1 да Цімафея 2 разьдзел
Першае пасланьне да Цімафея
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Аляксандара Надсана
Дык наўперд дамяняю чыніць просьбы, малітвы, прычыны, падзякі за ўсіх людзёў,
За каралёў і за ўсіх, што займаюць высокія становішчы, каб мы ціхое а супакойнае жыцьцё вялі ў кажнай набожнасьці і ўрочыстасьці;
Бо гэта добра а прыемна Спасу нашаму Богу,
Каторы зыча, каб усі людзі спасьліся й дасяглі пазнаньня праўды.
Бо адзін Бог, і пасярэднік памеж Бога й людзёў адзін, чалавек Ісус Хрыстос,
Каторы даў Сябе на адкупленьне за ўсіх, праз што сьветчана ўпару,
Да чога я быў прызначаны за агалашэньніка а апостала (я кажу праўду, не маню) а вучыцеля народаў у веры а праўдзе.
Дык я хачу, каб мужы на кажным месцу маліліся, узьнімаючы пасьвячаныя рукі бяз гневу й сумлеву.
Падобна, каб жанкі, у прыходнай адзежы, сьціпла й разумна, прыбіраліся не пляценьням а золатам або пэрламі, або дарагімі ўборамі,
Але добрымі ўчынкамі, што ўходзе жанкам, боязьнь Божую вызнаючым.
Няхай жонка вучыцца моўчыкам з усім паданьням;
Але я не дазваляю, каб жонка вучыла й мела ўладу над мужам, але хай застаецца ў маўчаньню.
Бо Адам быў ухормаваны першы, а потым Ева;
І не Адам быў ашуканы, але жонка, будучы ашуканай, стала выступніцаю;
Яна, адылі, будзе ўратавана раджэньням дзяцей, калі будзе трываць у веры а ў міласьці а ў сьвятасьці з розумам.
