Мацьвея 20 разьдзел

 

 

Бо Царства Нябеснае падобнае на гаспадара дома, які выйшаў на досьвітку наняць работнікаў у вінаграднік свой.

 

Уладарства Нябеснае падобнае да чалавека-гаспадара, які раньнім ранкам выйшаў наняць работнікаў у вінаграднік свой.

І, згадзіўшы работніка па дынары ў дзень, паслаў іх у вінаграднік свой.

 

І ўмовіўшыся зь імі па дынару на дзень, паслаў іх у вінаграднік свой.

І выйшаўшы каля трэйцяй гадзіны, ён убачыў іншых, якія стаялі на рынку бяз працы,

 

І выйшаўшы каля гадзіны трэцяй, убачыў іншых, якія бяз справы стаялі на рынку.

і ім сказаў: ідзеце і вы ў вінаграднік мой, і што справядліва будзе, дам вам. Яны пайшлі.

 

І тым сказаў: Ідзеце й вы ў вінаграднік мой, і што будзе належаць, дам вам; яны пайшлі.

Зноў выйшаўшы каля шостай і дзявятай гадзіны, зрабіў тое самае.

 

І зноў выйшаў каля гадзіны шостай і дзявятай і зрабіў таксама.

А, выйшаўшы каля адзінаццатай гадзіны, ён знайшоў іншых, якія стаялі бяз працы, і кажа ім: што вы тут стаіце цэлы дзень бяз працы?

 

І яшчэ выйшаў каля адзінаццатай гадзіны й знайшоў іншых, якія стаялі без занятку, і кажа ім: Чаго стаіцё тут увесь дзень без работы?

Яны кажуць яму: ніхто не наняў нас. Ён кажа ім: ідзеце і вы ў вінаграднік мой, і што справядліва будзе, атрымаеце.

 

Кажуць яму: Бо ніхто нас не наняў; і сказаў ім: ідзеце й вы ў вінаграднік мой, і што будзе належаць, дастанеце.

А калі зьвечарэла, кажа гаспадар вінаградніка наглядчыку свайму: пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы з апошніх да першых.

 

Калі-ж надыйшоў вечар, гаспадар вінаградніку сказаў аканому свайму: пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы ад апошняга й да першага.

І тыя, што прыйшлі каля адзінаццатай гадзіны, атрымалі па дынары.

 

І тыя, якія прыйшлі каля адзінаццатай гадзіны, атрымалі па дынару.

Тыя, што прыйшлі першыя, думалі, што болей атрымаюць; але атрымалі і яны па дынары.

 

Прыйшоўшыя першымі думалі, што яны атрымаюць больш, але й яны дасталі па дынару.

І атрымаўшы, пачалі наракаць на гаспадара дома

 

І атрымаўшы, сталі наракаць на гаспадара дому.

і казалі: гэтыя апошнія адну гадзіну працавалі, і ты зраўняў іх з намі, а мы ж перанесьлі цяготу дня і сьпёку.

 

І гаварылі: Гэтыя апошнія працавалі адну гадзіну, і ты прыраўняў іх да нас, мы-ж перанесьлі цяжар дня й сьпёку.

А ён у адказ сказаў аднаму зь іх: дружа! я ня крыўджу цябе; ці ж не за дынар ты дамовіўся са мною?

 

Ён-жа ў адказ сказаў аднаму зь іх: Дружа! Я ня крыўджу цябе. Ці-ж не за дынар ты ўмовіўся са мною?

вазьмі сваё ды ідзі; я ж хачу гэтаму апошняму даць што і табе;

 

Вазьмі сваё й ідзі. Я-ж хачу даць і гэтаму апошняму, што й табе.

хіба я ня маю ўлады рабіць што хачу ў сваім? ці вока тваё зайздросьлівае ад таго, што я добры?

 

Ці-ж я ня волен у сваім рабіць, як хачу? Ці вока тваё зайздроснае, што я дабрадзейны?

Так будуць апошнія першымі, і першыя апошнімі; бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

 

Гэтак будуць апошнія першымі, а першыя апошнімі, бо многа званых, але мала выбраных.

І, уваходзячы ў Ерусалім, Ісус адвёў дванаццацёх вучняў асобна і дарогаю сказаў ім:

 

І, падыйходзячы да Ерусаліму, Ісус ў дарозе адклікаў дванаццаць вучняў асобна й сказаў ім:

вось, мы ўзыходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы, выдадзены будзе першасьвятарам і кніжнікам, і засудзяць Яго на сьмерць;

 

«Вось увайходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы выданы будзе архірэям і кніжнікам, і асудзяць Яго на сьмерць.

