Выхад 4 разьдзел

 

 

І адказаў Масей, і сказаў: «А калі яны не павераць імне і не паслухаюць голасу майго, бо скажуць: "Не зьявіўся табе СПАДАР"».

 

Отвеща Моисей и рече: «Не уверять мне и ни послухають гласа моего, но рекуть, яко: “Не явися тобе Господь!”»

І сказаў яму СПАДАР: «Што гэта ў руццэ ў цябе?» Ён адказаў: «Посах».

 

И рече к нему Богъ: «Что естъ то в руце твоей?» Отвеща к нему: «Жезлъ».

І сказаў: «Кінь яго на зямлю». І ён кінуў яго на зямлю, і стаў гадам; і ўцякаў Масей ад яго.

 

И рече Господь: «Поверзи на землю». Поверзе, и обратися во змию, тако иже утекаше Моисей от нея.

І сказаў СПАДАР Масею: «Выцягні руку і схапі моцна яго за хвост!» — Ён выцягнуў руку сваю і моцна ўхапіў яго, і ён стаў посахам у далані ягонай,

 

И рече Господь: «Протягни руку свою и хопи за хвостъ ея». Протягнулъ и хопилъ, и обрачена естъ в жезлъ.

— «Каб паверылі, што зьявіўся табе СПАДАР, Бог айцоў іхных, Бог Абрагама, Бог Ісака а Бог Якава».

 

Рече к нему: «Се вчинихъ, да веру имуть, яко явися тобе Господь, Богъ отцевъ твоихъ, Богъ Авраамовъ, Богъ Ісааковъ, Богъ Яковлевъ».

І сказаў СПАДАР яму яшчэ: «Улажы руку сваю сабе ў заўлоньне». І ён улажыў руку сваю сабе ў заўлоньне, і выняў, і вось, рука ягоная пракажаная, як сьнег.

 

И рече паки Господь: «Вложи руку твою до лона своего». Он же егда вложилъ до лона, и вынялъ ю прокаженну, яко снегъ.

І сказаў: «Зьвярні руку сваю сабе ў заўлоньне». І ён зьвярнуў руку сваю сабе ў заўлоньне. І выняў яе із заўлоньня свайго, і вось, яна ізноў стала, як цела ягонае.

 

И рече: «Вложи ж паки руку свою до лона своего». И вложилъ, а опять вынялъ, и была подобна телу иному.

«І будзе, што калі яны не павераць табе і не паслухаюць голасу першага знаку, дык павераць голасу знаку апошняга.

 

Рече: «Не поверять ли тобе и не послухают ли речи знаменя первшего, то уверять словом знаменя втораго.

І будзе, што калі не павераць таксама двум гэтым знаком і не паслухаюць голасу твайго, то вазьмі з ракі вады і вылі на сушу, і будзе, што стане крывёй на сушы вада, каторую ты возьмеш із ракі».

 

Пакли бы еще ани обоему сему чудеси уверили и ни послушали гласу твоего, набери воды з реки и вылий ю на землю, и все, елико ж будеши брати з реки, обратится во кровь».

І сказаў Масей СПАДАРУ: «О Спадару, чалавек я нявымоўны ад учорах і заўчора, таксама адгэнуль, як Ты гукаў да слугі Свайго, бо я цяжкіх вуснаў і цяжкое мовы».

 

Рече Моисей: «Молю Ти ся, Господи, не есмъ речи пространое от вчерашка и от третиего дня, и яко жъ еси промолвилъ ко рабу Своему, шепетливого и негибкого языка есмъ».

І сказаў СПАДАР яму: «Хто ўчыніў вусны чалавеку? хто робе немым або глухім, або відучым, або нявісным? ці ня Я СІІАДАР?

 

Рече к нему Господь: «Кто вчинилъ естъ уста человеку? Или кто создалъ нема и глуха, видяща и слепа? Не всех ли Азъ?

І цяпер пайдзі; і Я буду з вуснамі тваімі, і наўчу цябе, што табе гукаць».

 

Сего деля иди, и Азъ буду во въстехъ твоихъ, и навчю тя, еже имаши глаголати».

І сказаў: «О Спадару! пашлі, прашу, таго, каго паслаці маеш».

 

Тогда рече Моисей: «Прошу Тебе, Господи, пошли, егоже послати имашъ».

І ўзгарэўся гнеў СПАДАРОЎ на Масея, і Ён сказаў: «Ціж ня ёсьць Аарон, брат твой, Левіт? Я ведаю, што добра гукае ён, і таксама вось, ён выйдзе наўпярэймы табе, і, абачыўшы цябе, узрадуецца ў сэрцу сваім;

 

И разгневался Господь на Моисея, и рече: «Ааронъ, братъ твой, с поколения Леввиеваa, вем, иже той естъ вымолвный. Се изыйдеть онъ во стретение тобе, и узревъ тебе, потешенъ будеть въ серъци своем.

І ты будзеш яму гукаць і ўкладаць словы ў вусны ягоныя; і Я буду з вуснамі тваімі і з вуснамі ягонымі, і буду вучыць вас, што вам рабіць.

 

Глаголи ж к нему и вложи слова Моя во вста его, и Азъ буду во встехъ твоих и во встех его, и покажу вамъ, что чинити имаете.

