2 да Цімафея 2 разьдзел
Другое пасланьне да Цімафея
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Яна Станкевіча
Дыкузмацоўвайся, сыне мой, у ласцы, што ў Хрыстусе Езусе,
Дык, дзяцё мае, мацуйся ў ласцы, каторая ў Хрысту Ісусу;
ітое, шточуў ты ад мяне пры многіх сьветках, перадай верным людзям, якіе здольны будуць і другіх навучыць.
І што чуў ад мяне ў прытомнасьці шмат сьветак, давер верным людзём, каторыя былі б здольныя і іншых навучаць.
Мужнацярпі працавітае гора, як добры ваяр Езуса Хрыстуса.
Цярпі болі, як добры жаўнер Ісуса Хрыста.
Ніводзін ваяр ня зьвязвае сябе сьвецкажыцьцёвымі турботамі, ён бо хоча дагадзіць ваеначальніку.
Ніякі жаўнер не мяшаецца ў справы жыцьця, каб угадзіць таму, хто запісаў яго за жаўнера.
Бо і змагар-спаборнік не атрымоўвае вянка, калі не змагаецца водле правіла.
І калі хто дужаецца, яму не даюць вянка, калі ня дужаецца праўна.
Працуючы земляроб мае права першы карыстаць з пладоў.
Ралейніку, каторы працуе, належыцца першаму паспытацца пладоў.
Уцям што кажу. Дасьць табе Госпад ва ўсім разуменьне.
Скумай тое, што я кажу, бо Спадар дасьць табе зразуменьне ўсяго.
Памятай, што Езус Хрыстус з роду Давідавага згробуўсталы быў зь мяртвых водле мае Эванэліі,
Памятуй Ісуса Хрыста з насеньня Давідавага, ускрэслага зь мертвых подле мае Дабравесьці,
для якое цярплю нядолю аж да путаў, моў ліхадзей; але Слова Божага нельга закаваць.
У каторай я цярплю аж да путаў, як ліхадзей, але Слова Божае ня спутанае.
Таму вось цярплю я ўсё гэта з увагі на выбраных, каб і яны дасяглі збаўленьня, што ў Хрыстусе Езусе ёсьць з хвалаю вечнай.
Затым я ўсе цярплю дзеля абраных, каб і яны маглі адзяржаць спасеньне ў Ісусу Хрысту зь вечнай славаю.
Верная навука гэта: калі бо разам уміраем, дык разам і жыць будзем;
Слова вернае, бо калі мы памерлі разам ізь Ім, дык будзем таксама жыць разам;
калі вытрываем, дык разам зь ім і валадарыць будзем; калі-ж бы яго мы адцураліся, дык і ён адрачэцца нас.
Калі церпім, будзем таксама караляваць разам; калі выпераемся, Ён таксама выпрацца нас;
Хоць бы мы ня верылі, ён застанецца верным, ад сябе бо адрачыся ня можа.
Калі мы няверныя, Ён застаецца верны, бо Ён ня можа выперціся Самога Сябе.
Гэта вось напамінай, заклінаючы прад Госпадам, каб не ўдаваліся ў спрэчкі аб словах, гэта бо да нічога іншага не вядзе, як да падкопваньня веры ў слухаючых.
Дамяняй ім гэта, сьветчачы ўрочыста перад Спадаром, каб не сьперачаліся за словы, што бескарыснае, але адно да бураньня слухачых.
Старайся шчыра ставіць сябе годным перад Богам працаўніком, не патрабуючым стыдацца, правільна пераказваючым слова праўды.
Сілуйся, каб стаць да Бога ўзумелым работнікам, што ня мае за што сароміцца, рэжучы проста слова праўды.
Ад сьвецкага пустаслоў я (крывамудрых) ухіляйся, бо яно даводзіць да бязбожжа;
А сьцеражыся сьвецкае пустое чаўпні, бо яна павядзець да большае нязбожнасьці,
гаворка гэткіх, як Гімэнэй і Філет, будзе шырыцца, моў гангрэна,
І слова іхнае, як ганґрэна, будзе мець пажыву. Зь іх ё Гімен а Філіт,
яны адпалі ад праўды, цьвердзячы, што згробуўстаньне ўжо даканалася, і праз гэта выкрыўляюць веру ў некаторых.
Што зблудзілі з дарогі праўды, кажучы, што ўскрысеньне ўжо сталася, і яны пераварачаюць веру некатрых.
Але цьвёрдая аснова Божая стаіць непарушна, маючы гэткую вось пячаць: «Знае Госпад тых, каторые ёсьць ягоные»; і: «Хай адступіць ад няпраўды кажны, хто вымаўляе імя Госпадава».
Цьвярды, адылі, под Божы стаіць, маючы гэтую пячаць: «Спадар знае Сваіх»; і: «Кажны, што мянуе імя Спадарова, няхай адыходзе ад бяспраўя».
У вялікім доме ёсьць пасудзіны ня толькі залатыя і сярэбраныя, але і дзеравяныя ды гліняныя, адны ў пашанотным, а другія ў будзённым ужытку, нізкім.
Але ў вялікім доме ё ня толькі залатое а срэбнае судзьдзё, але таксама дзярвянае а глінянае, некатрыя да сьці, а некатрыя да несьці.
Хто вось-жа захавае сябе чыстым (ад нізкаўжыткоўнасьці), той будзе судзінай пачэснага ўжытку, пачэснакарыснай для Гаспадара, здатнай да ўсякай добрай патрэбы.
Дык, калі хто ачысьціцца ад гэтых, будзе судзіною да сьці, пасьвячаны, карысны Гаспадару, прыгатаваны да кажнага добрага ўчынку.
Уцякай ад юнацкіх похацяў, а пільнуйся праўды, веры, любасьці ды згоды з прызываючымі Госпада з чыстага сэрца.
Але ад маладзёнскіх жадлівасьцяў уцякай, а імкніся да справядлівасьці, веры, міласьці, супакою з тымі, што гукаюць Спадара з чыстага сэрца.
Ад глупых і недарэчных дыспутаў ухіляйся, ведаючы колькі яны родзяць сварак;
Ад дурных а ненавуковых сьпярэчак адмаўляйся, ведаючы, што ад іх родзяцца вады;
слузе Божаму нясьлед сварыцца, а — быць да ўсіх ветлівым, лагодным, навучаючым і цярплівым,
Нявольнік Спадароў ня мае вадзіцца, але быць лагодным да ўсіх, умелым вучыць, выбачным,
даючым у ціхасьці напамін супраціўнікам і спадзяючымся: ці ня дасьць ім Бог духа раскаеньня да пазнаньня праўды,
Лагодна навучаючы спраціўнікаў, ці ня дасьць ім Бог каяты да пазнаньня праўды,
каб вызваліліся зь цянётаў шатана, што жыўцом улавіў іх пад сваю волю.
Каб яны вывальніліся ад сіла дзявальскага, што ўхапіў іх у сваю волю.
