Марка 11 разьдзел

 

 

І, калі падыйшлі да Ерузаліму, да Віфагіі і Віфані, да гары Аліўнай, Ісус пасылае двух вучняў Сваіх

 

І калі наблізіліся да Ярузаліму, да Бітхвагі і Бітані, да гары Аліваў, (Ён) пасылае двух вучняў Сваіх,

і кажа ім: пайдзе́це ў сяло, што перад вамі; увахо́дзячы да яго, за́раз знойдзеце прывя́занае асьля́тка, на якога ніхто з людзе́й не сяда́ў; адвязаўшы яго, прывядзе́це.

 

і кажа ім: ідзіце ў сяло, якое проста перад вамі; і, уваходзячы ў яго, адразу знойдзеце прывязанага маладога асла, на якога ніхто зь людзей ня садзіўся; адвязаўшы яго, прывядзіце.

 

І калі хто вам скажа: што гэта (вы) робіце? адказвайце: ён патрэбны Госпаду; дык адразу пашле яго сюды.

Яны пайшлі і знайшлі асьлятка, прывя́занае ля варот на вуліцы, і адвязалі яго.

 

І (яны) пайшлі і знайшлі маладога асла, прывязанага каля брамкі звонку на вуліцы, і адвязваюць яго.

І некаторыя, што тамака стаялі, гаварылі ім: што робіце? На што́ асьля́тка адвя́зваеце?

 

І нікаторыя, што стаялі там, казалі ім: што робіце, адвязваючы асьляня?

Яны адказалі ім, як загадаў Ісус; і тыя пусьцілі іх.

 

І яны сказалі ім, як загадаў Ісус; і (тыя) адпусьцілі іх.

І прывялі асьля́тка да Ісуса і паклалі на яго свае́ вопраткі, і Ён се́ў на яго.

 

І прывялі асьляня да Ісуса, і ўсклалі на яго вопраткі свае; і (Ён) сеў на яго;

І многія пасьцілалі адзе́жу сваю на дарозе, а іншыя рэзалі ве́цьце з дрэваў і ўсьцілалі ім дарогу.

 

а многія пасьцілалі вопраткі свае на дарогу; а іншыя абразалі вецьце з дрэваў і пасьцілалі на дарогу.

І тыя, што йшлі перад і за Ім, крычалі, мовячы: Осанна! Багасла́ўлены, што йдзе́ ў імя Госпада!

 

І тыя, што ішлі сьпераду і за Ім, крычалі кажучы: Госанна! багаславёны, Які ідзе ў Імя Госпада!

Багасла́ўлена царства айца нашага Давіда, якое йдзе́ ў імя Госпада! Осанна на вышынí!

 

Багаславёна Валадарства бацькі нашага Давіда, што ідзе ў Імені Госпада! Госанна ў вышэйшых нябёсах!

І ўвайшоў Ісус у Ерузалім і ў сьвятыню; і, аглядзе́ўшы ўсё, выйшаў у Віфанію з дванаццацьма, бо час ужо быў позны.

 

І ўвайшоў Ісус у Ярузалім і ў Сьвятыню. І агледзіўшы ўсё, а час ужо быў позьні, выйшаў з дванаццацю ў Бітаню;

І наза́ўтрае, як выйшлі яны з Віфаніі, захаце́ў Ён е́сьці.

 

А на другі дзень, калі яны выйшлі з Бітані, (Ён) захацеў есьці.

І, угле́дзіўшы здалёк смакоўніцу, пакры́тую лісьцём, пайшоў, ці ня знойдзе на ёй што-не́будзь; але, падыйшоўшы да яе́, нічога не знайшоў, апрача лісьця́, бо ня час быў на смоквы.

 

І ўбачыўшы здалёк смакоўніцу, пакрытую лісьцем, пайшоў, ці ня знойдзе на ёй што-небудзь. І падыйшоўшы да яе нічога ня знайшоў, апрача лíсьця, бо (яшчэ) ня час быў (зьбіраць) смоквы.

І, прамовіўшы, сказаў да яе́ Ісус: Няхай ніхто з цябе́ да ве́ку ня е́сьць плоду! І чулі гэтае вучні Ягоныя.

 

І загаварыўшы Ісус сказаў да яе: больш ад цябе ніхто ня зьесьць плоду вавек. І чулі (гэтае) вучні Ягоныя.

І прыйшлі ў Ерузалім. І Ісус, увайшоўшы ў царкву́, пачаў выганяць купляўшых і прадаваўшых у царкве́; і папераваро́чваў сталы́ мяня́льнікаў і ўсло́ны прадаўцоў галубоў;

 

І прыходзяць (яны) у Ярузалім. А калі ўвайшоў Ісус у Сьвятыню, пачаў выганяць прадаўцоў і пакупнікоў у Сьвятыні, і сталы мянялаў і ўслоны прадаўцоў галубоў абярнуў.

