Выслоўяў Саламонавых 9 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2017
Мудрасьць збудавала сабе дом, высекла сем слупоў ягоных,
Мудрасць пабудавала сабе дом і выцесала сем калон;
закалола ахвяру, разбавіла віно сваё і прыгатавала ў сябе гасьціну;
закалола ахвяры свае, развяла віно і прыгатавала свой стол.
паслала слуг сваіх клікаць з вышыняў горада:
Паслала служанак сваіх, каб клікалі ў замак з узвышшаў гарадскіх:
«хто неразумны, хай прыйдзе сюды!» А недавумкам сказала:
«Калі ёсць хто просты чалавек, хай прыйдзе да мяне!» А неразумнаму казала:
«ідзеце, ежце мой хлеб, і пеце віно, мною разбаўленае;
«Прыходзьце, ежце хлеб мой і піце віно, якое я развяла для вас;
адкіньце дурноту, і будзем жыць і хадзіць дарогай разважлівасьці».
пакіньце глупства і жывіце, і хадзіце па дарогах разважлівасці».
Не павучай блюзьнера, бо ганьбу сабе нажывеш, і хто асьцерагае бязбожніка — пляміць сябе.
Хто вучыць кпліўца, сам сабе робіць несправядлівасць; а хто ганьбіць бязбожніка, сябе заплямлівае.
Не асьцерагай блюзьнера, каб ён не зьненавідзеў цябе; асьцерагай мудрага, і ён палюбіць цябе;
Не ганьбуй насмешніка, каб ён не зненавідзеў цябе, ганьбуй мудрага — і будзе ён цябе любіць.
дай настаўленьне мудраму, і ён яшчэ больш умудрыцца; навучы праўдалюбца, і ён памножыць веды.
Кажы мудраму — і ён стане мудрэйшы, вучы справядлівага — і ён павялічыць веды.
Пачатак мудрасьці — страх Гасподні, і спазнаньне Сьвятога — розум;
Пачатак мудрасці — страх Госпадаў, а веданне Святога — разважлівасць.
бо мною памножацца дні твае і дадасца табе гадоў жыцьця.
Бо праз мяне дні твае павялічацца і прыбавяцца табе гады жыцця.
Сыне мой! калі ты змудрыў, мудры для сябе; і калі ўзбуяў, дык адзін і пацерпіш.
Калі будзеш мудры — будзеш мудры для самога сябе, кпліўцам будзеш — будзеш сам несці ліха.
Жанчына бяз розуму — крыклівая, дурніца — ні ў чым не абазнаная,
Жанчына бязглуздая — крыклівая, неразумная і што нічога не ведае,
сядае каля дзьвярэй дома свайго на крэсьле, на гарадскіх вышынях,
сядзіць яна каля дзвярэй дома свайго на зэдліку і на ўзвышшах горада,
каб клікаць тых, хто дарогаю ідзе, хто проста сваёю дарогай ідзе:
каб заклікаць тых, хто праходзіць па дарозе, і тых, хто ідзе шляхам сваім:
«хто дурны, заварочвай сюды!», а неразумным кажа яна:
«Хто бязглузды, хай звернецца да мяне». А неразумнаму сказала яна:
«вада крадзеная салодкая, і ўтоены хлеб смачны».
«Воды крадзеныя — саладчэйшыя, а схаваны хлеб — смачнейшы».
Але ня ведае ён, што мёртвыя там, у глыбіні апраметнай запрошаны ёю.
І не ведае яна, што там цемра і што ў глыбінях апраметнай — госці яе.
