1 да Карынфянаў 10 разьдзел

Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Не хачу пакінуць вас, браты, і каб вы ня ведалі, што бацькі нашыя ўсе былі пад хмараю, і ўсе прайшлі праз мора;
 
Не хачу, браты, каб вы не ведалі, што нашы бацькі ўсе былі пад хмараю, і ўсе перайшлі праз мора,

і ўсе хрысьціліся ў Майсея ў хмары і ў моры;
 
ды ўсе ахрысціліся ў Майсея ў хмары і ў моры,

і ўсе елі адну і тую самую духоўную страву;
 
і ўсе спажывалі тую самую духоўную страву

і ўсе пілі адно і тое самае духоўнае пітво, бо пілі з духоўнай скалы, якая ішла сьледам за імі; а скала тая была Ісус Хрыстос.
 
і пілі тое самае духоўнае пітво. Пілі, вось, з духоўнай скалы, што ішла за імі, а тая скала — Хрыстос.

Але ня шмат каго ўпадабаў Бог; бо яны панішчаны былі ў пустыні.
 
Але большасць з іх не ўпадабаў Сабе Бог, таму палеглі яны ў пустыні.

А гэта былі прыклады нам, каб мы не самахоціліся на ліхое, а самахоціліся яны.
 
А гэтыя падзеі сталі прыкладам нам, каб не былі мы ахвотныя да зла, як яны ахвотныя былі.

Ня будзьце таксама ідалапаклонцамі, як некаторыя зь іх, пра якіх напісана: «людзі селі есьці і піць, і ўсталі бавіцца».
 
Не будзьце таксама, як некаторыя з іх, балванапаклоннікамі, як напісана: «Сеў народ есці, і піць, і весяліцца, і ўзняліся, каб гуляць».

Ня будзем блудадзейнічаць, як некаторыя зь іх блудадзейнічалі, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.
 
І не будзем рабіць распусты, як распуснічалі некаторыя з іх, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.

Ня будзем спакушаць Хрыста, як некаторыя зь іх спакушалі і загінулі ад зьмеяў.
 
І не будзем выпрабоўваць Хрыста, як і некаторыя з іх выпрабоўвалі ды пагінулі ад змеяў.

Не наракайце, як некаторыя зь іх наракалі і загінулі ад зьнішчальніка.
 
І не наракайце, як і некаторыя з іх наракалі і пагінулі ад нішчыцеля.

Усё гэта адбывалася зь імі, як вобразы; а апісана ў настаўленьне нам, што дасягнулі канца вякоў.
 
Ды ўсё гэта адбылося з імі для прыкладу і запісана на павучанне для нас, да якіх наблізілася сканчэнне вякоў.

А таму, хто думае, што ён стаіць, глядзі, каб ня ўпасьці.
 
Значыць, хай той, каму здаецца, што стаіць, глядзіць, каб не ўпаў.

Вас апанавала спакуса не якая, а чалавечая; і верны Бог, Які не дапусьціць, каб вас спакушалі звыш сілы, але пры спакушэньні дасьць і палёгку, каб вы маглі ператрываць.
 
Вас наведала спакуса, ніякая іншая, як чалавечая. Верны ж Бог, Які не дапусціць для вас спакушэння большага, чым можаце вытрымаць, але са спакусай стварае магчымасць яе пераадолець, каб вы маглі выстаяць.

Таму, любасныя мае, унікайце служэньня ідалам.
 
Дзеля гэтага, мае найдаражэйшыя, сцеражыцеся ад пакланення ідалам.

Я кажу вам як разважлівым; самі памяркуйце, пра што я кажу:
 
Кажу гэта як разумным. Вы рассудзіце самі тое, што гавару.

Чара дабраславеньня, якую дабраслаўляем, ці ня ёсьць далучэньне Крыві Хрыстовай? хлеб, які ламаем, ці ня ёсьць далучэньне Цела Хрыстовага?
 
Келіх дабраславенства, які дабраслаўляем, ці не ёсць удзелам у Крыві Хрыстовай? А хлеб, які ламаем, ці не ёсць удзелам у Целе Хрыстовым?

Адзін хлеб, і мы многія — адно цела; бо ўсе прычашчаемся адным хлебам.
 
