2 да Карынфянаў 10 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Сам жа я, Павел, малю́ вас дзеля лагоднасці і спага́длівасці Хрыстовай, — я сціплы, калі знаходжуся сярод вас, і рашу́чы ў адносінах да вас, калі адсу́тнічаю.
Самъ азъ Павелъ молю вас для кротости, и правости Христовы • Иже между вами живяй смирен быхъ вамъ • Ныне же не сый у васъ смелъ есмъ вамъ •
Прашу, каб мне, прыйшоўшы, не давялося праявіць рашучасць з той упэўненасцю, з якой я збіраюся смела выступіць супраць некаторых, што лічаць, нібы́та мы жывём паводле плоці.
Прошу же васъ, да и при васъ будучи дерзну тою жъ смелостию, в нейже помышляють мя быти • На некия домнимающиеся нас, яко по плоти ходимо •
Бо хоць мы жывём у плоці, але не паводле плоці ваюем;
Во плоти бо ходяще, не по плоти воинъствуемъ •
зброя змагання нашага не плоцкая, а ма́е сілу ад Бога на руйнаванне цвярдынь: ёю мы разбураем на́мыслы
Оружия бо наша не плотна, но сила Божия ест ко разорению твердемъ, помышления очищающи,
і ўсялякае высакамер’е, якое паўстае супраць пазнання Божага, і бяром у палон усякую думку на паслушэнства Хрысту,
и всяко возношение низлагающи еже на разум Божій • И пленящи всяку мысль во послушание Христово •
і гатовы пакараць усякае непаслушэнства, калі стане поўным ваша паслушэнства.
И готово имущи помстити всякое преслушание • Егда скончается ваше послушание,
На аблічча зважа́еце́ Калі нехта ўпэўнены ў сабе, што ён Хрыстоў, то няхай зноў жа па сабе мяркуе, што, як ён Хрыстоў, так і мы Хрыстовы.
еже на лица зрите • Аще кто надеется о собе Христовъ быти • Се да помышляеть опять в собе, иже яко онъ ест Христовъ, тако и мы Христовы •
Бо калі б я і больш стаў хвалíцца ўладаю нашаю, якую Гасподзь даў нам на ўмацаванне ваша, а не на разбурэнне, то не быў бы пасаромлены.
Пак ли же и болей что похвалюся о области нашей, юже далъ Господь намъ во создание, а не во разорение ваше, не постыжуся •
Няхай не здаецца, быццам я палохаю вас у пасланнях.
И да не мните иже бых посланіими стращил васъ •
Бо нехта кажа: «пасланні ва́жкія і моцныя, а пры асабістай прысутнасці ён сла́бы і слова яго нязначнае»;
Якоже неціи рекоша: послания его суть тяжка, и крепка • А пришествие тела его немощно, и слова уничижена •
няхай той мае на ўвазе, што якія мы ў словах пасланняў, калі адсутнічаем, такія і ў справах, калі прысутнічаем.
Се да помышляеть таковый • Иже яковъ есми в речахъ посланьми, одаленъ сущи от васъ • Таковъ и в деле пребывающи с вами •
Мы ж не смеем станавіцца ўпоравень ці параўноўваць сябе з тымі, якія саміх сябе выстаўляюць; яны, ме́раючы сябе самімі сабою і параўноўваючы сябе з сабою, робяць неразумна.
Не смеемъ бо примеситися, или прировнатися ко некоимъ похваляющімся, но они сами между собою размеряюще и разсужающе, себе не разумевают •
Мы ж не праз меру будзем хвалíцца, а па меры ўдзелу, які вы́значыў для нас Бог такою мераю, каб дайсці і да вас.
Мы же не без меры хвалимся, но по мере правила имъже разделилъ намъ Богъ меру, досягнути даже и до вас •
Бо мы не перавыша́ем вы́значанага нам, як было б, калі б мы не дайшлі да вас, таму што і да вас мы дайшлі з дабравесцем Хрыстовым;
Не яко бо досяжуще до васъ, более простираемъ себе • Но и до васъ доидохомъ во благовествованіи Христове,
мы не праз меру хва́лімся, не чужою працаю, а спадзяёмся з узрастаннем веры вашай значна павялічыць сярод вас удзел наш,
не без меры хвалящеся, о чуждихъ трудех, упование же имуще растущей вере вашей въ васъ похвалися, по правилу нашему изъобилно •
каб і па-за вашым краем прапаведаваць Евангелле, не хва́лячыся тым, што ўжо здзе́йснена пры чужым удзеле.
К тому и в далних странахъ еже за вами суть благовестуемъ, не в чуждем правиле, и в речахъ уготованныхъ хвалящеся •
Хто хва́ліцца, няхай Госпадам хва́ліцца.
Хваляй же ся о Господе да хвалиться,
Бо не той годны, хто сам сябе выстаўля́е, а той, каго Гасподзь вылуча́е.
не составляяй бо самъ себе, сей искушен естъ, но егоже Господь составляеть •
