Лукаша 2 разьдзел

Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2012

 
 

У тыя дні выйшаў ад кесара Аўгуста загад зрабіць перапіс па ўсёй зямлі.
 
І сталася ў тыя дні: выйшаў загад ад цэзара Аўгуста, каб перапісаць увесь свет.

Гэты перапіс быў першы ў праўленьне Квірынія Сірыяй.
 
Гэты перапіс быў першы і зроблены за гаспадаранне Квірына ў Сірыі.

І пайшлі ўсе запісвацца, кожны ў свой горад.
 
І ішлі ўсе запісацца, кожны ў свой горад.

Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі, з горада Назарэта, у Юдэю, у горад Давідаў, называны Віфляемам, бо ён быў з дому і роду Давідавага,
 
Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі, з горада Назарэта, у Юдэю, у Давідаў горад, які называўся Бэтлехэм, таму што быў з дому і роду Давідава,

запісацца з Марыяю, заручанаю яму жонкай, якая была цяжарная.
 
каб запісацца разам з Марыяй, заручанай яму жонкаю, Якая была цяжарная.

Калі ж былі яны там, настаў час радзіць Ёй;
 
І сталася, калі там былі, прыйшоў час нарадзіць Ёй.

і нарадзіла Сына Свайго першынца, і спавіла Яго, і паклала Яго ў ясьлі, бо ня было ім месца ў гасьцініцы.
 
І нарадзіла Сына Свайго першароднага, і спавіла Яго ў пялёнкі, і паклала ў яслі, бо не было для іх месца ў заездзе.

У той краіне былі на полі пастухі, якія трымалі начную варту каля статку свайго.
 
У той ваколіцы былі пастухі, якія пільнавалі і вартавалі ўночы пры сваім статку.

Раптам зьявіўся ім анёл Гасподні, і слава Гасподняя апраменіла іх; і спалохаліся страхам вялікім.
 
І паўстаў перад імі Анёл Госпадаў, і слава Госпада асвяціла іх, і яны вельмі спалохаліся.

І сказаў ім анёл: ня бойцеся; я ўзьвяшчаю вам вялікую радасьць, якая будзе ўсім людзям:
 
І сказаў ім Анёл: «Не бойцеся, вось, абвяшчаю вам радасць вялікую, якая будзе ўсім людзям:

бо сёньня нарадзіўся вам у горадзе Давідавым Збаўца, Які ёсьць Хрыстос Гасподзь;
 
сёння нарадзіўся вам Збаўца, Які ёсць Хрыстос Госпад, у горадзе Давіда.

і вось вам знак: вы знойдзеце Дзіця ў пялюшках, Яно ляжыць у ясьлях.
 
Такі вось вам знак: знойдзеце Дзіцятка, спавітае ў пялёнкі і пакладзенае ў яслях».

І раптоўна зьявілася з анёлам шматлікае войска нябеснае, славячы Бога і заклікаючы:
 
Ды раптам з Анёлам з’явілася мноства войска нябеснага, славячы Бога і кажучы:

слава ў вышынях Богу, і на зямлі мір, і ў людзях добрая воля.
 
«Слава на вышынях Богу, і на зямлі супакой людзям добрай волі».

Калі анёлы адыйшлі ад іх на неба, пастухі сказалі адзін аднаму: хадзем у Віфляем і паглядзім, што там сталася, пра што абвясьціў нам Гасподзь.
 
І сталася, як анёлы ўзняліся ад іх на неба, пастухі казалі адзін аднаму: «Хадземце ў Бэтлехэм і пабачым, што там сталася, пра што паведаміў нам Госпад».

І пасьпяшаўшыся, прыйшлі, і знайшлі Марыю і Язэпа, і Дзіцятка, Якое ляжала ў ясьлях.
 
І пайшлі, спяшаючыся, у Бэтлехэм, і знайшлі Марыю, і Язэпа, і Дзіця, што было пакладзена ў яслях.

А ўбачыўшы, расказалі пра тое, што было абвешчана ім пра Дзіцятка Гэтае.
 
А ўбачыўшы, паведамілі пра слова, якое ім было сказана пра Дзіця гэтае.

І ўсе, хто чуў, дзівавалі з таго, што расказвалі ім пастухі.
 
І ўсе, што чулі, дзівіліся таму, што ім расказалі пастухі.

А Марыя прымала ўсе словы гэтыя, складаючы ў сэрцы Сваім.
 
Марыя ж захоўвала ўсе гэтыя словы, складаючы ў сэрцы Сваім.

