1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Анатоля Клышкi
Будзьце перайманьнікамі ў мяне, як я ў Хрыста.
Будзьце маімі пераймальнікамі, як і я — Хрыста.
Але хвалю вас, браты, што вы ўсе мае памятуеце, і дзяржыце паданьні, як я падаў вам.
Але хвалю вас, [браты], за тое, што ўсё маё памятаеце і захоўваеце так паданні, як я вам перадаў.
Хачу таксама, каб вы ведалі, што кажнага мужа галава Хрыстос; галава жончына — муж; а галава Хрыста — Бог.
Але хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужу — Хрыстос, а галава жонцы — муж, а галава Хрысту — Бог.
Каторы муж моліцца альбо праракае з накрытай галавою, сароме галаву сваю.
Кожны мужчына, які моліцца ці прарочыць з накрытаю галавою, сароміць сваю галаву.
А кажная жонка, што моліцца альбо праракае праставалосая, сароме галаву сваю; бо гэта тое самое, як калі б яна была пагаліўшыся.
А кожная жанчына, якая моліцца ці прарочыць з ненакрытай галавой, сароміць сваю галаву; бо гэта тое самае, як калі б яна была паголеная.
Бо калі жонка ня хоча накрывацца, няхай таксама стрыжэцца; а калі жонцы сорамна быць пастрыжанай альбо паголенай, няхай накрываецца.
Бо калі жанчына не накрываецца, то няхай і стрыжэцца; калі ж жанчыне сорамна быць стрыжанай ці паголенай, няхай накрываецца.
Бо муж ня мае накрываць галавы, бо ён абраз а слава Божая; а жонка — слава мужава.
Бо мужчына не павінен накрываць сабе галаву, таму што ён вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужава.
Бо ня муж із жонкі, але жонка з мужа;
Бо не мужчына з жанчыны, а жанчына з мужчыны;
Бо таксама ня муж створаны дзеля жонкі, але жонка дзеля мужа.
бо і не мужчына быў створаны дзеля жанчыны, а жанчына дзеля мужчыны.
Затым і мае мець жонка на галаве сваёй знак улады дзеля ангілаў.
Таму жанчына павінна мець на галаве знак улады дзеля Анёлаў.
Адылі, ані жонка бяз мужа, ані муж бяз жонкі ў Спадару.
Аднак і жанчына не без мужчыны і мужчына не без жанчыны ў Госпадзе;
Бо як жонка з мужа, так і муж пераз жонку; усе ж — з Бога.
бо як жанчына з мужчыны, так і мужчына праз жанчыну; а ўсё — ад Бога.
Разважча самы, ці гожа жонцы праставалосай маліцца Богу?
Разважце самі, ці прыстойна жанчыне маліцца Богу з ненакрытаю галавою?
Ціж сама прырода ня вуча вае, што калі муж мае даўгія валасы, няслава яму гэта;
І ці сама прырода не вучыць вас, што калі мужчына мае доўгія валасы, то для яго гэта — ганьба,
Але калі жонка мае даўгія валасы, ёй слава, бо даўгія валасы даны ёй замест прыкрыцьця.
а калі жанчына мае доўгія валасы, то для яе гэта слава, таму што доўгія валасы дадзены ёй замест пакрывала?
Але калі б хто думаў быць звадлівым, мы ня маем такога звычаю ані цэрквы Божыя.
А калі хто думае паспрачацца, то такога звычаю не маем ні мы, ні цэрквы Божыя.
Але, сулячы гэта, не хвалю, што вы зьбіраецеся ня дзеля лепшага, але дзеля горшага.
Але вось які наказ я даю вам і не хвалю вас, што вы збіраецеся не на лепшае, а на горшае.
Бо, першае, запраўды чую, што, як вы зыходзіцеся на збор, памеж вас бываюць падзелы, чаму часткава й веру.
Бо, па-першае, калі вы збіраецеся ў царкве, чую, што між вас ёсць расколы, я часткова гэтаму веру.
Бо мусяць быць таксама гэрасі памеж вас, каб выявіліся памеж вас узумелыя.
