1 да Карынфянаў 9 разьдзел

 

 

Ці я ня Апостал? ці я ня вольны? ці я ня бачыў Госпада нашага Ісуса Хрыста? ці ня мая праца — вы ў Госпадзе?

 

Ці я не апостал? Ці я ня вольны? Ці я ня бачыў Ісуса Хрыста, Госпада нашага? Ці не маё вы дзе́ла ў Госпадзе?

Калі ж для другіх я ня Апостал, то для вас я (Апостал); таму што пячаць майго Апостальства — вы ў Госпадзе.

 

Калі для другіх я не апостал, дык-жа для вас; бо пячатка майго апостальства — вы ў Госпадзе.

У гэтым маё апраўданьне перад тымі, хто судзіць мяне.

 

Вось гэткі адказ тым, што судзяць мяне́.

Дык няўжо мы ня маем улады есьці і піць?

 

Ці мы ня маем улады е́сьці ды піць?

Няўжо мы ня маем улады мець спадарожніцай сястру жонку, як і астатнія Апосталы, і браты Госпада, і Кіхва?

 

Ці ня маем улады ме́ць снадарожніцаю сястру-жонку, як і рэшта Апосталаў, і браты Госпадавы, і Кіфа?

Ці адзін я і Барнаба ня маем улады ня працаваць?

 

Ці адзін я і Варнава ня маем улады непрацаваць?

(Ды) хто калі служыць у войску на свой кошт? Хто садзіць вінаграднік і ня есьць ад яго плоду? Ці хто пасе статак і ня есьць ад статку малака?

 

Хто калі служыць на свой кошт? Хто садзіць вінаград і ня е́сьць пладоў яго? Ці хто пасе́ць статак і ня е́сьць малака ад статку?

Ці гавару гэта (толькі) па-чалавечаму, і ці ня гаворыць гэтага нават Закон?

 

Ці толькі па-чалаве́чаму я гэтае гавару? Ці ня кажа гэтае самае і закон?

Бо ў Масеявым Законе напісана: ня завязвай пысу валу, які малоціць. Ці аб валах клапоціца Бог?

 

Бо ў Майсе́явым законе напісана: не завязвай роту валу малоцячы (Другазаконьне 25:4). Ці аб валох клапоціцца Бог?

А ці ня, менавіта, аб нас (Ён) гаворыць? Бо напісана (гэта) для нас, таму што той, хто арэ, павінен араць з надзеяй, і, той, хто малоціць, (павінен малаціць) з надзеяй атрымаць спадзяваную частку.

 

Ці дзеля нас агулам гаворыцца? Бо гэта дзеля нас напісана, што, хто гарэ, павінен араць з надзе́яй, і, хто малоціць, — з надзе́яй атрымаць, на што спадзяе́цца.

Калі мы пасеялі ў вас духовае, ці вялікая рэч, калі мы пажнём у вас цялеснае?

 

Калі мы пасе́ялі ў вас духоўнае, ці вялікая рэч, калі пажне́м у вас цяле́снае?

Калі іншыя маюць уладу над вамі, дык ці ня больш мы? Але мы ня скарысталі гэту ўладу, а ўсё зносім, каб ня ўчыніць якой перашкоды Эвангельлю Хрыста.

 

Калі другія — ўчасьнікі ўлады над вамі, дык ці мы не бале́й? Аднак, мы не скарысталі з гэтае ўлады, але ўсё це́рпім, каб не ўчыніць якое перашкоды Эвангельлю Хрыстоваму.

Ці ня ведаеце, што тыя, што служаць пры Сьвятыні, ядуць ад Сьвятыні? Што тыя, хто служыць пры ахвярніку, маюць права на частку ад ахвярніка?

 

Ці-ж ня ве́даеце, што тыя, хто пры сьвятым працуе, ядуць із сьвятога? Што паслугуючыя пры ахварніку бяруць долю ад ахвярніка?

Так і Госпад загадаў тым, што апавяшчаюць Эвангельле, жыць ад Эвангельля.

 

Гэтак і Госпад загадаў тым, што Эвангельле абвяшчаюць, жыць ад Эвангельля.