І вярнуліся пастухі, славячы і хвалячы Бога за ўсё тое, што чулі і бачылі, як ім сказана было.
 
І вярнуліся пастухі, славячы і хвалячы Бога за ўсё, што чулі і бачылі, як ім было сказана.

Як прайшло восем дзён, калі трэба было абрэзаць Дзіцятка, далі Яму імя Ісус, названае анёлам раней зачацьця Ягонага ва ўлоньні.
 
І, калі мінула восем дзён, калі належала абрэзаць Яго, назвалі Яго імем Ісус, якое было Яму дадзена Анёлам, перш чым Ён быў пачаты ва ўлонні.

А калі споўніліся дні ачышчэньня іхняга паводле закона Майсеевага, прынесьлі Яго ў Ерусалім, каб явіць Госпаду,
 
І, калі споўніліся дні ачышчэння Яе па законе Майсея, прынеслі Яго ў Ерузалім, каб прадставіць Госпаду,

як прадпісана ў законе Гасподнім, каб усякае дзіцятка мужчынскага полу, якое размыкае ўлоньне, было прысьвечана Госпаду;
 
як напісана ў законе Госпада: «Кожны хлопец, што раскрывае ўлонне, будзе пасвячоны Госпаду»,

і каб прынесьлі ў ахвяру, паводле сказанага ў законе Гасподнім, дзьве галубкі альбо два птушаняты галубіныя.
 
ды каб скласці ахвяру паводле таго, што сказана ў законе Госпада: пару туркавак або два галубы.

Тады быў у Ерусаліме чалавек, імем Сымон. Ён быў муж праведны і пабожны, чакаў суцяшэньня Ізраілевага; і Дух Сьвяты быў на ім.
 
І вось, у той час быў у Ерузаліме чалавек, на імя Сімяон, і быў ён справядлівы, і баяўся Бога, і чакаў суцяшэння Ізраэля, і Дух Святы быў на ім.

Яму было прадказана Духам Сьвятым, што ён ня ўбачыць сьмерці, пакуль ня ўбачыць Хрыста Гасподняга.
 
Ён атрымаў абяцанне ад Духа Святога, што не пабачыць смерці, пакуль перш не ўбачыць Хрыста Госпадава.

І прыйшоў ён па натхненьні ў храм. І калі бацькі прынесьлі Дзіцятка Ісуса, каб выканаць над Ім законны абрад,
 
І, ведзены Духам, ён пайшоў у святыню. І, калі бацькі Ісуса ўносілі Яго ў святыню, каб выканаць закон адносна Яго,

ён узяў Яго на рукі, праславіў Бога і сказаў:
 
ён узяў Яго на рукі свае, і дабраславіў Бога, і сказаў:

сёньня адпускаеш раба Твайго, Уладыка, паводле слова Твайго, зь мірам;
 
«Цяпер па слове Тваім, Госпадзе, адпускаеш паслугача Твайго ў супакоі,

бо бачылі вочы мае збавеньне Тваё,
 
бо вочы мае бачылі збаўленне Тваё,

якое Ты ўгатаваў перад абліччам усіх народаў,
 
якое Ты прыгатаваў перад абліччам усіх народаў;

сьвятло на асьвятленьне язычнікаў, і славу народу Твайго Ізраіля.
 
святло для прасвятлення паганаў і дзеля славы народа Твайго, Ізраэля».

А Язэп і Маці Ягоная дзівавалі ад сказанага пра Яго.
 
[Язэп жа] і Маці Яго дзівіліся таму, што аб Ім казалі.

І дабраславіў іх Сымон, і сказаў Марыі, Маці Ягонай: вось, ляжыць Гэты на ўпадак і на ўзвышэньне многіх у Ізраілі і на азнаку нязгодаў, —
 
І дабраславіў іх Сімяон, кажучы Марыі, Маці Яго: «Вось, Ён пастаўлены на падзенне і на паўстанне многіх у Ізраэлі ды на знак, якому будуць працівіцца,

і Табе Самой зброя пратне душу, — каб адкрыліся помыслы многіх сэрцаў.
 
і Тваю ўласную душу праб’е меч, каб выявіліся намеры многіх сэрцаў».