і выдадуць Яго язычнікам на ганьбаваньне і біцьцё і крыжаваньне; і на трэйці дзень уваскрэсьне.

 

І выдадуць Яго нявернікам на зьдзекі, на пабоі й на ўкрыжаваньне; і на трэйці дзень уваскрэсьне».

Тады прыступіла да Яго маці сыноў Зевядзеевых з сынамі сваімі, кланяючыся і чагосьці просячы ў Яго.

 

Тады падыйшла да Яго маці сыноў Заведэевых з сынамі сваімі й, кланяючыся, хацела ў Яго штосьці прасіць.

Ён жа сказаў ёй: чаго ты хочаш? Яна кажа Яму: скажы, каб селі гэтыя два сыны мае адзін праваруч, а другі леваруч ад Цябе ў Царстве Тваім.

 

Ён-жа сказаў ёй: «Чаго хочаш?» І яна кажа Яму: «Скажы, каб гэтыя абодва сыны мае селі, адзін з правага, а другі зь левага боку ў Цябе ў Валадарстве Тваім».

Ісус сказаў у адказ: ня ведаеце, чаго просіце; ці можаце піць чару, якую Я буду піць, альбо хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, хрысьціцца? Яны кажуць Яму: можам.

 

Ісус у адказ прамовіў: «Ня ведаеце, чаго просіце. Ці можаце піць чашу, якую Я буду піць, ці хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся?» Яны-ж адказалі — можам.

І кажа ім: чару Маю будзеце піць, і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце хрысьціцца; але даць сесьці ў Мяне праваруч і леваруч не ад Мяне залежыць, а каму ўгатавана Айцом Маім.

 

І Ён кажа ім: Чашу маю піць будзеце й хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, хрысьціцца будзеце, але сесьці ў Мяне з правага боку й зь левага ня Мне даваць, але каму прызначана ад Айца Майго».

Пачуўшы гэта, дзесяцёра вучняў абурыліся на двух братоў.

 

Пачуўшы гэтае, іншыя дзесяць вучняў узлаваліся на двух братоў.

Ісус жа, паклікаўшы іх, сказаў: вы ведаеце, што князі народаў пануюць над імі, і вяльможы валадараць над імі.

 

Але Ісус, паклікаўшы іх да Сябе, сказаў: «Вы ведаеце, што князі народаў уладараць над імі й вяльможы — начальнікі над імі.

Але ня так хай будзе паміж вамі: а хто хоча між вамі большым быць, хай будзе вам слугою;

 

Але між вамі няхай ня будзе так; але, хто хоча між вамі быць большым, няхай будзе вам слугою.

і хто хоча між вамі быць першым, хай будзе вам рабом;

 

І хто хоча між вамі быць першым, няхай будзе вам слугою.

бо Сын Чалавечы ня прыйшоў, каб Яму служылі, а каб паслужыць і аддаць душу Сваю як выкуп за многіх.

 

Так і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб паслужыць і аддаць душу Сваю за адкупленьне многіх».

І калі выходзілі яны зь Ерыхона, за Ім сьледам ішло мноства людзей.

 

І калі яны выйходзілі зь Ерыхону, сьледам за Ім ішло мноства народу.

І вось, двое сьляпых, што сядзелі пры дарозе, пачуўшы, што Ісус ідзе міма, пачалі крычаць: памілуй нас, Госпадзе, Сыне Давідаў!

 

І вось двое сьляпых, якія сядзелі пры дарозе, пачуўшы, што Ісус прайходзіць і мінае іх, пачалі крычаць: «Госпадзе, Сыне Давідаў, зьмілуйся над намі!»

А людзі змушалі іх маўчаць; але яны яшчэ галасьней закрычалі: памілуй нас, Госпадзе, Сыне Давідаў!

 

Народ-жа пагражаў ім, каб маўчалі, але яны яшчэ мацней пачалі крычаць: «Зьмілуйся над намі Госпадзе, Сыне Давідаў!»

Ісус, спыніўшыся, паклікаў іх і сказаў: што вы хочаце, каб Я зрабіў вам?

 

Ісус, спыніўшыся, падклікаў іх і сказаў: «Што вы хочаце, каб я ўчыніў вам?»

Яны кажуць Яму: Госпадзе! каб адкрыліся вочы нашыя.

 

Яны кажуць Яму: «Госпадзе, каб адчыніліся вочы нашыя».

Ісус жа, умілажаліўшыся, дакрануўся да вачэй іхніх; і адразу вочы іх пачалі бачыць, і яны пайшлі за Ім.

 

Ісус, зьлітаваўшыся, дакрануўся да вачэй іхных, і ўраз-жа сталі бачыць вочы іх, і яны пайшлі за Ім.