2 да Карынфянаў 9 разьдзел

Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Аляксандара Надсана

 
 

Мне-ж пісаць вам аб паслузе сьвятым былоб лішнім;
 

бо я-ж ведаю вашу дабраахвочасьць і хвалю-ж вас Макэдонцам за яе, што Ахая гатовая ўжо зь леташняга году, руплівасьць вашая многіх разахвоціла.
 

Братоў аднак я паслаў вам, каб мая хвальба вас не аказалася ў гэтай справе дарэмнай, але каб вы, як ужо сказаў, былі прыгатаванымі;
 

а-то, як прыдуць са мною Макэдонцы й застануць вас няпрыгатаванымі, дык каб мы (не кажу ўжо пра вас) ня былі асаромлены, пахваліўшыся з гэткай пэўнасьцяй.
 

Я, восьжа, палічыў патрэбным, прасіць братоў, каб яны выйшлі да вас перад намі й загадзя паклапаціліся аб падрыхтове абяцанага дару як шчодрае дабраслаўленства, а не як вымушаны датак.
 

Хто бо сее скупа — пры гэтым скажу — той скупа й жаціме, а хто сее шчодра, той шчодра й жаціме.
 

Хай-жа дае кажны, як дазваляе сэрца, не шкадуючы, ці сябе змушаючы; Бог бо любіць таго, хто рады дае.
 

Бог-жа дуж абсыпаць вас усякімі дарамі, каб усюды ў-ва ўсім мелі дастатак ды йшчэ й заставаласяб вам на ўсякую дабрадзейнасьць,
 

як напісана: «Рассыпаў, раздаў убогім, справядлівасьць ягоная трывае ў вякі вечныя».
 

Той, хто дае сеючаму насенне і хлеб на пажыву, прымножыць і ваш пасеў ды прыспорыць плён праўды вашае,
 

каб абагаціліся ўсякаю шчодрасьцю, якая праз нас робіць падзяку Богу.
 

Бо выкананне гэтага служэння не анно задавальняе багацейшым многімі падзякамі Богу;
 

яны бо відзячы прахтыку гэтага служэння, будуць хваліць Бога за послух Эванэліі Хрыстуса й за шчырую лучнасьць зь імі ды з усімі,
 

молячыся за вас із прыхільнасьці вам дзеля надмернае ласкі Божае ў вас.
 

Богу падзяка за нявысказны дар Ягоны!