І была таксама Ганна прарочыца, дачка Фануілава, з роду Асіравага, якая дажыла да глыбокай старасьці, пражыўшы з мужам ад дзявоцтва свайго сем гадоў,
 
Там жа была і прарочыца Ганна, дачка Фануэля, з пакалення Асэрава. Яна была на схіле дзён сваіх, і ад дзявоцтва свайго з мужам жыла сем гадоў,

удава гадоў васьмідзесяці чатырох, якая не адыходзіла ад храма, постам і малітваю служачы Богу дзень і ноч.
 
7 і б ы л а я н а ў д а в о й васьмідзесяцічатырохгадовай, якая не пакідала святыні, служачы там Богу днём і ўночы ў постах і маленнях.

І яна, у тую самую гадзіну падышоўшы, славіла Госпада і казала пра Яго ўсім, хто чакаў ратунку ў Ерусаліме.
 
Яна вось, прыйшоўшы ў тую пару, славіла Бога і расказвала аб Ім усім, якія чакалі адкуплення ў Ерузаліме.

І калі яны зрабілі ўсё паводле закона Гасподняга, вярнуліся ў Галілею, у горад свой Назарэт.
 
І, калі споўнілі ўсё паводле закону Госпада, вярнуліся ў Галілею, у Назарэт, горад свой.

А Дзіця расло і мацавалася духам, напаўняючыся мудрасьцю; і мілата Божая была на Ім.
 
А Дзіця расло і ўмацоўвалася [Духам], поўнае мудрасці, ды ласка Божая была на Ім.

Кожны год бацькі Ягоныя хадзілі ў Ерусалім на сьвята Пасхі.
 
І хадзілі бацькі Яго штогод у Ерузалім на ўрачыстасць Пасхі.

І калі Яму было дванаццаць гадоў, прыйшлі яны таксама як звычайна ў Ерусалім на сьвята;
 
І, калі Ён меў ужо дванаццаць гадоў, пайшлі яны, як звычайна, на свята,

калі ж, пасьля заканчэньня дзён сьвята, вярталіся, застаўся Хлопчык Ісус у Ерусаліме; і не заўважылі таго Язэп і Маці Ягоная;
 
і, калі, па заканчэнні святочных дзён, вярталіся, хлопчык Ісус застаўся ў Ерузаліме, і не заўважылі гэтага бацькі Яго.

але думалі, што Ён ідзе зь іншымі; прайшоўшы ж дзённы шлях, пачалі шукаць Яго сярод родзічаў і знаёмых;
 
Думаючы, што Ісус сярод іншых, прайшлі дзень дарогі і шукалі Яго паміж сваякоў і знаёмых,

і не знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Ерусалім, шукаючы Яго.
 
і, не знайшоўшы, вярнуліся ў Ерузалім, шукаючы Яго.

Праз тры дні знайшлі Яго ў храме, сядзеў сярод настаўнікаў, слухаў іх і распытваў іх;
 
І сталася, што па трох днях знайшлі Яго ў святыні, і Ён сядзеў паміж вучоных, слухаў іх і пытаўся ў іх.

усе, хто слухаў Яго, зьдзіўляліся з розуму і адказаў Ягоных.
 
Усе, хто Яго слухалі, дзівіліся з розуму і адказаў Яго.

І ўбачыўшы Яго, зьдзівіліся; і Маці Ягоная сказала Яму: Дзіця! што Ты зрабіў з намі? вось, бацька Твой і Я зь вялікаю скрухаю шукалі Цябе.
 
І, убачыўшы Яго, здзівіліся. І Маці Яго сказала Яму: «Сынок, чаму так нам зрабіў? Вось жа, бацька Твой і Я, пакутуючы, шукалі Цябе».

Ён сказаў ім: навошта было вам шукаць Мяне? ці вы ня ведалі, што Я павінен быць у тым, што належыць Айцу Майму?
 
А Ён гаворыць ім: «Навошта Мяне шукалі? Няўжо не ведалі, што Мне трэба быць у тым, што належыць Айцу Майму?»

Але яны не зразумелі сказаных Ім словаў.
 
Але яны не зразумелі гэтых слоў, якія ім сказаў.

І Ён пайшоў зь імі і прыйшоў у Назарэт; і быў у паслушэнстве ім. І Маці Ягоная захоўвала ўсе словы гэтыя ў сэрцы Сваім.
 
І пайшоў з імі, і прыйшоў у Назарэт, і быў паслухмяны ім. І Маці Яго захавала ўсе словы ў Сваім сэрцы.

А Ісус мацаваўся ў мудрасьці і росьце і ў любові ў Бога і людзей.
 
А Ісус сталеў мудрасцю, і гадамі, і ласкаю ў Бога і ў людзей.