2 да Цімафея 2 разьдзел
Другое пасланьне да Цімафея
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Праваслаўнай Царквы
Дыкузмацоўвайся, сыне мой, у ласцы, што ў Хрыстусе Езусе,
Ты ж, сыне мой, умацоўвайся ў благадаці, якая ў Хрысце Іісусе,
ітое, шточуў ты ад мяне пры многіх сьветках, перадай верным людзям, якіе здольны будуць і другіх навучыць.
і што́ чуў ад мяне пры многіх сведках, тое перадай верным людзям, якія здольныя будуць і іншых навучы́ць.
Мужнацярпі працавітае гора, як добры ваяр Езуса Хрыстуса.
Ты ж перанось цяжкасці, як добры воін Іісуса Хрыста.
Ніводзін ваяр ня зьвязвае сябе сьвецкажыцьцёвымі турботамі, ён бо хоча дагадзіць ваеначальніку.
Ніякі воін не звязвае сябе жыццёвымі справамі, каб дагадзíць военачальніку.
Бо і змагар-спаборнік не атрымоўвае вянка, калі не змагаецца водле правіла.
Калі ж хто і змагаецца, то не будзе увянча́ны, калі ён незаконна будзе змагацца.
Працуючы земляроб мае права першы карыстаць з пладоў.
Земляроб, які працуе, першым павінен атрыма́ць сваю частку пладоў.
Уцям што кажу. Дасьць табе Госпад ва ўсім разуменьне.
Абдумай тое, што я кажу. Няхай дасць табе Гасподзь разуме́нне ва ўсім.
Памятай, што Езус Хрыстус з роду Давідавага згробуўсталы быў зь мяртвых водле мае Эванэліі,
Па́мятай уваскрэслага з мёртвых Госпада Іісуса Хрыста, ад семені Давідавага, паводле дабравесця майго,
для якое цярплю нядолю аж да путаў, моў ліхадзей; але Слова Божага нельга закаваць.
за якое я пакутую аж да кайданоў, як злачынец; але на слова Божае няма кайданоў.
Таму вось цярплю я ўсё гэта з увагі на выбраных, каб і яны дасяглі збаўленьня, што ў Хрыстусе Езусе ёсьць з хвалаю вечнай.
Таму я ўсё цярплю дзеля абраных, каб і яны атрымалі спасенне ў Хрысце Іісусе са славаю вечнаю.
Верная навука гэта: калі бо разам уміраем, дык разам і жыць будзем;
Вартае веры слова: калі мы з Ім памерлі, то з Ім і ажывём;
калі вытрываем, дык разам зь ім і валадарыць будзем; калі-ж бы яго мы адцураліся, дык і ён адрачэцца нас.
калі церпім, то з Ім і царстваваць будзем; калі адрачомся, то і Ён адрачэцца ад нас;
Хоць бы мы ня верылі, ён застанецца верным, ад сябе бо адрачыся ня можа.
калі мы няверныя, то Ён застаецца верным, бо ад Сябе адрачы́ся не можа.
Гэта вось напамінай, заклінаючы прад Госпадам, каб не ўдаваліся ў спрэчкі аб словах, гэта бо да нічога іншага не вядзе, як да падкопваньня веры ў слухаючых.
Гэта нагадвай, перад Госпадам заклінаючы не ўступаць у сваркі, ад якіх няма ніякай карысці, а толькі згу́ба слухача́м.
Старайся шчыра ставіць сябе годным перад Богам працаўніком, не патрабуючым стыдацца, правільна пераказваючым слова праўды.
Старайся праявíць сябе перад Богам годна, як працаўнік бездакорны, які правільна выклада́е сло́ва ісціны.
Ад сьвецкага пустаслоў я (крывамудрых) ухіляйся, бо яно даводзіць да бязбожжа;
А нягоднага пустаслоўя пазбягай; бо хто займаецца ім, тыя яшчэ больш будуць памнажаць бязбожнасць,
гаворка гэткіх, як Гімэнэй і Філет, будзе шырыцца, моў гангрэна,
і слова іх, як гангрэна, будзе раз’яда́ць усё. Да іх нале́жаць Імяне́й і Філíт,
яны адпалі ад праўды, цьвердзячы, што згробуўстаньне ўжо даканалася, і праз гэта выкрыўляюць веру ў некаторых.
якія ўхіліліся ад ісціны, кажучы, што ўваскрасенне ўжо было, і разбура́юць у некаторых веру.
Але цьвёрдая аснова Божая стаіць непарушна, маючы гэткую вось пячаць: «Знае Госпад тых, каторые ёсьць ягоные»; і: «Хай адступіць ад няпраўды кажны, хто вымаўляе імя Госпадава».
Аднак трывалы падму́рак Божы стаіць, маючы пячаць гэтую: «спазнаў Гасподзь Сваіх» і «няхай адсту́піць ад няпраўды кожны, хто вызнае́ імя́ Гасподняе».
У вялікім доме ёсьць пасудзіны ня толькі залатыя і сярэбраныя, але і дзеравяныя ды гліняныя, адны ў пашанотным, а другія ў будзённым ужытку, нізкім.
А ў вялікім доме ёсць посуд не толькі залаты і сярэбраны, але і драўляны і гліняны; і адзін у пачэсным, а другі ў нізкім ужы́тку.
Хто вось-жа захавае сябе чыстым (ад нізкаўжыткоўнасьці), той будзе судзінай пачэснага ўжытку, пачэснакарыснай для Гаспадара, здатнай да ўсякай добрай патрэбы.
Дык вось, хто ачы́сціць сябе ад гэтага, той будзе пасудзінай пачэснай, асвячонай і патрэбнай Гаспадару́, гатовай да ўсякай добрай справы.
Уцякай ад юнацкіх похацяў, а пільнуйся праўды, веры, любасьці ды згоды з прызываючымі Госпада з чыстага сэрца.
А юнацкіх пажа́днасцяў пазбяга́й, імкніся ж да праўды, веры, любові, міру з усімі, хто закліка́е Госпада ад чыстага сэрца.
Ад глупых і недарэчных дыспутаў ухіляйся, ведаючы колькі яны родзяць сварак;
Ад неразумных і бязглуздых спрэчак ухіляйся, ведаючы, што яны спараджа́юць сваркі;
слузе Божаму нясьлед сварыцца, а — быць да ўсіх ветлівым, лагодным, навучаючым і цярплівым,
рабу ж Гасподняму нельга свары́цца, а трэба быць прыя́зным да ўсіх, здольным навуча́ць, цярплівым,
даючым у ціхасьці напамін супраціўнікам і спадзяючымся: ці ня дасьць ім Бог духа раскаеньня да пазнаньня праўды,
з лагоднасцю настаўляць праціўнікаў, — ці не дасць ім Бог пакаяння для спазна́ння ісціны,
каб вызваліліся зь цянётаў шатана, што жыўцом улавіў іх пад сваю волю.
каб яны вы́зваліліся з пасткі дыявала, які паланíў іх для выкана́ння яго волі.
