Псалтыр 91 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Жывучы ў патайным схове Навышняга ў сьценю Ўсемагучага супачывае.
Псальм. Песня. На дзень шабату.
Скажу СПАДАРУ: «Прытулішча а горад мой, Бог мой, — спадзяюся на Яго!»
Як жа добра вызнаваць Госпада і спяваць псальмы імю Твайму, Найвышэйшы!
Бо Ён вывальне цябе ад сеці паляўнічага, ад няшчаснага мору;
Раніцай абвяшчаць Тваю міласэрнасць, і праўду Тваю — уначы.
Пер’ям Сваім ахінець цябе, і пад крыламі Ягонымі схаваешся, шчыт а панцыр вернасьць Ягоная.
На дзесяціструнным [інструменце], і на гуслях, са спевам пад цытру.
Не зьлякаешся жахаў ночы, стралы, што ляціць удзень,
Бо пацешыў Ты мяне, Госпадзе, Сваім стварэннем, і я буду радавацца справам рук Тваіх.
Мору, што ў цемні ходзе, зьнішчэньня, што пустоша паўднём.
Якія ж велічныя справы Твае, Госпадзе: надзвычай глыбокімі сталіся задумы Твае!
Паваліцца ля боку твайго тысяча і дзесяць тысячаў па правай руццэ тваёй; але да цябе не дабліжыцца.
Неразумны чалавек не спазнае і бязглузды не зразумее гэтага.
Ты адно ачыма сваімі паглядзіш і заплату нягоднікаў пабачыш;
Няхай грэшныя разрастуцца, як трава, і будуць квітнець усе тыя, што чыняць несправядлівасць, аднак гэта будзе [ім] на згубу на векі вечныя;
Бо Ты, СПАДАРУ, прытулішча мае, — бо Навышняга ты ўстанавіў за схоў свой.
а Ты, Госпадзе, вечна Найвышэйшы.
Ня прыгодзіцца табе ліха, і ніякі выцень не дабліжыцца да будану твайго;
Бо вось, непрыяцелі Твае, Госпадзе, бо вось, непрыяцелі Твае загінуць і расцярушацца ўсе, што чыняць несправядлівасць.
Бо Ён ангілам сваім раскажа празь цябе сьцерагчы цябе на ўсіх дарогах тваіх.
Ты ўзвысіш рог мой, як у адзінарога, атрымаў я багатае намашчэнне алейкам.
На далонях панясуць цябе, каб ты ня выцяўся аб камень нагою сваёю.
Вока маё з пагардаю глядзела на непрыяцеляў маіх, ды пра загубу ліхотнікаў, што паўстаюць на мяне, пра ліхадзеяў радасна слухала вуха маё.
На лява а гада наступіш; патопчаш левянё а смока.
Справядлівы будзе квітнець, як пальма; быццам кедр лібанскі, узрасце.
«За тое, што ён жадаў Мяне, выбаўлю яго; памяшчу яго на вышыні, бо ён пазнаў імя Мае.
Пасаджаныя ў Госпадавым доме, у дзядзінцы Бога нашага заквітнеюць.
Як загукае да Мяне, Я адкажу яму; Я буду зь ім у ватузе; выратую яго і ўшчу яго;
Будуць прыносіць плады ў старасці, сакавітыя будуць і поўныя свежасці,
Даўгімі днямі насычу яго, і пакажу яму спасеньне Свае».
Каб вясціць, што Госпад справядлівы, прыстанішча маё, і няма несправядлівасці ў Ім.
