Псалтыр 88 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Вітаўта Тумаша
Песьня. Псальма сыноў Корыных. Кіраўніку хору. На Махалаф леанот. Навука Гэмана Езрагіта.
СПАДАРУ, Божа спасеньня майго! удзень я галашу, ночы я перад Табою.
Няхай прыйдзе да Цябе малітва мая, нахіні вуха Свае да галашэньня майго;
Бо насыцілася немарасьцьмі душа мая, і жыцьцё мае бліжыцца да шэолю.
Мяне мелі за аднаго із зыходзячых да долу; я стаўся, як людзіна бязь сілы.
Памеж мертвых я апрычаны, як забітыя, лежачыя ў гробе, праз каторых Ты ўжо не ўспамінаеш, і каторыя ад рукі Твае адцятыя.
Ты палажыў мяне да найніжшага долу, у цемнь, у глыбіню.
На мяне ўзложаны гнеў Твой, і ўсімі запынамі Сваімі Ты паменшыў мяне. Сэля.
Ты здаліў знаёмых маіх ад мяне, зрабіў мяне агідным ім, замкнёным, і я не магу выйсьці.
Вока мае высілілася зь немарасьці; гукаю да Цябе, СПАДАРУ, увесь дзень, выцягаю да Цябе далоні свае.
Ціж над мертвымі Ты ўчыніш чуда? Ціж сьцені ўстануць славіць Цябе?
Ціж будзе азнаймлена ў гробе ласка Твая і вернасьць Твая ў месцу зьнішчэньня?
Ціж пазнаюць чуда Твае ў цямноце і справядлівасьць Тваю ў зямлі забыцьця?
Але я да Цябе, СПАДАРУ, гукаю, і нараніцы пярэйме Цябе малітва мая.
Нашто, СПАДАРУ, адкідаеш душу маю і хаваеш від Свой ад мяне?
Убогі я й таю з маладосьці; нясу жахі Твае, сумляюся.
Перазь мяне прайшлі гневы твае; жахі Твае нішчаць мяне;
Абступаюць мяне, як вада, увесь дзень, разам яны акружаюць мяне.
Ты аддаліў ад мяне любячага а прыяцеля; знаёмыя мае — цямнота.
