Пачуў Бог і гневам узгарэўся, і зусім адапхнуў Ён Ізраіля.
Адапхнуў Ён сялібу ў Сіломе, палатку, дзе жыў між людзьмі;
І адапхнуў Ён палатку Язэпаву, і ня выбраў калена Яхрэмавага,
І ўсё-ж Ты цяпер адапхнуў і адрокся, разгневаўся на памазанца Твайго!
Але той, што быў крыўдзіў бліжняга, адапхнуў яго, кажучы: Хто паставіў цябе́ за начальніка й судзьдзю над намі?
Дык кажу: няўжо-ж Бог адапхнуў народ Свой? Няхай ня станецца! Бо і я — Ізраільцянін ад насе́ньня Аўраамавага, з кале́на Бэніямінавага.
Не адапхнуў Бог народу Свайго, які Ён напе́рад ве́даў. Ці ня ве́даеце, што́ кажа Пісаньне (у апавяданьні) аб Ільлі? як той скардзіцца Богу на Ізраіля, кажучы:
