Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

Е́НЗАЦЬ

Е́НЗАЦЬ — асучасненае
Е́НЗАЦЬ — арыгінальнае
Е́НЗАЦЬ, сов. Нае́нзаць (Слав. унзати), гл. ср.
1) Ездить по коленам, лазить, не сидеть спокойно. Чего ты ензаешъ; не поседзиш спокойно.
2) Вздорить, задевать каждаго, говорить каждому дерзости. Поту́ль е́нзала, покуль по зубам досталося. Усим ты нае́нзала.
3) Клеветать. Ты ўсюдых ензаеш, да осуждаеш людзей.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.