Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2003
Дык вось, сьледуйце Богу, як дзеці любасныя,
Дык будзьце паслядоўнікамі Бога, як сыны найдаражэйшыя,
і жывеце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэньне і ахвяру Богу, на пахошчы прыемныя.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узлюбіў нас і выдаў Самога Сябе за нас як дар і ахвяру Богу на водар прыемнасці.
А распуста і ўсялякая нечысьць і любазьдзірства не павінны нават упамінацца ў вас, як гэта прыстойна сьвятым.
Распуста ж і ўсякая нячыстасць або сквапнасць хай і не ўзгадваюцца ў вас, як і належыць у святых,
Таксама і брыдкаслоўе і пустаслоўе і пакепства не да гонару вам; а наадварот, хай лепш будзе падзяка;
або разбэшчанасць ці ліхая гаворка, ці насмешка неадпаведная, але лепш падзяка.
бо ведайце, што ніякі распусьнік, альбо нячысты, альбо любазьдзірца, які ёсьць ідаласлужэнец, ня мецьме спадчыны ў Царстве Хрыста і Бога.
Вось гэта ведайце, разумеючы, што ні адзін распуснік або нячысты ці сквапны, што з’яўляецца служыцелем ідалаў, не мае ўдзелу ў Валадарстве Хрыстовым і Божым.
Хай ніхто ня зводзіць вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў бунтоўных:
Хай ніхто вас не зводзіць пустымі словамі; бо за гэта прыйшоў гнеў Божы на сыноў недаверства.
дык жа ня будзьце супольнікамі іхнімі.
Дык не станьцеся супольнікамі іх.
Вы былі колісь цемра, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе: дык паводзьцеся, як дзеці сьвятла,
Бо былі вы калісьці цемраю, а цяпер вы — святло ў Госпадзе, дык і жывіце, як сыны святла.
бо плод Духа — ва ўсякай даброці, праведнасьці і ісьціне.
Плод жа святла выяўляецца ва ўсякай дабраце, і справядлівасці, і праўдзе.
Шукайце таго, што да спадобы Богу,
Выпрабоўвайце, што падабаецца Госпаду,
і не бярэце ўдзелу ў бясплённых дзеях цемры, а яшчэ і выкрывайце,
і не прымайце ўдзелу ў бясплённых справах цемры, але лепш выкрывайце.
бо пра тое, што яны робяць таемна, сорамна і казаць.
Бо сорамна і казаць аб тым, што робіцца імі патаемна.
А ўсё, што выкрываецца, выяўляецца ў сьвятле, бо ўсё, што робіцца яўным, ёсьць сьвятло.
Усё, што выклікае дакаранні, выяўляецца ў святле,
Таму сказана: «устань, хто сьпіць, і ўваскрэсьні зь мёртвых, і асьветліць цябе Хрыстос!».
бо ўсё, што выяўляецца, ёсць святло. Таму і сказана: «Устань, які спіш, і паўстань з мёртвых, і будзе свяціць табе Хрыстос».
Дык глядзеце, дзейце асьцярожна, не як неразумныя, а як мудрыя,
Дык глядзіце, браты, асцярожна хадзіце, не як неразумныя, але як мудрыя,
цэнячы дорага час, бо дні — ліхія.
выкарыстоўваючы час, бо дні цяпер ліхія.
Дык ня будзьце ж неразважныя, а спазнавайце, што ёсьць воля Божая.
Дзеля таго не будзьце неразважлівымі, але разумейце, што ёсць воля Госпада.
І ня ўпівайцеся віном, ад якога бывае распуста; а напаўняйцеся Духам,
І не піце лішне віна, у якім распуста, але напаўняйцеся Духам,
настаўляючы саміх сябе псальмамі і славаслоўем і духоўнымі сьпевамі, сьпяваючы і апяваючы ў сэрцах вашых Госпада,
гаворачы між сабою псалмамі, і гімнамі, і песнямі духоўнымі; спяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых.
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Айцу, у імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
Дзякуйце заўсёды Богу і Айцу за ўсё ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
слухаючыся адно аднаго ў страху Божым.
падпарадкоўваючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.
Жонкі, упакорвайцеся сваім мужам, як Госпаду,
Жанчыны [падпарадкавайцеся] мужам сваім, як Госпаду,
бо муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, і Ён жа Збаўца цела.
бо муж — галава жанчыны, як Хрыстос — галава Царквы; Ён жа — Збаўца цела.
Але як Царква слухаецца Хрыста, так і жонкі сваіх мужоў ва ўсім.
Але, як Царква падпарадкавана Хрысту, так і жонкі мужам сваім ва ўсім.
Мужы, любеце сваіх жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
Мужы, любіце жонак, як і Хрыстос любіць Царкву, і Самога Сябе выдаў за яе,
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы мыцьцём водным, праз слова;
каб асвяціць яе, ачышчаючы лазняй воднаю ў слове,
каб прадставіць яе Сабе слаўнаю Царквою, бяз плямы, без заганы, або чаго-небудзь падобнага, а каб яна была сьвятая і беззаганная.
каб паставіць Самому Сабе слаўную Царкву, без пляміны ці зморшчыны або чагосьці падобнага, але каб была яна святая і беззаганная.
Так павінны мужы любіць сваіх жонак, як сваё цела: хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Так і мужы павінны любіць жонак сваіх, як уласныя целы. Хто сваю жонку любіць, сам сябе любіць.
Бо ніхто ніколі ня меў нянавісьці да сваёй плоці, а корміць і грэе яе, як і Гасподзь Царкву;
Бо ніхто ніколі не меў у нянавісці цела свайго, але корміць і спагадае яму, як Хрыстос Царкве,
бо мы часткі Цела Ягонага, ад плоці Ягонай і ад касьцей Ягоных.
бо мы — члены Цела Яго.
Таму «пакіне чалавек бацьку свайго і маці і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое адна плоць».
Дзеля таго пакіне чалавек бацьку і матку і злучыцца з жонкай сваёй, і будуць двое адным целам.
Тайна гэтая вялікая; я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Гэта вялікая таямніца; а я кажу аб Хрысце і Царкве.
Так кожны з вас хай любіць сваю жонку, як самога сябе; а жонка хай баіцца свайго мужа.
Вось жа і вы, усякі па сабе, кожны хай любіць жонку сваю, як самога сябе, а жонка хай баіцца мужа.
