Ёва 19 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2002

 
 

І адказаў Ёў, і сказаў:
 

«Пакуль будзеце немарасьціць душу маю і крышыць мяне словамі?
 

Вось, дзесяць разоў вы высьміялі й не сароміцеся, чураецеся мяне.
 

І нават калі я запраўды абмыліўся, абмыла мая з імною застаецца.
 

Калі ж запраўды вы вяльмуецеся каля мяне і ўпікаеце імне маёю ганьбаю,
 

То ведайце, што Бог скрывіў мяне й абклаў мяне Сваёй сецьцю.
 

Вось, я крычу: «Ґвалт!» і не адказуюць; галашу, няма суду.
 

Ён загарадзіў імне гасьцінец, і не магу прайсьці, і на сьцежкі мае паклаў цемнь.
 

Славу маю сьцягнуў зь мяне й вянок зьняў з галавы мае.
 

Навокал спустошыў мяне, і я адыходжу; і, як дзерва, Ён вырваў надзею маю.
 

Запалаў на мяне гневам Сваім, і ўважае мяне памеж варагоў Сваіх.
 

Разам прышлі вяткі Ягоныя, яны праклалі дарогі свае супроці мяне й разьлягліся табарам навокал будану майго.
 

Братоў маіх Ён аддаліў ад мяне, і знаючыя мяне ўсяляк чураюцца мяне.
 

Узьдзержуюцца ад мяне блізкія мае, і знаёмыя мае забыліся мяне.
 

Жывучыя ў доме маім і служэбкі мае маюць мяне за чужніка; я стаў чужніком у вачох іх.
 

Гукаю слугу свайго, і ён не адгукаецца; вуснамі сваімі я маю маліць яго.
 

Дыханьня майго чураецца жонка мая і ўздыханьня дзяцей улоньня майго.
 

Нават дзеці грэбуюць імною; падыймаюся, і яны гукаюць супроці мяне.
 

Брыдзяцца імною ўсі людзі даверу майго; і тыя, каторых я любіў, зьвярнуліся супроці мяне.
 

Косьці мае прыліплі да скуры мае а цела майго, і я ўратаваўся адно із скураю каля зубоў сваіх.
 

Зьмілуйцеся над імною, зьмілуйцеся над імною вы, прыяцелі мае, бо рука Божая даткнулася да мяне.
 

Чаму вы перасьлядуеце мяне, як Бог? І целам маім ня можаце насыціцца?
 

О, каб мовы мае былі запісаны! каб яны былі нарысаваны ў кнізе!
 

Пяром зялезным а волавам на векі ў скале яны былі высечаны!
 

Але я ведаю, што Адкупіцель мой жывець, і наапошку Ён стане на пыле;
 

Просьле тога, як гэта скура мая зьнішчыцца, у целе сваім я буду мець відзень Бога;
 

Я абачу Яго сам, і мае вочы абачаць, а ня чужыя. Нутр мой нішчыцца ў вулоньню маім.
 

Вам належыла б сказаць: "Нашто мы перасьлядуем яго?" Бо карэнь ліха знойдзены ў імне.
 

Бойцеся мяча, бо меч ё помсьнік няпраўды, і ведайце, што ё суд».