1 да Карынфянаў 12 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
Узглядам жа духоўных дароў, браты, не хачу, каб вы ня ведалі.
Аб духоўных справах, браты, не хачу пакінуць вас у няведанні.
Ведаеце, што, як вы былі пагане, дык хадзілі да бязмоўных балваноў, бы воджаныя.
Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то вялі вас да нямых ідалаў, быццам зняволеных.
Затым азнаймую вам, што ніхто, Духам Божым гукаючы, ня скажа: «Праклён на Ісуса!» і ніхто ня можа сказаць: «Спадар Ісус», хіба Духам Сьвятым.
Дзеля гэтага кажу вам, што ніхто пад уплывам Духа Божага не можа сказаць: «Праклён на Езуса!» І ніхто не можа сказаць: «Панам ёсць Езус», калі не будзе ў Духу Святым.
Дары ж розныя, але Дух тый самы;
Розныя ёсць дары, але той самы Дух.
І службы розныя, а Спадар тый самы;
Розныя ёсць служэнні, але той самы Пан.
І дзеяньні розныя, а Бог тый самы, Каторы дзее ўсе ў вусіх.
Розныя ёсць дзеянні, але той самы Бог, які робіць усё ва ўсіх.
Але кажнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць:
Аднак кожнаму даецца праяўленне Духа на карысць.
Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веды, тым жа Духам;
Аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова пазнання паводле таго самага Духа;
Іншаму вера, тым жа Духам; а іншаму дары ўздараўленьня, тым адным Духам;
іншаму — вера ў тым самым Духу; іншаму — дар аздараўлення ў тым жа Духу;
А іншаму чыненьне магутнасьцяў, іншаму прароцтвы, іншаму адрозьненьне духоў, іншаму розныя мовы, іншаму зьясьненьне моваў.
іншаму — моц чыніць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моваў.
Але ўсе гэта дзее адзін а тый самы Дух, удзяляючы апрычона кажнаму, подле замеру свайго.
А ўсё гэта здзяйсняе адзін і той жа Дух, які ўдзяляе кожнаму паасобку, як жадае.
Бо як цела адно, але мае шмат чаланоў, і ўсі чаланы адно цела, хоць шмат, але адно цела, — так і Хрыстос.
Як цела адно, але мае многа членаў, якія, хоць іх шмат, складаюць адно цела, так і Хрыстус.
Бо запраўды адным Духам хрысьціліся ўсі мы ў вадно цела, ці то Жыды ці то Грэкі, ці то нявольнікі ці то вольнікі; і ўсім даны піць адзін Дух.
Бо ўсе мы ў адным Духу ахрышчаныя ў адно цела: ці то юдэі, ці то грэкі, ці то нявольнікі, ці то свабодныя, і ўсе напоўненыя адным Духам.
Бо запраўды цела не адзін чалон, але шмат.
Цела — гэта не адзін член, але шмат.
Калі нага скажа: «Я ня часьць цела, бо я ня рука», дык нягож яна затым ня часьць цела?
Калі скажа нага: «Я не рука, таму не належу да цела», то ці ж яна не належыць да цела?
І калі вуха скажа: «Я ня вока, дык я ня часьць цела», дык нягож яно затым ня часьць цела?
І калі скажа вуха: «Я не вока, таму не належу да цела», то ці ж яно не належыць да цела?
Калі ўсе цела вока, дык ідзе чутасьць? Калі ўсе чутасьць, дык ідзе нюх?
Калі ўсё цела — гэта вока, то дзе ж слых? Калі ўсё слых, то дзе нюх?
Але Бог расклаў чаланы, кажны зь іх у целе, як Ён зычыў.
Цяпер жа Бог змясціў члены, кожны паасобку ў целе, як захацеў.
Калі б усі былі адзін чалон, дык ідзе цела?
А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?
Але цяпер чаланоў шмат, а цела адно.
Цяпер жа членаў шмат, але цела адно.
Ня можа вока сказаць руццэ: «Ты імне непатрэбняя»; альбо таксама галава нагам: «Вы імне непатрэбныя».
Таму не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна!», ці таксама галава — нагам: «Вы мне не патрэбныя!»
Наадварот, чаланы цела, што здаюцца слабшыя, шмат патрабнейшыя.
Але ж члены цела, якія здаюцца найслабейшымі, нашмат больш патрэбныя.
А каторыя мы ўважаем за меней пачэсныя ў нашым целе, тыя акружаем большым збыткам, і нашы менш пачэсныя чаланы ў большым збытку прыгажосьць маюць;
І тыя, якія лічам менш пачэснымі ў целе, мы больш ушаноўваем, і нашым непрыстойным мы надаём больш прыстойнасці,
А нашы прыгожыя таго не патрабуюць. Але Бог так сумерна ўладзіў цела, даючы чэсьць у большым збытку патрабуючым сьці,
бо нашым прыстойным гэтага не трэба. Але Бог сфармаваў цела, даючы слабейшым большую пашану,
Каб ня было падзелу ў целе, але каб чаланы мелі тую самую рупнасьць адзін праз аднаго.
каб не было падзелу ў целе, але каб усе члены рупіліся адзін аб адным.
І калі адзін чалон церпе, усі чаланы церпяць ізь ім; і калі адзін чалон славіцца, усі чаланы цешацца зь ім.
Таму, калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі праслаўляецца адзін член, з ім радуюцца ўсе члены.
І вы — цела Хрыстова, а паасобку — чаланы.
Вы ж — цела Хрыстовае, а паасобку — члены.
А іншых Бог пастанавіў у царкве, першае — апосталаў, другое — прарокаў, трэйцяе — вучыцеляў; адлі магутнасьці, тады дары ўздараўляньня, памогі, раджаньня, розныя мовы.
Адных Бог паставіў у Касцёле найперш апосталамі, другіх — прарокамі, трэціх — настаўнікамі, потым даў моц, потым — дары аздараўлення, дапамогі, кіравання, розныя мовы.
Ці ўсі апосталы? ці ўсі прарокі? ці ўсі вучыцелі? ці ўсі магутнасьці?
Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе цудатворцы?
Ці ўсі маюць дары ўздараўленьня? ці ўсі гукаюць мовамі? ці ўсі зьясьняюць?
Ці ўсе маюць дар аздараўлення? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?
Але жадайце горача дароў большых; і яшчэ вышшыя дарогі пакажу вам.
Дбайце пра большыя дары, і я пакажу вам яшчэ лепшы шлях.
