Да Каласянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Каласянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Жадаю бо, каб вы ведалі, як шчыра турбуюся аб вас і аб тых, што ў Ляодыцэі ды аб усіх тых, што мяне ня знаюць, асабіста ня бачылі мяне,
Хачу вось, каб вы ведалі, якую руплівасць я маю дзеля вас і адносна тых, што ў Лаадыцэі, і тых, што не бачылі мяне асабіста ў целе,
каб уцешыліся сэрцы іхнія ў любаснай сулуцы ды ўзбагаціліся дасканальным пазнаннем тайніцы Бога Айца і Хрыстуса,
каб парадаваліся сэрцы іх, злучаныя ў любові і для поўнага ўзбагачэння розуму, дзеля пазнання тайны Бога [, і Айца, і] Хрыста,
ў якім сукрыты ўсе скарбы мудрасьці і веды.
у Якім усе скарбы мудрасці і ведання схаваны.
Гавару вам гэта, каб хто ня зьвёў вас падступнымі доказамі;
Гэта вам кажу, каб ніхто вас не падмануў падступствам слоў.
бо хоць я целам і адсутнічаю, але духам я з вамі, ўглядаючыся на ваш лад і вытрываласьць веры ў Хрыстуса.
Бо хаця я адсутны целам, але духам я з вамі, радуючыся і бачачы парадак ваш і цвёрдасць веры вашай у Хрыста.
Як, восьжа, вы прынялі Хрыстуса Езуса Усеспадара, так і трымайцеся ў Ім,
Дык як вы прынялі Хрыста Ісуса, Госпада, у Ім і жывіце,
укарэненыя і ўбудаваныя ў Яго моцнай верай, спасьцейліва і з удзячнасьцю яе навучыўшыся.
укаранёныя і ўбудаваныя ў Ім, і ўзмоцненыя ў веры, як і былі навучаны, несупынна дзякуючы Яму.
Сьцеражэцеся, каб хто не абласуціў вас філязафічным подступам і мрояй пустою, абапёртай на пераказах чыста людзкіх, ці на стыхіі сьвету, а не на Хрыстусе;
Глядзіце, каб не збаламуціў вас хто філасофіяй і пустым ашуканствам паводле звычаю людзей, паводле стыхій свету, а не паводле Хрыста.
у Ім бо жыве ўся поўня Боства цялесна,
Бо ў Ім прабывае ўся паўната Боства цялесна,
і вы-ж напоўненыя ў Ім, Ён бо галава усякага валадарніцтва ды ўлады.
і вы напоўнены Ім, Які ёсць галава ўсякага начальства і ўлады.
У Ім вы і абразаныя, але ня рукою чалавечай, а Ім-жа, Хрыстусам, зьняўшым з цела похатную грэшнасьць;
У Ім вы абрэзаны абразаннем, не рукой зробленым удасканаленнем цела грахоўнага, але абразаннем Хрыстовым,
пахаваныя зь Ім праз хрост зь Ім вы такжа згробуўсталі разам вераю ў магуцтва Бога, збудзіўшага Яго з умерлых;
пахаваныя з Ім у хросце, вы з Ім і ўваскрэслі праз веру ў магутнасць Бога, Які ўваскрасіў Яго з мёртвых.
дый вас, што былі ўмерлымі ў грахох неабразанага цела, ажывіў разам зь Ім, адпушчаючы нам усе правіны;
І вас, мёртвых у злачынствах і неабрэзанасці цела вашага, ажывіў з Ім, дараваўшы нам усе грахі,
скасаваўшы тэкст, што зьмяшчаў дэкрэт проці нас, ён зрабіў яго няважным, прыбіўшы да крыжа;
скасаваўшы напісаную рукою пастанову, якая асуджала нас і была супраць нас, і ўзяў Яго з асяроддзя нашага, і прыбіў Яго да крыжа,
а разброіўшы відовішчна валадарствы і ўлады, трыумфаваў над імі.
раззброіўшы начальствы і ўлады, выставіў адважна [на відовішча], трыумфуючы над імі ў Ім.
Хайжа тады ніхто не асуджае вас за еміну, ці напітак, або сьвяткаванне якое, маладзіка, ці шабату;
Дык хай ніхто вас не асуджае за яду або пітво, або з прычыны дня святочнага, ці маладзіка, ці суботы,
гэта бо толькі спакмень мабытнага, рэчаіснасьць-жа — у Хрыстусе.
якія з’яўляюцца ценем будучага, цела ж — Хрыстова.
Дый ніхто няхай не бянтэжыць вас сваявольнай пустамудрасьцяй уніжонасьці ды культу анёлам, асьмяляючыся мроіць аб тым, чаго ня бачыў,
Ніхто няхай не пазбавіць вас узнагароды, маючы ўпадабанне ў прыніжэнні сябе і кульце анёлаў, звяртаючы ўвагу на тое, што не бачыў, марна пышачыся розумам цела свайго
а ня трымаючыся Хрыстуса Галавы, містычнай, ад якое ўсё цела, суставамі й вязямі споенае і змацаванае, расьце ростам Божым.
і не трымаючыся Галавы, ад Якой усё цела, суставамі і вязямі злучанае і змацаванае, расце ўзрастаннем Божым.
І калі вы з Хрыстусам умерлі для элементаў (жыўнеў) гэтага сьвету, то чамуж вы — якбы жылі шчэ ў ім — трымаецеся ягоных загадаў:
Дык калі вы памерлі з Хрыстом для стыхій свету, чаму ж, быццам жывучы яшчэ ў свеце, падпарадкоўваецеся пастановам:
(таго) «не крані», (таго) «ня руш», (таго) «не каштуй» —
«Не чапай, не каштуй, не дакранайся»?
ўсё гэта (моў) тлее ад ужывання, водле вучэння й наказаў людзкіх.
Гэта ўсё праз само карыстанне вынішчаецца, згодна з пастановамі і навукамі чалавечымі.
Алеж гэта напазор толькі выдаецца мудрасьцю, ў самавольных культах упакарання і умору цела, а не ў рэчаіснасьці, ў пашанотным насычанні цела.
Гэта мае толькі выгляд мудрасці ў самавольным служэнні, у пакорлівасці, у нядбанні пра цела, у поўнай непашане да насычанасці цела.
