Выслоўяў Саламонавых 29 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Часта ганены, каляне завыек, будзе зьнецікі зьнішчаны, ды без вылячэньня.
Чалавек, які з цвёрдай шыяй пагарджае абвінавачваннямі, — раптам будзе знішчаны, і без вылячэння.
Як справядлівыя множацца, люд цешыцца; але як нягодныя маюць уладу, люд стогне.
З памнажэння справядлівых узвесяліцца народ; а ў валадаранне бязбожніка народ будзе стагнаць.
Хто любе мудрасьць, цеша айца свайго; але хто карагодзіцца зь бязулямі, тый згубе маемасьць.
Чалавек, які любіць мудрасць, радуе бацьку свайго; а хто корміць распуснікаў — згубіць маёмасць.
Кароль мацніць зямлю судам, але хто адзержуе падаркі, бурае яе.
Цар у справядлівасці ўзвышае дзяржаву; чалавек, што прымае падарункі, разбурыць яе.
Людзіна, што падлыгуе прыяцелю свайму, станове сетку на ногі яго.
Хто ліслівіць падманна блізкаму, ставіць сіло на ногі яго.
У выступку пасадка благой людзіне, але справядлівы пяець а цешыцца.
У граху несправядлівы чалавек захопліваецца пасткай, а справядлівы ўзрадуецца і ўзвесяліцца.
Справядлівы знае права галечы, нягодны не разумее пазнаньня.
Справядлівы ведае справу бедных, а бязбожнік не мае ведаў.
Зьдзеклівыя прыносяць месту пасадку, але мудрыя адварачаюць злосьць.
Людзі небяспечныя горад раз’ядноўваюць, а мудрыя — утаймоўваюць абурэнне.
Як мудрая людзіна правуецца зь людзіною дурною, ці злуецца, ці сьмяецца, ня мае супакою.
Мудры чалавек, калі паспрачаецца ў судзе з бязглуздым, — хай гневаецца ён, хай смяецца, — не знойдзе супакою.
Прагавітыя крыві ненавідзяць беззаганнага, але пасьцівыя рупяцца праз душу ягоную.
Крыважэрныя ненавідзяць чыстасардэчнага; а справядлівыя рупяцца пра жыццё яго.
Дурны выказуе ўвесь свой дух, але мудры дзяржыць яго на пасьлей.
Бязглузды выяўляе ўвесь свой гнеў, а мудры ўціхамірвае яго развіццё.
Калі дзяржаўца слухае слова манюкі, усі слугі ягоныя нягодныя.
Кіраўнік, калі ахвотна слухае словы маны, мае ўсіх слуг — бязбожнікаў.
Бедны й уцісканьнік сустракаюцца, СПАДАР асьвячае вочы абодвых.
Бедны сустракаецца з прыгнятальнікам, а Госпад дае святло для вачэй абаіх.
Калі кароль судзе подле праўды галечу, пасад ягоны будзе ўмацаваны назаўсёды.
Цар, што па праўдзе судзіць бедных, — пасад яго будзе ўмацаваны назаўсёды.
Дубец а ўпікі даюць мудрасьць, але дзяцё пакіненае сарамаціць маці сваю.
Дубец і выкрыванне даюць мудрасць; а юнак, які пакідаецца на сваю волю, асаромлівае маці сваю.
Як нягодныя множацца, выступку множыцца, але справядлівыя абачаць упад іх.
У мностве бязбожнікаў будуць множыцца злачынствы, і справядлівыя ўбачаць іх пагібель.
Навучай сына свайго, і ён дасьць табе супакой, і дасьць ласонікі душы тваёй.
Навучай свайго сына: ён і супакоіць цябе, і дасць асалоду душы тваёй.
Ідзе няма відзені, люд няўзьдзержлівы; але шчасьлівы тый, што дзяржыць права.
Калі не хапае зроку, народ будзе раз’яднаны; шчасны, хто беражэ законнасць.
Слугі не зазырыш словамі, бо, дарма што ён цяме, не адкажа.
Словамі не можа быць навучаны слуга, бо разумее і пагарджае адказам.
Ці бачыў мужа хаплівага ў словах сваіх? Болей надзеі зь неразумнага, чымся зь яго.
Бачыў ты чалавека спрытнага ў размове? Неразумны будзе мець надзею больш за яго.
Хто кунежа з маленства слугу свайго, наапошку ён стане валадаром да яго.
Хто гадуе з дзяцінства слугу свайго ў раскошы — потым ён зведае яго свавольным.
Гняўлівая людзіна ўзрушае ваду, і апрысклівая багатая выступкам.
Гняўлівы чалавек узбуджае сваркі, а той, хто ахвочы на гнеў, будзе болей схільны да граху.
Гордасьць людзіны паніжае яе, але пакорны духам адзяржыць чэсьць.
Пыхлівасць чалавека панізіць яго, а пакорлівы духам здабудзе славу.
Хто сябруе із злодзеям, ненавідзе душу сваю; чуе кляцьбу і не выяўляе.
Хто дзеліцца са злодзеем — ненавідзіць душу сваю, ён чуе ўпрошванне — і не выказвае гэтага.
Дрыжэньне чалавека станове пасадку, але хто спадзяецца на СПАДАРА, будзе ўзьвялічаны.
Страх перад чалавекам ставіць пастку, а хто ўскладае надзею на Госпада — будзе падтрыманы.
Шмат хто шукае віду дзяржаўцы, але суд людзіны ад СПАДАРА.
Многія шукаюць прыхільнасці кіраўніка, а суд для кожнага паходзіць ад Госпада.
Агіда справядлівым людзіна несправядлівая, і агіда нягодным пасьцівы дарогаю.
Справядлівыя грэбуюць бязбожным чалавекам; а бязбожнікі грэбуюць тымі, хто на вернай дарозе.