І будзе гукаць ён замест цябе да народу. І ён будзе табе за вусны, а ты будзеш яму замест Бога.

 

И той глаголати начнеть от тебе к людемъ, и будеть уста твоя. Ты пакъ будеши ему объявляти вся, еже ко Богу прислушать.

І посах гэты возьмеш у руку сваю, каторым зробіш гэныя знакі».

 

Жезлъ теже сий возми в руку свою, имъ убо чинити будеши чюдеса».

І пайшоў Масей, і зьвярнуўся да Ефора, сьця свайго, і сказаў яму: «Пайду ж я і зьвярнуся да братоў сваіх, каторыя ў Ягіпце, і пагляджу, ці жывы яны яшчэ?» І сказаў Ефор Масею: «Ідзі ў супакою».

 

И иде оттоле Моисей ко Етруb, тестю своему, и рече к нему: «Пойду и навращуся ко братии своей до Египту, да поглежу, еще ли живи суть». К нему же рече Етро: «Иди с миромъ».

І сказаў СПАДАР Масею ў Мідзе: «Пайдзі, зьвярніся да Ягіпту, бо памерлі ўсі людзі, каторыя шукалі душы твае».

 

Тогда глаголалъ естъ Господь к Моисею в земли Мадиамли: «Иди и навратися во Египетъ, изомроша бо вси, ищущие души твоея».

І ўзяў Масей жонку сваю і сыноў сваіх, і пасадзіў іх на асла, і зварачаўся да зямлі Ягіпецкае. І ўзяў посах Божы ў руку сваю.

 

И такъ взял естъ Моисей жену свою и сыны своя и воссажалъ их на ослы, и навратися до Египта, несяй жезлъ Божий в руце своей.

І сказаў СПАДАР Масею: «Як пойдзеш, каб зьвярнуцца да Ягіпту, вось, усі чудосы, каторыя Я палажыў у руку тваю, зрабі іх перад Фараонам. А Я закаляню сэрца ягонае, і ён не адпусьце люду.

 

Рече же ему Господь, внегда навращевашеся до Египта: «Гледи ж, абы вси чудеса, еже дахъ в руце твое, чинил предъ фараоном. Азъ затвержу серце его и не отпустить людей.

І скажы Фараону: "Гэтак кажа СПАДАР: ’сын Мой, пяршак Мой — Ізраель.

 

Будеши пакъ молвити к нему: “Сие глаголет Господь: Сын Мой первенець естъ Ізраиль.

Я кажу табе: адпусьці сына Майго, каб ён служыў Імне; а калі адмовішся адпусьціць яго, дык вось, Я заб’ю сына твайго, першака твайго’"».

 

И рекох тобе: Отпусти сына Моего, да Ми помолится. И не хотелъ еси отпустити его; се Азъ убию сына твоего первороженънаго”».

І было ў дарозе: у начулішчу пераняў яго СПАДАР і шукаў забіць яго.

 

И внегда былъ на пути, на стану, стретился с нимъ Господь и хотелъ убити и.

І Цыпора ўзяла крэмень, і абрэзала канцавую скурку плоці сына свайго, і дакранулася да ног ягоных, і сказала: «Пэўне ты малады крыві імне».

 

И взяла скоро Семъфора преострый кремень и обрезала конечную плотc сына своего, и кинула на ноги его, и рекла: «Женихъ крови ты мне еси!»

І адступіў ад яго. Тады яна сказала: «Малады крыві — з абразаньня».

 

И от[ъ]иде от него потомъ, егда рекла естъ: «Жених крови ты мне есь», для обрезывания.

І сказаў СПАДАР Аарону: «Ідзі наўпярэймы Масею на пустыню». І ён пайшоў, і стрэўся зь ім ля гары Божае, і пацалаваў яго.

 

И рече Господь ко Аарону: «Изыйди на стретение Моисееви в пустыню». Той же иде во стретение ему на гору Божию, и поцаловастася.

І пераказаў Масей Аарону ўсі словы СПАДАРОВЫ, Каторы яго паслаў, і ўсі знакі, каторыя Ён расказаў яму.

 

И поведа Моисей Ааронови вся словеса Господьня, для чего послал его, и чудеса, еже чинити повелелъ ему.

І пайшоў Масей із Ааронам, і зьберлі яны ўсіх старцоў сыноў Ізраелявых;

 

И приидоша посполу до Египта, и созваша всехъ старейшинъ сыновъ Ізраилевыхъ,

і пераказаў Аарон усі словы, каторыя казаў СПАДАР Масею, і зрабіў знакі перад ачмі люду.

 

и поведа Ааронъ вся слова, еже глаголалъ естъ Господь к Моисееви, и делалъ чюда предъ людми.

І паверыў народ. І яны пачулі, што СПАДАР даведаўся да сыноў Ізраелявых і што Ён абачыў гароту іхную, і сьхінуліся і пакланіліся.

 

И увериша людие, и возрадовашеся, о томъ слышаще, яко наведил Господь сыны Ізраилевы и возрелъ на терпение ихъ; и наклонившеся, вси падоша на землю предъ Нимъ.