2 да Цімафея 4 разьдзел

Другое пасланьне да Цімафея
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

Дык заклінаю цябе перад Богам і Ўсеспадарам нашым Езусам Хрыстусам, які судзіць будзе жывых і ўмерлых празь зьяўленьне сваё і валадарства сваё:
 
Дык я сьведчу перад Богам і Госпадам нашым Ісусам Хрыстом, Які мае судзіць жывых і мёртвых у зьяўленьні Сваім і Валадарства Свайго:

вясьці слова, наставай у-пору ці ня ў-пору, дакарай, прасі-малі з найбольшай цярплівасьцяй у навучаньні,
 
абвяшчай слова, настойвай у час і ня ў час, дакарай, забараняй, упрошвай з усякай доўгацярплівасьцю і вучэньнем.

бо настане час, што здаровай навукі ня сьцерпяць, а водле сваіх прымхаў будуць выбіраць сабе вучыцялёў, лашчачых слух;
 
Бо будзе час, калі здаровага навучаньня цярпець ня будуць, але паводле сваіх пажаданьняў будуць выбіраць сабе настаўнікаў, якія лашчаць слых,

і ад праўды слух адвернуць, а зьвернуцца да басьняў.
 
і ад праўды слых адвернуць, а збочаць да баек.

Але ты будзь чуткім на ўсё, гаруй цярпліва, пільнуй дабравешчаньня Эванэліі, спаўняй, цьвярозым будзь,
 
А ты будзь пільны ў-ва ўсім, перанось злыбеды, рабі справу дабравесьніка, служэньне тваё выконвай.

бо я ўжо стаўся ахвярай, збліжаецца пара майго адыходу.
 
Бо я ўжо стаўся ахвяраю, і час майго адыходу прыйшоў.

Змагаюся я добрым змаганьнем, бег даканаў, веру датрымаў.
 
Змагаўся я добрым змаганьнем, бег зьдзейсьніў, веру захаваў.

Наастатак адложаны для мяне вянец справядлівасьці, які дасьць мне Госпад, Судзьдзя справядлівы, у той дзень; ды ня толькі мне, але й усім тым, што любасна чакаюць прыйсьця ягонага.
 
Нарэшце, вызначаны мне вянок праведнасьці, які дасьць мне Госпад, праведны Судзьдзя, у той дзень; і ня толькі мне, але і ўсім, якія зьяўленьне Яго палюбілі.

Пастарайся хутка да мяне дастацца.
 
Намагайся, каб хутка прыйсьці да мяне.

Бо Дымас пакінуў мяне, узьлюбіўшы гэты век, ды пайшоў у Тэссалёніку, Крэсцэнт у Галятыю, Тытус у Дальмацыю; адзін толькі Лукаш зы мною.
 
Бо Дэмас пакінуў мяне, палюбіўшы цяперашні век, і пайшоў у Тэсалоніку; Крэскенс — у Галятыю; Ціт — у Дальматыю; адзін Лука са мною.

Марка, узяўшы, прывядзі з сабою, бо ён мне патрэбны для прыслугі;
 
Марка, узяўшы, прывядзі з сабою, бо ён мне патрэбны для служэньня,

Тыхіка-ж я паслаў у Эфэз.
 
А Тыхіка я паслаў у Эфэс.

Плашч, які ў Троадзе пакінуў я ў Карпа, ідучы прынясі з сабою, ды кнігі, асабліва пергамэнтавыя.
 
Плашч, які я кінуў у Траадзе ў Карпа, ідучы, прынясі, і кнігі, асабліва пэргаміны.

Аляксандар, меднік, многа мне зрабіў благога, аддасьць яму Госпад водле ўчынкаў ягоных!
 
Аляксандар, меднік, шмат учыніў мне ліха. Няхай дасьць яму Госпад паводле ўчынкаў ягоных.

Сьцеражыся яго й ты, ён бо надта проціставіцца нашым словам.
 
І ты захоўвай сябе ад яго, бо ён вельмі супрацьстаіць нашым словам.

Пры першай маей самаабароне не было пры мне нікога, усе бо мяне пакінулі: хай-жа (гэта) ня будзе ім палічана!
 
У першай маёй абароне ніхто не прыйшоў да мяне, але ўсе мяне пакінулі. Няхай ня будзе ім палічана!

Але Госпадстаў перада мною і ўмацаваў мяне, каб навучаньне (Эванэліі) даканалася й пачулі яго ўсе народы; і я быў вызвалены ізь львінае пашчы.
 
Госпад жа стаў перада мною і ўмацаваў мяне, каб пропаведзь праз мяне была выкананая і каб пачулі [яе] ўсе пагане; і я быў выбаўлены з ільвінае пашчы.

І выбавіць мяне Госпад ад усяго благога і захавае для Валадарства нябеснага. Яму хвала на вякі вечные. Амэн.
 
І выбавіць мяне Госпад ад усякага злога дзеяньня, і збавіць для Свайго Нябеснага Валадарства. Яму слава на вякі вякоў. Амэн.

Прывітай Прыскільлю і Акільлю ды дом Анічыпара.
 
Прывітай Прыскілу, і Акілу, і дом Анісіфора.

Эраст астаўся ў Карыньце; Трахіма-ж я пакінуў хворага ў Мілеце.
 
Эраст застаўся ў Карыньце; а Трафіма я пакінуў хворага ў Мілеце.

Пасьпяшы прыйсьці да зімы. Вітаюць цябе Эўбуль і Пудэнт, Лін і Кляўдыя, ды ўсе браты.
 
Намагайся, каб прыйсьці да зімы. Вітаюць цябе Эўбул, і Пуд, і Лін, і Кляўдыя, і ўсе браты.

Госпад Езус Хрыстус з духам тваім! Ласка з вамі. Амэн.
 
Госпад Ісус Хрыстос з духам тваім. Ласка з вамі. Амэн.