасьць, а надзея бязбожных загіне.
Шлях Гасподні — цьвярдыня нявінным і пагібель бязбожным.
Праведнік вавек не пахісьнецца, а бязбожныя не пажывуць на зямлі.
З вуснаў праведніка крынічыць мудрасьць, а язык шкодлівы будзе вырваны.
Вусны праведніка любяць богаспадобнае, а вусны бязбожных — разбэшчанае.
