Ісуса сына Нава 15 разьдзел
Кніга Ісуса сына Нава
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2002
І было жэрабя плямені сыноў Юдзіных, па радзімах іхных: сумежнай зь Едомам была пустыня Цыа, на паўдня, ля канца Феману.
І была ў іх паўднявая граніца ад канца мора Салонага, ад затокі, што прасьцягаецца на паўдня.
І выходзе яна на паўдня на верх Акраўвіму, і праходзе Цын, і ўзыходзе з паўднявога боку к Кадэш-Варна, і праходзе Гэсрон, і, узыходзячы аж да Аддару, паварачае к Каркі,
І праходзе Ацмон, і ідзець к цур’ю Ягіпецкаму, і было канцом гэтае граніцы мора. Гэта будзе паўднявая ваша граніца.
І граніцай усходняй мора Салонае, аж да ўтоку Ёрдану; а граніца з паўночнага боку ад затокі мора, ад утоку Ёрдану;
І ўзыходзе граніца да Веф-Гоґлы, і праходзе з паўночнапа боку аж да Веф-Арабы, і ўзыходзе граніца ўгару да каменя Богана, сына Рувінавага.
І ўзыходзе граніца да Дэвіру ад даліны Ахор, і на поўначы паварачае да Ґілґалу, каторы супроці ўзгор’я Адумміму, што ляжыць з паўднявога боку цур’я; і праходзе граніца да водаў Ен-Шэмешу, і былі канцы яе ля Ен-Роґела.
І ўзьнімаецца граніца пераз даліну сына Гінномавага з паўднявога боку Евуса, каторы Ерузалім, і ўзыходзе граніца на верх гары, каторая на захад супроці даліны Гінномавае, каторая на канцы даліны Рэфаімаў на поўнач.
І адзначана граніца ад верху гары аж да жарала водаў Нефтоаг, і йдзець аж да местаў гары Ефрону, і адзначаецца граніца да Ваалу, яна ж Кіра-Еарым.
І паварачае граніца ад Ваалу к мору да гары Сэіру, і праходзе паўночным бокам гары Еарым, яна ж Кесалон, і, зыходзячы да Веф-Шэмешу, праходзе перад Фімну.
І выходзе граніца паўночным бокам Екрону, і значыцца граніца аж да Шыкерону, і праходзе пераз гару Ваал, і выходзе да Яўнеелю. І былі канцы граніцы ля мора.
І заходняй граніцаю ё вялікае мора ўздоўж берагу яго. Гэта граніца сыноў Юдзіных навокал із радзімамі іхнымі.
І Калеву Ефунёнку даў часьць сярод сыноў Юдзіных, подле слова СПАДАРОВАГА Ігошуі: Кіраф-Арбу, айца Енаковага, накш Гэўрон.
І выгнаў адтуль Калеў трох Еначонкаў: Шэшая, Агімана а Фаммая, дзяцей Енаковых.
І ўзышоў стуль к жыхарам Дэвіру, а імя Дэвіру ўперад Кіраф-Сэфер.
І сказаў Калеў: «Хто зразе Кіра-Сэфер і зваюе яго, таму аддам Ахсу, дачку сваю, за жонку».
І зваяваў яго Офнель Кеназёнак, братаніч Калеваў, і аддаў ён яму Ахсу, дачку сваю, за жонку.
І было, як яна мела йсьці, дык яна намовіла яго прасіць у вайца ейнага поля, і яна ісьсела з асла. І сказаў ёй Калеў: «Чаго табе?»
І яна сказала: «Дай імне дабраславенства; бо зямлю паўднявую ты імне даў, дык дай жа імне жаролы водаў». І даў ён ёй жаролы вышнія й жаролы дольнія.
Во спадак плямені сыноў Юдзіных, па радзімах іхных:
І месты канцавыя плямені сыноў Юдзіных сумежныя зь Едомам на паўдні былі: Каўцэель а Едэр а Яґур
А Гацор-Гадафа а Кіра-Гэцрон, накш Гацор,
А Гацар-Ґадда а Гэшмон а Веф-Пелет
А Гацар-Шуал, Вееф-Шэва а Візёфа,
А Елталад а Кесыл а Горма
А Цыклаґ а Мадмана а Сансана
А Леваоф а Шэльгім а Аін а Рыммон: усіх дваццаць дзевяць местаў зь іх сёламі.
На нізіне: Ештаол а Цора а Ашна,
Заноаг, Ен-Ґаннім, Таппуаг а Енам,
Ярмуф, Одолам, Сохо а Азэка,
Шаараім, Адыфаім, Ґедэра або Ґедэрофаім: чатырнанцаць местаў зь іх сёламі.
Цэнан а Гадаша, Міґдал-Ґад
А Дылеан а Міцпе а Екфель,
А Хабон а Лагмам а Хіфліс
А Ґедэроф, Беф-Даґон, Наама а Макед: шаснанцаць местаў зь іх сёламі.
А Кеіла, Ахзыўў а Марэша: дзевяць местаў зь іх сёламі.
Екрон ізь местачкамі й сёламі яго.
І ад Екрону аж да мора ўсе, ціто каля Ашдоду, ізь сёламі іх.
Ашдод, местачкі яго а сёлы яго, Ґаза, местачкі яе а сёлы яе, аж да цур’я Ягіпецкага а вялікага мора, каторае граніца.
На гарах: Шамір а Ятыр а Сохо,
Данна, Кіраф-Санна, накш Дэвір,
А Ґошэн а Голон а Ґіло: адзінанцаць местаў зь іх сёламі.
А Янім, Веф-Таппуаг а Афека
А Гумта а Кіра-Арба, накш Гэўрон, а Цыор: дзевяць местаў зь іх сёламі.
А Ізрэель а Екдэам а Заноаг,
Каін, Ґівеа а Фімна: дзесяць местаў зь іх сёламі.
А Маараф а Беф-Аноф а Елтэкон: шэсьць местаў зь іх сёламі.
Кіраф-Ваал, накш Кіра-Еарым а Раўва: два месты зь іх сёламі.
На пустыні: Веф-Араба, Міддын а Сэкаха,
Ніўшан, Места Солі а Ен-Ґеды: шэсьць местаў ізь сёламі іх.
Але Евусэяў, жыхараў Ерузаліму, не маглі выгнаць сынове Юдзіны, і жывець Евусэй у Ерузаліме аж дагэтуль.