і не дазволіў, каб хто праз царкву́ насіў хоць якое судзьдзё.

 

І ня дазваляў, каб хто-небудзь пранёс цераз Сьвятыню якую рэч.

І навучаў, кажучы: ці-ж не напісана: дом Мой домам малітвы ўсімі народамі будзе назва́ны, а вы зрабілі яго прытонам разбойнікаў (Ісая 56:7; Ерамія 7:11).

 

І вучыў, кажучы ім: ці ня напісана: Дом Мой Домам малітвы будзе названы для ўсіх народаў? — А вы зрабілі зь Яго логва разбойнікаў.

І пачулі гэтае кніжнікі ды архірэі і шукалі, як загубіць Яго, бо бая́ліся Яго, што ўве́сь народ дзівіўся з навукі Ягонае.

 

І пачулі (гэтае) кніжнікі і архірэі, і шукалі, як бы загубіць Яго; бо баяліся Яго, таму што ўвесь народ захапляўся Ягоным вучэньнем.

І, як зрабілася позна, Ён выйшаў з ме́ста.

 

А калі наступіў вечар, (Ён) выйшаў зь места.

І раніцай, праходзячы міма, уба́чылі смакоўніцу, засохшы да караня́.

 

А раніцай, праходзячы міма, (вучні) убачылі смакоўніцу, ссохшую ад карэньня.

І, успо́мніўшы, Пётр кажа Яму: Равві! глядзі, смакоўніца, якую Ты пракля́ў, засохла.

 

І, прыгадаўшы, Пётра кажа Яму: Раўві! Глядзі, смакоўніца, якую (Ты) пракляў, усохла.

І, адказваючы, Ісус кажа ім:

 

І адказаўшы Ісус кажа ім: мейце веру Божую.

 

Бо Праўду кажу вам: калі хто (маючы веру Божую) скажа гары гэтай: будзь паднятай і ўкіненай у мора, і ня засумняваецца ў сэрцы сваім, але будзе мець веру (Божую), што станецца так, як гаворыць, — будзе яму, што бы ні сказаў.

 

Пагэтаму кажу вам: усё чаго толькі ў малітве ні просіце, верце, што атрымоўваеце і будзе вам.

 

І калі стаіце на малітве, даруйце, калі што маеце на каго, каб і Ба́цька ваш, Які ў Нябёсах, дараваў вам грахі вашыя.

Калі-ж вы не даруеце, то і Аце́ц ваш, што ў нябёсах, не даруе вам грахо́ў вашых.

 

Калі ж вы ня даруеце, то і Ба́цька ваш, Які ў Нябёсах, ня даруе вам грахоў вашых.

І прыходзяць ізноў у Ерузалім. І, калі Ён хадзіў у царкве́, падыйшлі да Яго архірэі і кніжнікі ды старшы́ны

 

І прыходзяць ізноў у Ярузалім. І калі Ён хадзіў у Сьвятыні, падыходзяць да Яго архірэі і кніжнікі і старэйшыны.

і спыталіся ў Яго: якою ўлада́ю Ты гэтае робіш, і хто даў Табе́ ўладу рабіць гэтае?

 

І кажуць Яму: якой уладаю гэта робіш? і Хто Табе ўладу гэтую даў, што гэта робіш?

Ісус жа адказаў ім, мовячы: спытаюся і Я ў вас адно слова: адкажэце Мне́, тады і Я скажу вам, якою ўладаю гэтае ро́блю.

 

Але Ісус, адказаўшы, сказаў ім: спытаю і Я ў вас адно слова, і (вы) адкажыце Мне, і (Я) скажу вам, якою ўладаю гэта раблю:

 

хрышчэньне Яанава зь Неба было, ці ад людзей? Адкажыце Мне.

Яны-ж разважалі між сабою: калі скажам: з не́ба, то Ён скажа: чаму-ж вы не паве́рылі яму?

 

І (яны) разважалі паміж сабою кажучы: калі скажам: зь Неба, — (то Ён) скажа: чаму тады ня паверылі яму?

А сказаць: ад людзе́й — баяліся народу, бо ўсе́ лічылі Іоана, што запраўды́ быў прарок.

 

А калі скажам: «ад людзей», — баяліся народу. Бо ўсе лічылі, што Яан ёсьць сапраўды Прарок.

І сказалі ў адказ Ісусу: ня ве́даем. Тады Ісус адказаў ім: і Я не скажу вам, якою ўладаю гэтае ро́блю.

 

І, адказаўшы, гавораць Ісусу: ня ведаем. Тады Ісус, адказаўшы, кажа ім: і Я ня скажу вам, якою ўладаю гэта раблю.