Ісаі 32 разьдзел

 

 

Вось, Цар будзе цараваць паводле праўды, і князі будуць кіраваць паводле закона;

 

І, вось жа, валадар будзе валадарыць па законе, а князі кіраваць будуць па законе.

і кожны зь іх будзе абаронай ад ветру і покрывам ад непагадзі, як крыніцы вады ў стэпе, як цень ад высокай скалы ў зямлі выснаджанай.

 

І будзе чалавек, як сховішча ад ветру ды прыпынак перад бурай, як ручаі водаў на засохлай зямлі або засень вялікай скалы на сухой зямлі.

І вочы відушчых ня будуць заплюшчвацца, і вушы чуйных будуць слухаць.

 

Вочы тых, хто глядзяць, не будуць прыслеплены, а вушы тых, хто слухаюць, будуць пільна прыслухоўвацца.

І сэрца легкадумных будзе ўмець разважаць; і гаркавыя будуць гаварыць выразна.

 

І сэрца неразумных спасцігне мудрасць, а язык шапялявых скора будзе гаварыць і выразна.

Невука ўжо не называцьмуць шаноўным, і пра падступнага ня скажуць, што ён сумленны.

 

Не будзе больш той, хто безразважны, называцца высакародным, ані ашуканец не будзе званы вяльможным.

Бо невук гаворыць дурное, і сэрца ягонае намышляе беззаконнае, каб рабіць крывадушна і вымаўляць агуду на Госпада, душу галоднага пазбаўляць хлеба і адбіраць пітво ў сасьмяглага.

 

Бо неразумны гаворыць недарэчнасці, сэрца ж яго плануе ліхоту, каб дапусціцца бязбожнасці ды гаварыць блюзнерствы супраць Бога, ды каб душу таго, хто прагне, пакінуць пустой і адабраць пітво ў сасмаглага.

У падступнага і ўчынкі згубныя: ён намышляе ліхое, каб загубіць беднага хлусьнёю, хай той бедны і будзе слушны.

 

У ашуканца ашуканствы — найгоршыя: ён бо перадумвае спосабы, каб загубіць пакорлівых словамі хлусні, хоць нават калі бедны дакажа справядлівасць.

А сумленны і думае пра сумленнае і цьвёрды ва ўсім, што сумленнае.

 

Высакародны ж дасць парады высакародныя, ды сам да высакародных рэчаў імкнецца.

Жанчыны неабачлівыя! устаньце, паслухайце голасу майго; дочкі бестурботныя, прыхілеце вушы да маіх слоў!

 

Жанчыны пустыя, устаньце, паслухайце голасу Майго. Даверлівыя дочкі, вазьміце ў вушы слова Маё!

Яшчэ некалькі дзён звыш году, і жахнецеся, неабачлівыя! бо ня будзе збору вінаграду, і пара жніва не настане.

 

За год і некалькі дзён задрыжыце, здавераныя ў сабе! Скончыўся ўжо збор віна, другі збор не прыйдзе.

Скаланецеся, бястурботныя! жахнецеся, неабачлівыя! і аперажэце сьцёгны.

 

Аслупянейце, пустыя; бойцеся, здавераныя ў сабе! Распраніцеся і станьце голымі, аперазайце клубы вашы.

Будуць біць сябе ў грудзі за цудоўныя палі, за вінаградную лазу пладавітую.

 

Біце сябе ў грудзі дзеля пажаданай краіны, дзеля пладаноснага вінаградніку.

На зямлі народу майго будуць расьці церне і бадзякі, гэтак сама і на ўсіх дамах радасьці ў разьвяселеным горадзе;

 

На зямлі народа Майго ўзыходзяць церні і калючкі, над усімі дамамі радасці, над вясёлым горадам:

бо харомы будуць пакінутыя; шумны горад будзе пакінуты; Афэл і вежа заўсёды будуць служыць замест пячораў, прытулкам дзікім аслам і напасьвеным статкам,

 

дом бо пакінуты, мнагалюдны горад абязлюдзеў; Афэл і Баган сталіся пячорамі навек: радасцю для дзікіх аслоў, выганам для статкаў,

пакуль ня выльецца на нас Дух з высяў, і пустыня ня зробіцца садам, а сад ня будуць лічыць лесам.

 

аж пакуль не будзе выліты на нас Дух з вышыні. І пустыня станецца садам, а сад за лес будзе лічыцца.

Тады суд паселіцца ў гэтай пустыні, і правасудзьдзе будзе жыць на ўрадлівым полі.

 

Тады на пустыні зажыве законнасць, а справядлівасць асядзе ў садзе.

І чынам ісьціны будзе мір, і плодам правасудзьдзя — спакайната і бясьпека вечная.

 

Вынікам справядлівасці будзе супакой, а плодам закону — цішыня, ды бяспека — у спакон вякоў.

Тады народ мой жыцьме ў селішчы міру і ў селішчах бясьпечных і ў пакоях дабрашчасных.

 

Ды жыць будзе народ Мой жыццём спакойным, і ў палатках надзейнасці, і ў месцах бяспекі.

І град будзе падаць на лес, і горад апусьціцца долу.

 

І лес увесь паваліцца, а горад будзе моцна прыгнечаны.

Дабрашчасныя вы, што сееце каля ўсіх водаў і пасылаеце туды вала і асла.

 

Шчасныя, што сееце над усімі водамі, прыводзячы [туды] вала і асла.