Бо павінны быць між вас і розныя погляды, каб выявіліся праўдзівыя між вас.
Адлі, як зьбіраецеся, дык ня дзеля вячэры Спадаровае;
Дык калі вы збіраецеся разам, то гэта не значыць прымаць вячэру Гасподнюю;
Бо кажны барзьдзіць уперад есьці сваю ежу, і адзін галадуе, а другі п’яны.
бо кожны пры ядзе раней бярэ ўласную вячэру, і адзін бывае галодны, а другі п’яны.
Ціж у вас няма дамоў, каб есьці й піць? Або грэбуеце царквою Божай і сароміце тых, што ня маюць? Што сказаць вам? ці пахваліць вас за гэта? за гэта не пахвалю.
Ці ж няма ў вас дамоў, каб есці і піць? Ці пагарджаеце царквою Божай і сароміце тых, хто не мае? Што сказаць вам? Пахваліць вас? За гэта не хвалю.
Бо я прыняў ад Спадара тое, што й перадаў вам, што Спадар Ісус тае ночы, каторае быў выданы, узяў хлеб
Бо я атрымаў ад Госпада тое, што і перадаў вам, што Госпад Ісус у тую ноч, у якую выдавалі Яго, узяў хлеб
І, даўшы падзяку, паламіў і сказаў: «Гэта цела Мае, каторае за вас ломіцца; гэта рабіце на Маю намятку».
і, падзякаваўшы, разламаў яго і сказаў: «Гэта ёсць Маё Цела, якое за вас [помніцца]; рабіце гэта ва ўспамін пра Мяне».
Таксама й чару па вячэры, кажучы: «Гэта чара ё новая ўмова ў крыві Маёй, гэта рабіце так часта, як п’іце, на Маю памятку»,
Гэтак жа і чашу пасля вячэры Ён узяў, кажучы: «Гэтая чаша ёсць новы запавет у Маёй Крыві; рабіце гэта кожны раз, калі п’яце яе, — ва ўспамін пра Мяне».
Так часта, як вы ясьце хлеб гэты і п’іце чару гэтую, сьмерць Спадарову абяшчаеце, пакуль Ён прыйдзе.
Бо кожны раз, як вы ясце гэты хлеб і п’яце чашу, — вы абвяшчаеце смерць Госпада, пакуль Ён не прыйдзе.
Затым, хто будзе есьці хлеб гэты або піць чару Спадарову ня годна, вінен будзе Цела й Крыві Спадаровае.
Так што хто будзе есці хлеб і піць чашу Госпада нягодна, той будзе вінаваты перад Целам і Крывёю Госпада.
Няхай жа спрабуе сябе людзіна, і гэтак еж із хлеба таго і з чары тае.
Але няхай чалавек выпрабоўвае сябе і так няхай есць ад хлеба і п’е ад чашы.
Бо хто есьць а п’ець ня годна, тый есьць а п’ець засуджэньне сабе, не разважаючы празь Цела.
Бо хто есць і п’е [нягодна], не распазнаючы, што гэта Цела [Госпада], той есць і п’е прысуд сабе.
Ад гэтага шмат хто з вас кволы а хворы і ня мала засынае.
З-за гэтага між вас шмат слабых і хворых, і нямала памірае.
Бо, калі б мы судзілі самы сябе, дык ня былі б суджаныя;
Але калі б мы самі сябе судзілі, то нас бы не судзілі;
Будучы ж суджаныя, мы казьнераныя Спадаром, каб ня былі засуджаныя ізь сьветам.
а так нас Госпад судзіць і выхоўвае, каб мы не былі асуджаны з гэтым светам.
Затым, браты мае, зьбіраючыся на вячэру, жджыце адзін аднаго.
Так што, мае браты, збіраючыся, каб есці, чакайце адзін аднаго.
Калі хто хоча есьці, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на засуджэньне. Засталае ўладжу, як прыйду.
Калі хто галодны, няхай есць дома, каб не збірацца вам на асуджэнне. Астатняе ж уладжу, як прыйду.
