Выслоўяў Саламонавых 26 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2002
Як сьнег летам і дождж у жніва, так гонар не пасуе неразумнаму.
Як верабей пырхне, калі ластаўка паляціць, так незаслужаны праклён ня збудзецца.
Плётка каню, аброць аслу, а кій немысьлю.
Не адказвай неразумнаму паводле неразумнасьці ягонай, каб і ты не прыпадобніўся яму;
а адказвай неразумнаму паводле неразумнасьці ягонай, каб ён не зрабіўся мудрацом у вачах сваіх.
Падцінае сабе ногі, робіць шкоду сабе той, хто пасылае наказ празь немысьля.
Як віхляюцца ногі ў кульгавага, так і выслоўе на вуснах у неразумнага.
Што ўкладваць каштоўны камень у прашчу, так і аддаваць пашану дурному.
Што калючы бадзяк у руцэ ў п’янага, тое і выслоўе на вуснах у неразумнага.
Дужы робіць усё адвольна: і неразумнага ўзнагароджвае, і кожнага праходжага ўзнагароджвае.
Як сабака вяртаецца да ванітаў сваіх, так дурны паўтарае глупствы свае.
Калі ты бачыш чалавека, які сам сябе мудрым лічыць, — дык на дурнога болей надзеі, чым на яго.
Гультай кажа: «леў на дарозе! леў на дварэ!»
Дзьверы паварочваюцца на завесах сваіх, а гультай на ложку сваім.
Гультай апускае руку сваю да міскі, ды яму цяжка падняць яе да рота свайго.
Гультай у вачах сваіх мудрэйшы за семярых, што адказваюць разумна.
Хапае сабаку за вушы той, хто, праходзячы міма, лезе ў чужую спрэчку.
Як той, хто прыкідваецца вар’ятам, кідае агонь, стрэлы і сьмерць,
так — чалавек, які падступна шкодзіць сябру свайму і потым кажа: «я толькі пажартаваў».
Дзе няма болей дроў, агонь патухае; і дзе няма нагаворшчыка, разлад аціхае.
Вугаль — на жар, дровы — на распал свары.
Словы нагаворшчыка — як прысмакі, і яны ўваходзяць у нутро жывата.
Як нячыстым срэбрам абкладзены гліняны посуд, так і палымяныя вусны і сэрца ліхое.
Вуснамі сваімі прыкідваецца вораг, а ў сэрцы сваім намышляе ліхое.
Калі ён гаворыць і пяшчотным голасам, ня вер яму; бо сем мярзотаў у сэрцы ў яго.
Хто нянавісьць прыкрывае на самоце, злосьць таго адкрыецца ў народным сходзе.
Хто капае яму, той упадзе ў яе; і хто пакоціць угору камень, да таго ён вернецца.
Хлусьлівы язык ненавідзіць тых, каго ён параніў, і лісьлівыя вусны рыхтуюць падзеньне.
