Евангелле ў перакладзе Міцкевіча. 1998 1
Евангелле ў перакладзе Міхася Міцкевіча; ред. Прускага
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
Усякая мудрасць ад Госпада Бога і з Ім прабывае заўсёды і спакон веку.
Пясок марскі, і кроплі дажджу, і дні века хто можа злічыць? Вышыню неба, і шырыню зямлі, і глыбіню бяздоння хто можа змераць?
Апярэджваючую ўсё мудрасць Божую хто можа ўцяміць?
Першая перад усім была створана мудрасць, і разуменне разважлівасці — ад вякоў.
Крыніца мудрасці — Слова Божае на нябёсах, і праява яе — адвечныя настаўленні.
Корань мудрасці каму быў аб’яўлены? Дый хто пазнаў хітрасці яе?
Каму была аб’яўлена ды паказана навука мудрасці? І ўсебаковае знанне яе хто зразумеў?
Ён адзін, Узвышні Творца ўсемагутны і Валадар моцны, наганяючы вялікі страх, Які сядзіць на троне Сваім і валадарыць, — Бог.
Ён стварыў яе ў Духу Святым, і Ён убачыў, і палічыў, і змераў;
і выліў Ён яе на ўсе творы Свае і на кожнага чалавека па Сваёй шчодрасці ды надзяліў ёю мілуючых Яго.
Страх Госпадаў — слава і пашана, і радасць, і вянок радаснага захаплення.
Страх Госпадаў хай захапляе сэрца, і дае радасць, і весялосць, і доўгае жыццё.
Таму, хто баіцца Госпада, будзе добра ў канцы жыцця, ды ў дзень сваёй смерці будзе дабраславёны.
Ушанаванне Бога — пачэсная мудрасць;
а каму яна адкрыецца, той размяшчае яе ў бачанні самога сябе ды ў пазнанні вялікіх спраў сваіх.
Пачатак мудрасці — страх Госпадаў, з вернымі яна ствараецца ва ўлонні, і спрадвеку асноўваецца ў людзях праўды ды іх патомству даручае сябе.
Страх Госпадаў — пабожнасць ведаў.
Пабожнасць зберажэ і апраўдае сэрца,
Паўната мудрасці — баяцца Бога, яна напоіць іх пладамі сваімі.
Увесь дом яго напоўніць каштоўнымі рэчамі ды кладоўкі яго — багаццямі.
Вянец мудрасці — страх Госпадаў, што дае супакой і ласку збаўлення:
Веданне і разуменне разважлівасці мудрасць вылівае, як дождж, і хвалу тых, якія яе трымаюцца, узвышае.
Корань мудрасці — гэта страх Госпадаў, і галіны яе — даўгавечныя.
У скарбоўнях мудрасці — разуменне і пабожнасць ведаў; а мудрасць грэшнікаў — гэта праклён.
Страх Госпадаў выдаляе грэх і, калі ён прысутнічае, спыняе ўсякі гнеў.
Бо той, у каго няма страху, не зможа быць апраўданы, бо гнеў упартасці яго ёсць падзенне яго.
Цярплівы ўтрымаецца толькі да часу, і затым вернецца асалода.
Разумны да часу будзе скрываць свае словы, і вусны многіх будуць славіць яго розум.
У скарбоўнях мудрасці — прыпавесці навукі;
а грэшніку шанаванне Бога — праклён.
Сыне, калі прагнеш мудрасці, захавай справядлівасць, і Бог дасць табе яе.
Бо мудрасць і навука — гэта страх Госпадаў, і тое, што Яму падабаецца, —
Будзь верным у страху Госпадавым ды не прыступай да Яго з раздвоеным сэрцам.
Не будзь крывадушным на віду людзей ды пільнуй вусны свае.
Не вынось сябе, каб часам не ўпасці, і не выклікай ганьбы на сваю душу,
бо адкрые Бог скрытасці твае, ды на сходзе скрышыць цябе,
бо блага прыступіўся ты да страху Госпадава і тваё сэрца поўнае подступу і падману.
