Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 1999
Як шмат хто ўзяўся напісаць нарыс праз сталыя здарэньні памеж нас,
Многія ўжо спрабавалі ўдакладніць падзеі, якія ў нас адбыліся,
Як перадалі нам тыя, што спачатку вочнікамі а слугачымі Слова былі, —
як пераказалі нам тыя, што ад пачатку былі вачавідцамі і слугамі Слова.
Здалося й імне добрым, дасьледаваўшы ўсе з належнага жарала, акуратна а з парадку напісаць тэ праз гэта, найпачэсьліўшы Хахілю,
Таксама і я, старана разгледзеўшы ўсё ад пачатку, рашыўся па парадку апісаць табе, дастойны Тэафілю,
Каб ты добра ведаў пэўнасьць таго, чаго ты быў навучаны.
каб ты пераканаўся ў праўдзівасьці словаў, у якіх ты быў навучаны.
За дзён Гірада, караля Юдэйскага, быў адзін сьвятар, імям Захара, зь дзянное радоўкі Авінае, і жонка ягоная была з дачок Ааронавых, і імя ейнае Альжбета.
У дні Герода, караля Юдэі, жыў адзін сьвятар на імя Захарыя з Абіявае чаргі. Ён меў жонку, з дачок Ааронавых, імя яе Альжбета.
Яны абое былі справядлівыя перад Богам, ходзячы ў вусіх расказаньнях а пастановах Спадаровых без заганы.
Яны абое былі справядлівымі перад Богам, беззаганна спаўняючы ўсе прыказаньні і пастановы Госпадавы.
Але ня мелі дзяцяці, бо Альжбета была бясплодная, і абое былі ацяжараныя гадамі.
Ды ня мелі сына, бо Альжбета была няплоднай, а абое былі ўжо ў пажылым веку.
І сталася, як ён правіў сьвятарскі ўрад перад Богам у парадку свае радоўкі,
І сталася, калі ён адбываў службу сьвятарскую перад Богам у сваёй чарзе,
Подле звычаю сьвятарскага ўраду, было яму жэрабя кадзіць, як ён увыйшоў у Дом Спадароў;
па жэрабю, як быў звычай у сьвятароў, выпала яму ўвайсьці ў сьвятыню Госпадаву для каджэньня,
А ўся множасьць люду малілася вонках у часе кадзеньня, —
а ўсё мноства народу ў час каджэньня малілася навонкі.
І зьявіўся яму ангіл Спадароў, стоячы паправе аброчніка кадзеньня.
І зьявіўся перад ім анёл Госпадаў, стоячы па правым баку аўтара каджэньня,
І стрывожыўся Захара, абачыўшы, і ляк абняў яго.
дык Захарыя стрывожыўся, бачачы гэта, ды вялікі страх ахапіў яго.
Але ангіл Спадароў сказаў яму: «Не лякайся, Захара; бо просьба твая пачута, і Альжбета, жонка твая, зачнець табе сына, і назавеш імя яго: Яан.
Тады анёл прамовіў да яго: "Ня бойся, Захарыя, бо выслухана маленьне тваё, вось жа жана твая Альжбета народзіць табе сына, і назавеш яго імем Ян.
І табе будзе радасьць а весялосьць, і шмат хто будзе цешыцца з нараджэньня яго.
Ён будзе табе радасьцяй і пацехай, ды многія будуць радавацца з яго нараджэньня.
Бо ён будзе вялікі ў ваччу Спадаровым, і ня будзе піць віна ані хмельнага напітку, і напоўніцца Духам Сьвятым нават ад жывата маці свае.
Ён будзе вялікім на віду Госпада, і ня будзе піць віна і сікеры, ды ад улоньня маці будзе напоўнены Духам Сьвятым,
І шмат каго зь дзяцей Ізраелявых наверне да Спадара, Бога іхнага.
і многіх сыноў Ізраэля наверне да Госпада, Бога іхняга.
І ён пойдзе перад Ім у духу а магутнасьці Ільлінае, каб зьвярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей і няслухменых да мудрасьці справядлівых, каб выгадаваць Спадару люд прыгатаваны».
І пройдзе перад Ім у духу і моцы Гальяша, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а няверучых — да мудрасьці справядлівых, каб прырыхтаваць Госпаду народ дасканалы".
І сказаў Захара ангілу: «З чаго я пазнаю гэта? бо я ўжо стары, і жонка мая вельма ацяжараная днямі».
