Калі ж вывелі іх вонкі, дык адзін зь іх сказаў: ратуй душу сваю; не азірайся і нідзе ня спыняйся ў навакольлі гэтым; ратуйся на гары, каб табе не загінуць.
І сталася, калі вывелі іх вонкі, сказаў [адзін з іх]: «Уцякай дзеля душы тваёй, і не аглядайся назад, і не затрымлівайся ў гэтай ваколіцы. Уцякай на гору, каб ты не загінуў!»
і вывелі яго, і пакінулі за горадам. Там сказаў: «Ратуйся, ідзе размова пра жыццё тваё; і не азірайся назад, і не затрымлівайся нідзе ў гэтай мясцовасці, але ў гарах шукай ратунку, каб не загінуць!»
І было, калі вывелі іх вонкі, прамовілі: “Ратуйцеся, захавайце сваю душу, не азірайцеся назад, і таксама не заставайцеся ў ваколіцах. Схавайцеся на гары, каб не памерці разам з тымі”.
И тамо рекоша к нему, глаголюще: «Соблюди душу свою, и не оглядайся воспять, и не стой во пределе семъ, но на горе спасешися, да и ты не загинеши с ними посполу».
