Ераміін Плач 5 разьдзел

Ераміін Плач
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Аляксандара Надсана

 
 

Успомні, Госпадзе, што над намі зьдзейсьнілася; паглядзі, падзівіся на паганьбеньне нашае:
 

спадчына нашая перайшла да чужых, дамы нашыя — да іншапляменцаў;
 

Мы асірацелі, бяз бацькі; маці нашыя — аўдавелі.
 

Ваду сваю п’ем за срэбра, дровы нашыя нам за грошы даюць.
 

Нас паганяюць у карак, мы працуем — і ня маем спачыну.
 

Працягваем руку да Егіпцянаў, да Асірыянаў, каб наесьціся хлеба.
 

Бацькі нашыя грэшнікі: іх больш няма, а мы кару нясем за беззаконьні іхнія.
 

Рабы пануюць над намі, і няма каму выбавіць з-пад рукі іхняй.
 

Свой хлеб здабываем з пагрозай жыцьцю ад меча.
 

Счарнела, як печ, нашая скура ад пякучага голаду
 

Жанок на Сіёне няславяць, дзяўчат — у гарадах Юдэйскіх.
 

Князі павешаны рукамі іхнімі, абліччы старцаў не ўшанаваны.
 

Юнакоў бяруць да жорнаў, і падлеткі падаюць пад ношкамі дроў.
 

Старцы не сядзяць больш каля варотаў; хлапцы не сьпяваюць.
 

Аціхла радасьць сэрца нашага: карагоды нашыя ў енк абярнуліся.
 

Упаў вянок з галавы нашай; гора нам, што мы зграшылі!
 

Ад гэтага вось зьнемаглося нашае сэрца; ад гэтага нашыя вочы зацьміліся.
 

Ад таго, што апусьцела гара Сіён, лісы ходзяць па ёй.
 

Ты, Госпадзе, жывеш вечна; трон твой — род у род.
 

Дзеля чаго зусім забываеш нас, пакідаеш на доўгі час?
 

Навярні нас да Цябе, Госпадзе, і мы навернемся; абнаві дні нашыя, як спрадвеку было.
 

Няўжо ты зусім адкінуў нас, прагневаўся на нас бязь меры?