Не зразаны ў квеце, уперад за ўсялякае зяленіва, вяне.
Здолу сохне карэньне ягонае, а згары вяне гольле ягонае.
І будзе ён, як дзерва, пасаджанае ля цур’ёў вады, што плод свой даець упару, і ліст яго ня вяне; і ўсе, што ён робе, шчасьце яму.
Плача й вяне зямля, адцяты й зьвяў сьвет, адцяты пыхаты люд зямлі.
Зямля ў жалобе й спустошана; Лібан стаіць паганбены, вяне; Сарон падобны да пустыні, і з Вашану а Карнілу апала лісьцё.
І ўсі гвезды нябёсныя стлеюць; і нябёсы будуць скручаны, як сувой; і ўсе гвезднае войска іх зьвяне, як вяне ліст вінное розкі і як вяне фіґа;
Трава сохне, кветка вяне, як вецер ад СПАДАРА падзьмець на яе; чыста так і люд, як трава.
Трава сохне, кветка вяне, але слова Бога нашага застанецца на векі».
