Евангелле ў перакладзе Міцкевіча. 1998 51
Евангелле ў перакладзе Міхася Міцкевіча; ред. Прускага
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
Малітва Ісуса, сына Сіраха: «Буду вызнаваць Цябе, Госпадзе Валадару; і буду хваліць Цябе, Бога, Збаўцу майго.
Буду вызнаваць імя Тваё, бо стаў Ты для мяне Успаможцам і Абаронцам,
і Ты вызваліў цела маё ад загубы, ад пасткі ліхога языка і ад ілжывых вуснаў, і ад супраць мяне паўстаўшых, Ты стаў для мяне Успаможцам.
І вызваліў мяне дзеля вялікай міласэрнасці і імя Свайго ад пастак, падрыхтаваных, каб мяне з’есці,
ад рук, шукаючых душы маёй, ды ад многіх бед, што нахлынулі на мяне,
ад націску агню, які акружыў мяне, і з сярэдзіны агню, дзе я не згарэў;
ад глыбокага нутра пекла, і ад ачарняючага языка, і ад слова лгарства, і ад стралы языка несправядлівага.
Душа мая наблізілася аж да смерці,
ды жыццё маё было блізка да пекла на дне.
Зусюль яны акружылі мяне, і не было таго, хто б мне дапамог; шукаў я дапамогі людзей, і не прыйшла яна.
Тады ўспомніў пра міласэрнасць Тваю, Госпадзе, і дзейнасць Тваю спрадвечную,
бо ратуеш тых, што пакладаюцца на цябе, Госпадзе, і вызваляеш іх з рук ліхотнікаў.
Падняў я з зямлі маленне маё і прасіў аб вызваленні ад смерці.
Прызваў Госпада: «Ты Айцец мой, не кідай мяне ў дзень майго гора ды ў час пыхліўцаў — без дапамогі.
Буду без перапынку славіць імя Тваё і буду хваліць Яго ў вызнанні». І выслухана было маленне маё.
І вызваліў Ты мяне ад загубы, і вырваў мяне ў час ліхі.
Таму буду вызнаваць Цябе і хваліць Цябе буду, ды дабраслаўляць імя Госпада.
Калі яшчэ малады быў, пакуль стаў падарожнічаць, шукаў слуп мудрасці ў мальбе маёй;
перад святыняй прасіў у малітве пра яе, і аж да канца буду шукаць яе, і расцвіла яна, як скараспелы вінаград.
Узрадавалася з яе маё сэрца, нага мая пайшла простаю дарогаю, ад юнацтва свайго ішоў яе слядамі.
Нахінуў крыху вуха сваё і атрымаў яе,
і знайшоў я для сябе самога мудрасць, і меў вялікі поспех у ёй;
Таму, Хто дае мне мудрасць, аддам пахвалу.
Я бо рашыўся дзейнічаць паводле яе; і знайшоў дабро, і не пасаромлюся.
Душа мая дзейнічала дзеля яе, і ў справах маіх я быў дакладны.
Рукі свае выцягнуў я ўвысь і непазнавальнасць яе зразумеў.
Душу сваю накіраваў я да яе і старанна выконваў закон.
З ёю ад пачатку памясціў сэрца, дзеля таго не буду пакінуты.
Нутро маё ўзрушылася, каб шукаць яе; таму здабыў я добры здабытак.
Даў мне Госпад за плату язык мой, і ім буду славіць Яго.
Прыблізьцеся да мяне, ненавучаныя, ды збярыцеся ў дом навучэння.
Што вы яшчэ марудзіце ў гэтым, калі душы вашы прагнуць моцна?»
Адкрыў я вусны свае і сказаў: «Бярыце сабе без срэбра,
і нахіліце шыю вашу пад ярмо, і хай душа ваша ўспрымае павучанне: яго бо можна знайсці блізка.
Пабачце вачамі вашымі, што я мала папрацаваў ды знайшоў сабе вялікае супакаенне.
Набудзьце вучэнне за вялікую колькасць срэбра і здабудзеце за яго вельмі многа золата.
Хай цешыцца душа ваша ў міласэрнасці Яго, і не пасаромеецеся ў Яго славе.
Выконвайце справу вашу перад часам, і Ён дасць вам узнагароду вашу ў свой час».