І сказаў Захарыя анёлу: "З чаго я магу гэта ведаць? Я бо стары, і жонка мая пажылая ў гадах сваіх".
І, адказуючы, ангіл сказаў яму: «Я Гаўрэль, каторы стаю ў прытомнасьці Божай, і я быў пасланы казаць табе, і прынесьці табе дабравесьць.
У адказ сказаў яму анёл: "Я — Габрыель, каторы стаю перад Богам, і пасланы Ім гаварыць з табою, і абвясьціць табе радасную вестку.
І вось, ты будзеш бязмоўны, і ня будзеш магчы гукаць аж да дня, калі гэта станецца, бо ты не паверыў словам маім, каторыя споўняцца ўпару».
І вось станешся нямым ды ня будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта зьдзейсьніцца, таму што ты не паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час".
Люд жа чакаў Захары й дзіваваўся, што ён так длякаецца ў Доме Божым.
І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга прабывае ў сьвятыні.
І, як ён вышаў, ня мог гукаць да іх; і яны пазналі, што ён відзеў відзень у Доме Божым, бо ён ківаў ім; і застаўся немы.
Выйшаўшы, ён ня мог да іх гаварыць, дык пазналі, што ён бачыў зьяву ў сьвятыні. А ён даваў ім знакі і застаўся нямым.
І сталася, што, як скончыліся дні адправы ягонае, ён адышоў да дому свайго.
І сталася, калі скончыліся дні службы ягонай, ён вярнуўся ў дом свой.
А па тых днёх зачала Альжбета, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, кажучы:
Па нейкім часе жонка яго, Альжбета, пачала дзіця і праз пяць месяцаў скрывалася, кажучы:
«Гэтак імне ўчыніў Спадар за дзён, калі глянуў, каб зьняць ганьбу маю памеж людзёў».
"Так учыніў мне Госпад ў дні, у якія ўзглянуў на мяне, каб зьняць ганьбу маю на віду ў людзей".
А шостага месяца пасланы быў ад Бога ангіл Гаўрэль да места Ґалілейскага, званага Назарэт,
А ў шосты месяц быў пасланы Богам анёл Габрыель у горад у Галілеі, званы Назарэт,
Да дзявушчае, заручанае з чалавекам, каторага імя было Язэп, з дому Давідавага, а дзявушчае імя: Марыя.
да Дзевы, заручанай мужу, які меў імя Язэп, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
І, увыйшоўшы да яе, ангіл сказаў: «Здарова, ласкаю абдараваная! Спадар із табою; дабраславёная ты памеж жанок».
Увайшоўшы да яе, анёл прывітаў: "Вітай, поўная ласкі, Госпад з табою".
Яна ж, абачыўшы яго, парушылася на слова ягонае й разважала, што гэта было б за здарованьне.
А яна ж стрывожылася дзеля словаў ягоных ды думала сабе, што гэта за прывітаньне такое?
І сказаў ёй ангіл: «Ня бойся, Марыя, бо ты прыдбала ласку ў Бога.
І сказаў ёй анёл: "Ня бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І вось, зачнеш у жываце, і народзіш Сына, і назавеш імя Ягонае: Ісус.
Вось жа пачнеш ва ўлоньні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Езус.
Ён будзе вялікі і назавецца Сынам Навышняга, і Спадар Бог дасьць Яму пасад Давідаў, айца Ягонага;
Ён будзе вялікім і Сынам Узвышняга будзе названы. І дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага;
І будзе гаспадарстваваць у доме Якававым навекі, і гаспадарству Ягонаму ня будзе канца».
і будзе Ён валадарыць над домам Якуба вечна, і валадарству Ягонаму ня будзе канца".
І сказала Марыя ангілу: «Як гэта будзе, калі я мужа ня знаю?»
Марыя ж сказала анёлу: "Як жа гэта можа стацца, калі я мужа ня знаю?"
І, адказуючы, ангіл сказаў ёй: «Дух Сьвяты зыйдзе на Цябе, і моц Навышняга засьціць табе; затым і народжанае сьвятое назавецца Сынам Божым.
У адказ анёл сказаў ёй: "Дух Сьвяты зыйдзе на Цябе, і моц Узвышняга агарне Цябе. Таму, што народзіцца сьвятое, Сынам Божым назавецца.
І вось, сваячка твая Альжбета, званая бясплоднай, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і гэты ё шосты месяц ёй, званай бясплоднай.
Вось сваячка Твая Альжбета, і яна пачала дзіця ў сваёй старасьці, і ўжо шосты месяц у той, каторую завуць бясплоднай,
Бо ў Бога нічога няма немагчымага».
