1 да Карынфянаў 9 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2012
Ці не апостал я? Ці ня вольны я? Ці ня бачыў я Ісуса Хрыста, Госпада нашага? Ці не мая дзея вы ў Госпадзе?
Ці я не свабодны? Ці я не апостал? Ці ж я не бачыў Ісуса, Госпада нашага? Ці ж не вы — справа мая ў Госпадзе?
Калі іншым я не апостал, дык для вас апостал, бо пячаць майго апостальства — вы ў Госпадзе.
Калі іншым я не апостал, вам я апостал; бо вы — пячатка майго апасталавання ў Госпадзе.
Вось мая абарона супроць асуднікаў маіх.
Вось жа мая абарона перад тымі, што мяне асуджаюць.
Альбо мы ня маем улады есьці і піць?
Ці ж мы не маем улады есці і піць?
Альбо ня маем улады мець спадарожніцаю сястру жонку, як і астатнія апосталы, і браты Гасподнія, і Кіфа?
Або не маем улады браць з сабою жонку, сястру, падобна як гэта робяць іншыя апосталы, і браты Госпадавы, і Кіфа?
Альбо адзін я і Варнава ня маем улады не працаваць?
Ці толькі я адзін і Барнаба не маем улады не працаваць?
Які ваяр служыць калі-небудзь сваім коштам? Хто, пасадзіўшы вінаград, ня есьць пладоў яго? Хто, пасучы статак, ня есьць малака ад статку?
Хто ж служыць у войску за свае ўласныя грошы? Або хто садзіць вінаграднік і не есць яго пладоў? Або хто пасе статак ды не есць малака статка?
Ці толькі па людзкой развазе я гэта кажу? Ці ня тое самае кажа і закон?
Ці толькі па-чалавечы кажу я гэта? Ці ж не гаворыць пра гэта і закон?
Бо ў Майсеевым законе напісана: «ня цугляй мызу валу, які малоціць». Ці пра валоў дбае Бог?
Вось жа, у законе Майсея напісана: «Не завязвай пысу валу, што малоціць». Ці пра валоў толькі рупіцца Бог?
Альбо, можа, нам гаворыцца? Так, нам гэта напісана; бо, хто арэ, павінен араць з надзеяю, і хто малоціць, павінен малаціць з надзеяю атрымаць спадзяванае.
Ці гэта не сказаў адносна нас? Так, дзеля нас напісана, што араты павінен з надзеяй араць і малацьбіт [малаціць] з надзеяй атрымаць плод.
Калі мы пасеялі ў вас духоўнае, дык ці вялікае тое, калі пажнём у вас цялеснае?
Калі мы пасеялі ў вас духоўнае, ці вялікая рэч, калі мы пажнём ваша цялеснае?
Калі іншыя маюць у вас уладу, дык ці ня болей мы? Але мы не карысталіся гэтай уладай, а ўсё пераносім, каб не паставіць якое перашкоды зьвеставаньню Хрыстоваму.
Калі іншыя маюць удзел ва ўладзе над вамі, дык чаму тым больш не мы? Аднак мы не карыстаемся гэтай уладай, але зносім усё, каб не прычыніць шкоды Евангеллю Хрыстову.
Хіба ня ведаеце, што слугі пры храме кормяцца з храма? што слугі пры ахвярніку бяруць долю з ахвярніка?
Ці ж не ведаеце, што тыя, што працуюць пры святыні, ядуць тое, што са святыні, а тыя, што паслугуюць пры ахвярніку, бяруць долю з ахвярніка?
Так сама і Гасподзь наказаў прапаведнікам Дабравесьця жыць са зьвеставаньня.
Так і Госпад загадаў, каб тыя, што вясцяць Евангелле, з Евангелля жылі.
Але я не карыстаўся нічым такім. І напісаў гэта на тое, каб так было мне; бо мне лепей памерці, чым каб хто зьнішчыў славу маю.
Але я не карыстаўся анічым з гэтага. А напісаў я гэта, не каб гэтак сталася для мяне; добра было б мне лепш памерці, чым дазволіць, каб хто пазбавіў мяне гэтай славы.
Бо, калі я зьвястую, дык няма мне чым хваліцца, бо гэта мусовы абавязак мой, і гора мне, калі не зьвястую!
І, калі я абвяшчаю Евангелле, няма мне славы; бо гэты абавязак ляжыць на мне. Бо гора мне, калі я не абвяшчаю добрую вестку.
Бо калі раблю гэта з добрае волі, дык мецьму ўзнагароду; а калі ня з добрае волі, дык выконваю толькі даверанае мне служэньне.
Калі я гэта раблю са сваёй волі, маю ўзнагароду; а калі я гэта раблю не па сваёй волі, дык выконваю толькі даручанае мне служэнне.
За што ж мне ўзнагарода? За тое, што, прапаведуючы Дабравесьце, зьвястую пра Хрыста бескарысьліва, не карыстаючыся маёй уладаю ў зьвеставаньні.
Дык якая мне ўзнагарода? Вось, прапаведуючы, абвяшчаю Евангелле без платы, не карыстаюся ўладаю, якую дае мне Евангелле.
Бо, будучы вольны ад усіх, я зрабіўся слугою ўсім, каб болей здабыць:
Бо, будучы вольным ад усіх, стаўся я нявольнікам усіх, каб тым больш іх здабыць.
для Юдэяў я быў як Юдэй, каб здабыць Юдэяў; для падзаконных быў як падзаконны, каб здабыць падзаконных;
Для юдэяў быў я як юдэй, каб прыцягнуць юдэяў; для тых, што трымаюцца закону, стаўся паслугачом закону, хоць сам не ёсць пад законам, каб прыцягнуць тых, што пад законам;
для тых, хто без закона, — як той, хто без закона, — будучы з законам перад Богам, але падзаконны Хрысту, — каб здабыць тых, хто без закона;
для тых, што без закону, быў як без закону, хоць сам не без Божага закону, але пад законам Хрыста, каб здабыць тых, што без закону.
для нямоглых быў як нямоглы, каб здабыць нямоглых. Для ўсіх я зрабіўся ўсіхнім, каб уратаваць, прынамсі, некаторых.
Для кволых стаўся я кволым, каб прыцягнуць кволых; стаўся ўсім для ўсіх, каб хоць некаторых збавіць.
А гэта раблю дзеля Дабравесьця, каб быць саўдзельнікам яго.
Усё гэта раблю я дзеля Евангелля, каб быць удзельнікам яго.
Хіба ня ведаеце вы, што тыя, якія бягуць навыперадкі, бягуць усе, але толькі адзін здабывае ўзнагароду? Дык бяжэце так, каб здабыць.
Няўжо вы не ведаеце, што бягучыя на стадыёне ўсе бягуць, аднак адзін атрымлівае ўзнагароду? Дык бяжыце так, каб атрымаць.
Усе падзьвіжнікі ўстрымліваюцца ад усяго: тыя — каб атрымаць вянок тленны, а мы — нятленны.
Кожны, хто ідзе ў спаборніцтва, ва ўсім сабе адмаўляе; яны — каб атрымаць вянец знішчальны, а мы — незнішчальны.
І таму я бягу ня так, як бы марна, б’юся ня так, каб толькі махаць кулакамі ў паветры;
Дык я бягу не як да няпэўнага, б’юся не так, як бы паветра б’ючы,
а ўрымшчваю і занявольваю цела маё, каб, прапаведуючы іншым, самому ня стацца нявартым.
але ўтаймоўваю ды няволю сваё цела, каб часам, навучаючы іншых, сам не стаўся нявартым.