Адзін хлеб, таму мы, многія, творым адно цела, бо ўсе мы прычашчаемся ад аднаго хлеба.

Паглядзеце на Ізраіля па плоці: тыя, што ядуць ахвярнае, ці ня супольнікі яны ахвярніка?
 
Прыгледзьцеся да Ізраэля паводле цела: ці тыя, што ядуць ахвяры [з ахвярніка], не ёсць удзельнікамі ахвярніка?

Што я кажу? ці тое, што ідал ёсьць нешта? альбо ідалаахвярнае значыць што-небудзь?
 
Што ж я кажу? Ці ахвяра, складзеная ідалам, ёсць чымсьці? Або сам ідал ёсць чымсьці?

Не; але што язычнікі, калі прыносяць ахвяры, дык прыносяць дэманам, а ня Богу; але я не хачу, каб вы былі ў супольнасьці з дэманамі.
 
Не! Аднак тое, што пагане ахвяруюць, дэманам ахвяруюць, а не Богу. А я не хацеў бы, каб вы мелі нешта супольнае з дэманамі.

Ня можаце піць чару Гасподнюю і чару дэманскую; ня можаце быць супольнікамі ў гасьціне Гасподняй і ў гасьціне дэманскай.
 
Не можаце піць з келіха Госпада ды з келіха дэманаў; не можаце быць удзельнікамі Госпадава стала і стала дэманаў.

Няўжо мы адважымся дражніць Госпада? Хіба мы мацнейшыя за Яго?
 
Ці ж нам раздражняць Госпада? Ці ж мы дужэйшыя за Яго?

Усё мне можна, ды ня ўсё на карысьць; усё мне можна, ды ня ўсё навучае.
 
«Усё мне можна!» Але не ўсё карысна. «Усё мне можна!» Але не ўсё будуе.

Хай ніхто ня шукае карысьці сабе, а кожны — другому.
 
Хай ніхто не шукае таго, што сваё, але кожны — што блізкага.

Усё, што прадаецца на торжышчы, ежце не перабіраючы, дзеля спакою сумленьня;
 
Дык усё, што на рынку прадаюць, ежце, не сумняваючыся, дзеля супакою сумлення,

бо Гасподняя зямля і ўсё, што на ёй.
 
бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.

Калі хто зь няверных пакліча вас, і вы захочаце пайсьці, — дык усё, што вам прапануецца, ежце не перабіраючы дзеля спакою сумленьня.
 
Калі вас запросіць хтосьці з бязверных і захочаце пайсці, дык ежце ўсё, што вам пададуць, без даследавання дзеля сумлення.

Але калі хто скажа вам: гэта ідалаахвярнае, — дык ня ежце дзеля таго, хто падказаў вам, і дзеля сумленьня; бо Гасподняя зямля, і ўсё, што на ёй.
 
Але калі б хто сказаў вам: «Гэта ахвяра ідалам», — не ежце з увагі на таго, хто перасцярог, ды з увагі на сумленне. Бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.

Сумленьне ж разумею не сваё, а іншага; бо дзеля чаго маёй свабодзе быць суджанай чужым сумленьнем?
 
Маю на ўвазе не тваё ўласнае сумленне, але блізкага. Чаму ж чужое сумленне мела б судзіць маю свабоду?

Калі я з удзячнасьцю ем, дык навошта мяне дакараць за тое, за што я дзякую?
 
Калі я прымаю што з падзякаю, то чаму мяне ліхасловяць за тое, за што я дзякую?

Дык жа, ці ясьце, ці п’яце, ці (іншае) што робіце, усё рабеце на славу Божую.
 
Дзеля таго ці вы ясце, ці вы п’яце, ці што іншае робіце, усё на хвалу Божую рабіце!

Не давайце панады ні Юдэям, ні Элінам, ні царкве Божай,
 
Не будзьце прычынай згаршэння ані для юдэяў, ані для грэкаў, ані для Царквы Божай.

так, як і я дагаджаю ўсім ва ўсім, шукаючы не сабе карысьці, а многім, каб яны ўратаваліся.
 
Гэтак і я ўсім ва ўсім дагаджаю, не шукаючы сваёй карысці, але карысці для многіх, каб яны былі збаўлены.