Выслоўяў Саламонавых 4 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Леаніда Галяка
Слухайце, сынове, навуку айцову, слухайце ўважліва, каб пазнаць розум;
Слухайце сыны павучэньня бацькі і пільнуйце, каб навучыцца розуму,
Бо добрую навуку даю вам. Не пакідайце права майго;
бо даю вам добрую навуку: не пакідайце майго запавету.
Бо я быў сын айца свайго, кунежны адзіны ў маці сваёй;
Калі я быў малодзенькім сынам у майго бацькі і адзіным у маёй маці,
І ён вучыў мяне, і казаў імне: «Няхай сэрца твае дзяржыць моцна словы мае; дзяржы расказаньні мае й жыві;
ён вучыў мяне, гаворачы мне: — няхай захавае сэрца тваё словы мае, пільнуй мае запаветы і будзеш жыць.
Прыдбавай мудрасьць, прыдбавай кемнасьць; не забывайся а не адхінайся ад слоў вуснаў маіх.
Набывай мудрасьць, набывай розум; не забывай гэтага і не ухіляйся ад словаў маіх вуснаў.
Не пакідай яе, і яна будзе бараніць цябе; любі яе, і яна будзе сьцерагчы цябе.
Не пакідай яе і яна будзе сьцерагчы цябе і яна будзе аховываць цябе.
Галоўна мудрасьць: прыдбай мудрасьць і за ўсю сваю маемасьць прыдбай кемнасьць;
Пачаткам усяго зьяўляецца мудрасьць: набывай мудрасьць і усёю маемасьцяй тваёй набывай розум.
Вывыш яе, і яна цябе падыйме; яна ўславе цябе, калі ты абыймеш яе;
Цані яе высока і яна узвысіць цябе; уславіць цябе, калі ты прыймеш яе;
Яна дасьць на галаву тваю вянок зычлівасьці, падаруе цябе каронаю харашыні».
Дадасьць галаве тваёй упрыгажэньня, вянцом упрыгажэньня абдорыць цябе.
Слухай, сыну мой, і прыймі словы мае, і памножацца гады жыцьця твайго.
Слухай, мой сын, прыймі словы мае і памножацца годы твайго жыцьця.
У дарозе мудрасьці я вучыў цябе, вёў цябе па простых сьцежках.
Навучаю цябе шляхоў мудрасьці, вяду цябе па простых сьцежках,
Як ты пойдзеш, сіг твой ня будзе зьдзержаваны, і як пабяжыш, не спатыкнешся.
калі пойдзеш імі ня будзе сьцесьненай твая хада, а калі пабяжыш не паткнешся.
Моцна дзяржыся навукі, ня кволь, сьцеражы яе; бо яна жыцьцё твае.
Прыймі павучэньне, не пакідай яго і сьцеражы, бо яно тваім жыцьцём.
На сьцежку нягодных ня ўходзь і ня ступай на дарогу благіх;
Не уваходзь на сьцежку бязбожных і не хадзі шляхом благіх;
Сьцеражыся яе, абмінай яе, адхініся ад яе й абміні;
пакінь яго, не хадзі па ім; ухіліся ад яго і прайдзі міма,
Бо яны не заснуць, пакуль ня зробяць ліха, і спабудуцца сну, калі ня прычыняць спатыкненьня;
бо яны не заснуць, калі ня зробяць благога і не супакояца, пакуль не прывядуць каго да упадку,
Бо яны ядуць хлеб нягоднасьці і п’юць віно ўсілства.
бо яны ядуць хлеб бязбожнасьці і п’юць віно грабежа.
А сьцежка справядлівых, як сьвятліня сьвітаньня, зьзяе ясьней а ясьней аж да супоўнага дня.
Сьцежкі-ж справядлівых, як ясны сьвет, які чым далей тым больш сьвеціць да поўнага сьвету,
Дарога нягодных, як глыбокая цямнота: яны на ведаюць, аб што спатыкнуцца.
шляхі-ж бязбожных, як цемра; яны ня ведаюць, аб што паткнуцца.
Сыну мой! уважай на словы мае, да казаняў маіх нахіні вуха свае.
Сын мой, уважай на мае словы і схілі вуха да мовы маёй.
Няхай яны не адступаюць ад аччу тваіх; дзяржы іх у сэрцу сваім;
Няхай яны не адыходзяць ад вачоў тваіх, захавай іх у сярэдзіне твайго сэрца,
Бо яны — жыцьцё таму, хто знайшоў іх, і ўсяму целу ягонаму ўздараўленьне.
бо яны жыцьцё для таго, хто знайшоў іх і лек для цела.
Над усе сьцеражонае сьцеражы сэрца свае, бо зь яго жаролы жыцьця.
Больш усяго, што сьцерагуць людзі, сьцеражы тваё сэрца, бо з яго крыніцы жыцьця.
Адвярні ад сябе ашукны рот і крутадушныя вусны здаль ад сябе.
Адкінь ад сябе манлівасьць вуснаў і аддалі ад сябе злосны язык.
Вочы твае хай глядзяць проста, і векі твае проста перад табою.
Вочы твае няхай глядзяць на добрыя рэчы, а павекі твае няхай будуць скіраваныя наперад.
Разваж добра сьцежку ног сваіх, і ўсі дарогі твае ўладзяцца.
Абдумай сьцежкі для тваёй нагі і усе шляхі твае будуц пэўныя.
Не адхінайся ані направа, ані налева; адвярні нагу сваю ад ліха.
Не адхіляйся ані направа, ані налева; адвярні нагу тваю ад благога.
