Быццё 13 разьдзел

 

 

І падняўся Абрам ізь Ягіпту, ён а жонка ягоная, і ўсе, што ў яго, і Лот ізь ім, на паўдня.

 

Выйшаў Абра́м з Егі́пта, сам, і жонка яго, і ўсе ягоныя, і Лот разам з імі ў пустэльню.

І быў Абрам вельмі багаты статкам а срэбрам а золатам.

 

Абра́м жа быў вельмі багаты на свойскую жывёлу, і срэбра, і золата.

І пайшоў у свае падарожжы ад паўдня і аж да Бэт-Элю, да гэнага месца, ідзе быў будан ягоны спачатку меж Бэт-Элю й Гаю,

 

І вярнуўся, адкуль прыйшоў, у пустэльню да Бетэ́ля, паселішча, дзе перш быў намёт яго, паміж Бетэ́лем і Анга́ем,

Да месца гэнага аброчніка, каторы ён зрабіў там уперад; і гукаў там Абрам у імя СПАДАРОВА.

 

да месца ахвярніка, туды, дзе перш яго зрабіў, і заклікаў Абра́м імя Госпада.

І ў Лота, што хадзіў із Абрамом, было драбнога й буйнога статку, і буданы.

 

І Лот, што падарожнічаў разам з Абра́мам, меў сваіх авечак, і валоў, і намёты.

І не магла зямля насіць іх, каб жыць разам, бо маемасьць іхная была вялікая, і не маглі яны жыць разам.

 

І не змяшчала іх тая зямля, каб пасяліліся поруч, бо была маёмасць іх вялікая, і не маглі пасяліцца разам.

І была сварка меж пастухоў статку Абрамовага і пастухоў статку Лотовага; і Канаан і Ферэзэй жыў тады ў зямлі.

 

І адбываліся спрэчкі паміж пастухамі Абра́ма і паміж пастухамі Лота. Ханане́і ж і феразе́і таксама жылі на той зямлі.

Затым сказаў Абрам Лоту: «Хай ня будзе сваркі памеж імною й табою, і памеж пастухоў маіх і пастухоў тваіх, бо мы людзі-браты.

 

Сказаў жа Абра́м Лоту: “Няхай не будзе больш спрэчак паміж мною і табою, і паміж пастухамі тваімі і маімі, бо мы — браты.

Ці ня ўся зямля перад табою? Адлучыся ж ад мяне: калі ты налева, дык я направа; а калі ты направа, дык я налева».

 

Вось, ці не ўся зямля перад абліччам тваім? Аддзяліся ад мяне. Калі ты налева — я направа, калі ж ты направа — я налева”.

І ўзьняў Лот вочы свае, і абачыў усю аколіцу Ёрданскую, каторая ўся наваднялася перад тым, як СПАДАР выгубіў Содому а Ґомору; яна была, як сад Божы, як зямля Ягіпецкая, ідучы на Зоар.

 

І падняўшы вочы, паглядзеў Лот на ўсё наваколле Ярда́ну, што спрэс было аваложанае, як Божы Рай, да таго, як зрынуў Бог Садом і Гамору, і як зямля егі́пецкая да прыходу ў Загору.

І абраў сабе Лот усю гэтую аколіцу Ёрданскую; і крануўся Лот ад усходу. І разлучыліся яны адзін ад аднаго:

 

І абраў сабе Лот усё наваколле Ярда́ну, і выправадзіўся Лот на ўсход, і аддзяліўся кожны ад свайго брата.1

Абрам жыў у зямлі Канаанскай, а Лот асяліўся ў местах гэнае аколіцы, і расьпяў буданы аж да Содомы.

 

Абра́м пасяліўся ў зямлі Ханаа́н, Лот жа асталяваўся ў ваколіцах непадалёк і пасяліўся ў Садоме.

А жыхары Содомы ліхія а грэшныя перад СПАДАРОМ вельмі.

 

Людзі ж у Садоме былі вельмі сапсаванымі і грэшнымі перад абліччам Бога.

І сказаў СПАДАР Абраму, просьле тога, як Лот адлучыўся ад яго: «Узьнімі ж вочы свае і глянь зь месца, ідзе ты, глянь на поўнач, і на паўдня, і на ўсход, і на захад.

 

Бог жа сказаў Абра́му пасля таго, як аддзяліўся ад яго Лот: “Узнімі свае вочы, спаглянь з месца, дзе цяпер стаіш, зірні на поўнач і паўднёвы захад, на ўсход і на мора.

Бо ўсю зямлю, каторую ты бачыш, табе дам Я і насеньню твайму аж на векі.

 

Бо ўсю зямлю, якую ты бачыш, дам табе і твайму семю навекі.

І ўчыню насеньне твае, як пыл земны; што калі хто можа палічыць пыл земны, дык і насеньне твае палічана будзе.

 

Учыню тваіх нашчадкаў як пясчынак на зямлі. Калі хтосьці зможа пералічыць пясчынкі на зямлі, то і нашчадкаў злічыць тваіх.

Устань, прайдзі гэтую зямлю ўдаўжкі і ўшыркі, бо Я табе дам яе».

 

Узніміся і прайдзі зямлю гэтую ўздоўжкі і ўшыркі, бо даю яе табе”.

І крануўся Абрам із буданом, і прышоў, і асяліўся ля дубровы Мамрэ, каторая ля Гэўрону; і збудаваў там аброчнік СПАДАРУ.

 

І, пасунуўшыся,2 Абра́м, пайшоў, і пасяліўся ля дуба Ма́мбры,3 які жыў у Хеброне.4 Збудаваў там ахвярнік Госпаду.