Але я з гэтага нічым ня скарыстаўся. І напісаў (я) гэта ня дзеля таго, каб так было для мяне. Бо мне лепей памерці, чым каб хто зьнішчыў славу маю.

 

Але я нічым з гэтага не карыстаўся; напісаў жа гэтае не дзеля таго, каб гэтак рабілася для мяне́, бо для мяне́ ле́пей паме́рці, чым каб хто зьнішчыў славу маю.

Бо калі я абвяшчаю Эвангельле, то няма мне (асаблівай) пахвалы, таму што на мне ляжыць (гэты) абавязак; і гора мне, калі я ня абвяшчаю Эвангельле.

 

Бо, калі я абвяшчаю Эвангельле, дык няма мне́ славы, бо на мне́ ляжыць абавязак, і гора мне́, калі я не абвяшчаю Эвангельля.

Бо калі я раблю гэта самаахвоць, (то) маю (і адпаведную) узнагароду; калі ж (раблю гэта) па абавязку, (то выконваю толькі) даручанае мне служэньне.

 

Бо, калі ро́блю гэтае свае́й ахвотай, дастану маю нагароду; а калі супраць волі, дык выпаўню абавязак.

(Пытаецеся) за што ж мне (яшчэ) ўзнагарода? (А за тое), што абвяшчаючы Эвангельле задарма́, я насадзіў Эвангельле Хрыста ня скарыстаўшыся маёй уладай ад Эвангельля!

 

За што-ж мне́ нагарода? За тое, што, апавядаючы задарма́ Эвангельле, падаю ве́стку аб Хрысьце́, не карыстаючыся мае́ю ўладаю ў Эвангельлі.

Бо, будучы вольным ад усіх, я падняволіў сябе ўсім, каб больш прыдбаць:

 

Бо, будучы вольным ад усіх, я падняволіў сябе́ ўсім, каб больш прыдбаці:

і для жыдоў я стаўся як жыд, каб прыдбаць жыдоў; для тых, каторыя пад Законам, (я стаўся), як падзаконны, каб прыдбаць тых, каторыя пад Законам.

 

для Юдэяў я быў, як Юдэй, каб здабыць Юдэяў; для падзаконных я быў, як падзаконны, каб здабыць падзаконных;

Для тых, хто ня пад Законам, (я стаўся) як няпадзаконны, ня будучы перад Богам няпадзаконным, але падзаконны Хрысту, каб прыдбаць няпадзаконных;

 

для нямаючых закону — як беззаконны (ня будучы беззаконным перад Богам, але падзаконным Хрысту), — каб здабыць беззаконных;

для немачных я стаўся, як немачны, каб прыдбаць немачных. Для ўсіх я стаўся ўсім, каб прынамсі збавіць хаця б нікаторых.

 

для нядужых быў, як нядужы, каб здабыць нядужых. Для ўсіх я стаўся ўсім, каб наагул збавіць не́кага.

І раблю гэта (я) для Эвангельля, каб стаць ягоным саўдзельнікам.

 

Роблю-ж гэта дзеля Эвангельля, каб быць учасьнікам Яго.

Ці ня ведаеце, што тыя, што бягуць ў забегу, бягуць усе, але ўзнагароду атрымоўвае адзін. Таму бяжыце так, каб атрымаць (узнагароду).

 

Ці ня ве́даеце, што бе́гаючыя на стадыоне бягуць усе́, але нагароду дастае́ адзін? Дык бяжыце, каб дастаць.

Кожны ж барацьбіт устрымліваецца ад усякай (лішніцы): тыя (адны) дзеля таго, каб атрымаць вянок тленны, а мы — нятленны.

 

Кожын, хто змагаецца, узьдзе́ржываецца ад усяго: тыя — каб дастаць вяне́ц тле́нны, а мы — нятле́нны.

Таму, я бягу ня так, як (бы) бязмэтна, б’юся ня так, як (бы) б’ючы паветра;

 

Вось-жа я бягу, не як на няпэўнае, б’юся, не як паве́тра б’ючы;

але я утаймоўваю маё цела і валадарнічаю (над ім), каб прапаведуючы другім, самому ня стацца нявартым.

 

але я ўсьцішаю і няволю це́ла мае́, каб, прапаве́дываючы другім, самому не астацца нікчэмным.