І, калі абмінулі мы братоў нашых, сыноў Эзава, якія пражывалі ў Сэіры, дарогай на Арабу, ад Элата і Эцыён-Гебэра, мы завярнулі і пайшлі дарогай, якая вядзе ў пустыню Мааб.
І перайшлі мы ад братоў нашых, сыноў Ісавовых, што жывуць на Сэіру, ад дарогі раўніны, ад Елафа а Ецон-Ґевера, і адхінуліся, і прайшлі дарогаю пустыні Моаўскай.
И егда минухомъ землю братии наших, сыновъ Ісавлихъ, ониже живяху на горе Сеиръ, путемъ польнымъ от Галяфа и от Ангавера приидохом на путь, еже ведеть в пустыню Моавскую.