бо ў Бога ня будзе немагчымым ніводнае слова".
І Марыя сказала: «Вось, служэбка Спадарова; хай будзе імне подле слова Твайго». І ангіл адышоў ад яе.
Марыя ж сказала: "Вось жа Я — служанка Госпадава, хай Мне станецца паводле Твайго слова". І анёл адыйшоў ад Яе.
І ўстаўшы Марыя тых дзён, з пасьпехам пайшла да гаравое краіны, да места Юдзінага.
У тыя дні Марыя, устаўшы, пайшла з пасьпехам у горы, у горад (пакаленьня) Юды.
І ўвыйшла ў дом Захарын, і паздаровала Альжбету.
І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Альжбету.
І сталася, як пачула Альжбета здарованьне Марыіна, што скранулася дзяцянё ў жываце ейным, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым,
І калі Альжбета пачула прывітаньне Марыі, падскочыла дзіцятка ў ейным улоньні, і Дух Сьвяты напоўніў Альжбету,
І загукала вялікім голасам, і сказала: «Дабраславёная ты памеж жанок, і дабраславёны плод жывата твайго.
і загаманіла яна моцным голасам, кажучы: "Багаслаўленая Ты між жанчынаў, і багаслаўлены плод улоньня Твайго.
І скуль гэта імне, што прышла маці Спадара майго да мяне?
А скуль жа мне гэта ласка, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?
Бо, гля, як толькі гук здарованьня твайго загучэў у вушшу маім, скранулася з радасьці дзецянётка ў жываце маім.
Бо як толькі загучэў голас прывітаньня Твайго ў вушах маіх, падскочыла з радасьцяй дзіцятка ў маім улоньні.
І дабраславёная тая, што паверыла, бо зьдзеецца сказанае ёй ад Спадара».
І шчасьлівая тая, што ўверыла, бо споўніцца сказанае Ёй ад Госпада".
І сказала Марыя: «Узьвялічае душа мая Спадара;
І сказала Марыя: "Узьвялічвае душа Мая Госпада,
І ўсьцешыі’ся дух мой у Вогу, Спасу маім;
і ўзрадаваўся дух Мой у Богу, Збаўцы Маім,
Бо глянуў Ён на паніжэньне служэбкі Свае; вось, адгэтуль за шчасьлівую мяне будуць мець усі роды;
бо ўзглянуў Ён на пакорнасьць служанкі сваёй. Вось адгэтуль шчасьлівай называць Мяне будуць усе роды,
Бо ўчыніў імне вялічча Дужы; і сьвятое імя Ягонае;
бо зрабіў Мне вялікія рэчы Магутны, і сьвятое імя Яго,
І міласэрдзе Ягонае ад роду да роду да тых, што баяцца Яго.
і міласэрдзе Ягонае з пакаленьня ў пакаленьне тым, што баяцца Яго.
Зьдзеяў моц цаўём Сваім; расьцярушыў пыхатых падумкамі сэрца іхнага;
Выявіў магутнасьць пляча свайго, разагнаў пыхлівых у намерах сэрцаў сваіх,
Ськінуў дужых із пасадаў і павышыў паніжаных.
спіхнуў моцных з пасадаў і ўзвысіў пакорных.
Напоўніў прагнучых дабром, а багатых адаслаў пустых.
Галодных насыціў даброцьцем, а багатых адправіў ні з чым.
Памог Ізраелю, слузе Свайму, памятуючы на міласэрдзе,
Прытуліў Ізраэля, слугу свайго, памятаючы на міласэрдзе,
Як казаў айцом нашым, Абрагаму а насеньню ягонаму навекі».
як прадказаў бацькам нашым, Абрагаму і нашчадкам ягоным навекі".
І заставалася Марыя зь ёй каля трох месяцаў, і зьвярнулася да дому свайго.
Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, і вярнулася ў свой дом.
Альжбеце ж выпаўніўся час радзіць, і яна нарадзіла сына.
А Альжбеце настаў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
І пачулі суседзі а сваякі ейныя, як Спадар узьвялічыў міласэрдзе над ёй, і цешыліся зь ёю.
Яе суседзі і сваякі, пачуўшы, што Госпад аказаў ёй сваё вялікае міласэрдзе, радаваліся разам з ёю.
І сталася, што на восьмы дзень прышлі абразаць дзецянё і звалі яго, подле імені айца ягонага, Захара.
У восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлапчука ды назваць яго імем бацькі ягонага, Захарыям.
Але маці ягоная, адказуючы, сказала: «Не, але названы будзе Яанам».
І, запытаная, маці яго адказала: "Ніякім чынам, але будзе названы Ян".
І сказалі ёй: «Нікога няма ў родзе тваім, каб быў названы гэтым імям».
Сказалі ёй: "У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем".
І паказавалі знакамі айцу ягонаму, як бы яго хацеў назваць.
Дык пыталі на мігі ў бацькі яго, як ён хацеў бы назваць яго.
А ён, папрасіўшы дошчачкі, напісаў, кажучы: «Яан імя ягонае». І дзіваваліся ўсі.
А той запатрабаваў табліцы і напісаў словамі: "Ян імя яго". Дык зьдзівіліся ўсе.
І якга адчыніліся вусны ягоныя а язык ягоны, і ён гукаў, хвалячы Бога.
А ў гэты момант расчыніліся вусны яго ды язык яго і стаў гаварыць, багаславячы Бога.
І напаў страх на ўеіх, што жылі навокал іх, і па ўсёй гаравой краіне Юдэі гукалі ўсі гэтыя словы.
Дык ахапіў страх усіх іхніх суседзяў, і па ўсіх гарах Юдэі разьнеслася вестка пра гэта здарэньне.
І ўсі, што чулі, складалі ў сэрцах сваіх, кажучы: «Што за дзецянё гэта будзе!» І запраўды рука Спадарова была зь ім.
А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі ў сэрцы сваім, кажучы: "Кім жа будзе гэта дзіця?" Бо рука Госпадава была з ім.
І Захара, айцец ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым і праракаў, кажучы:
І Захарыя, бацька яго, напоўнены Духам Сьвятым, праракаваў у гэтыя словы:
«Дабраславёны Спадар, Бог Ізраеляў, што даведаўся й зьдзеяў адкупленьне люду Свайму;
"Багаслаўлены Госпад, Бог Ізраэля, бо наведаў і адкупіў народ свой,
І ўзьняў рог спасеньня нам у доме Давіда, слугі Свайго;
і падняў рог збаўленьня нашага ў доме Давіда, слугі свайго,
Як казаў вуснамі сьвятых прарокаў Сваіх, што былі ад веку,
як прадказаў вуснамі сьвятых прарокаў сваіх, якія жылі ад вякоў,
Праз спасеньне нас ад варагоў нашых і ад рукі ўсіх ненавідзячых нас;
збаўленьне ад ворагаў нашых, ды з рук тых, што ненавідзяць нас;
Што зьдзее міласэрдзе айцом нашым і ўспомне сьвятую ўмову Сваю,
каб аказаць міласэрдзе бацькам нашым, помнячы на сьвяты запавет свой,
Прысягу, што Ён прысягнуў Абрагаму, айцу нашаму, даць нам,
і на прысягу, якую даў Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
Каб бяз страху, з рукі непрыяцеляў сваіх вывальненыя, служылі Яму
каб без страху, асвабоджаныя з рук непрыяцеляў, служылі Яму
Ў сьвятасьці а справядлівасьці перад Ім усі дні жыцьця свайго.
ў сьвятасьці і справядлівасьці перад Ім у-ва ўсе дні нашыя.
І ты, дзецянё, назавешся прарокам Навышняга, бо пойдзеш перад відам Спадаровым, гатаваць дарогі Ягоныя,
І ты, юнача, названы будзеш прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад воблікам Госпада, правячы дарогі Ягоныя,
Даць пазнаньне спасеньня люду Ягонаму ў дараваньню грахоў іхных,
каб даць народу Ягонаму навуку збаўленьня для адпушчэньня грахоў іхніх,
Пераз чульлівае міласэрдзе Бога нашага, як із вышыні Золак даведаўся да нас,
праз міласэрдзе бязмежнае Бога нашага, каторы наведаў нас, зыходзячы з вышыняў,
Даць сьвятло седзячым у цямноце а ў сьценю сьмерці, кіраваць ногі нашыя на дарогу супакою».
каб асьвяціць тых, што сядзяць ў поцемках ды ў засеню сьмерці, каб накіраваць ногі нашыя на шлях супакою".
А дзяцё расло а дужэла духам, і было на пустынях аж да дня паказаньня свайго Ізраелю.
А дзіця расло і ўзмацоўвалася у духу, ды прабывала ў пустыні аж да дня свайго паяўленьня перад Ізраэлем.
